Nefret ettiğiniz biriyle aynı odada kalmak zorunda kalırsanız... Her gün korkuyla uyanırsınız ve hep tedbir alırsınız.Bakalım ne kadar kaçabilecek Zeynep...

PERVANENİN IŞIĞA TUTULDUĞU GİBİ UMARSIZCA TUTULUP KALMIŞ OLANLARA... *** "... töre, adet, gelenek, anane diyerek en az değerin sevgiye, en çok değerin el aleme verildiği o kalıplarla yaşadıkları içindi. Bu kalıplar öyle güçlüydü ki ona uymak istemeyeni yıkıp geçiyor, yok ediyordu. Uyanı ise daha çok ezip silikleştiriyor, zamanla kendine katıyordu."

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

"Beni sevdiğini söyledin!" "Yalandı" dedi acımasızca Yapma diyemedim, beni bununla imtihan etme diyemedim. Ne yapmam gerekiyordu?

Bela geliyorum demez geldi mi de ? Kara bela gibi gelir... (Klozete tekrar kusarken bu sefer ki daha şiddetliydi.Ellerini karnına koydu''Lütfen yeter ah" diyerek öğürdü. Bir daha beleş içki verseler içmeyi bırak, dönüp bakmayacaktı.İyi halt yemişti midesini bozmakla kalmamış burada kendi pisliğinde boğuluyordu ''Hamile misin!?''diyen sesi duyduğunda aynadan gördü onu. Bade,''Ne işin var burada?''derken hala dönememişti ona.Adamdan ödü patlıyordu hele o kara bakışları var ya öyle derinlerdi ki.. Ürktü bir an ve geri çekti kendini. Nedenini bilmiyordu,ama içini üşütmüştü bu derinlik. "Baş belası!Hamile misin dedim!" Bu deliyle uğraşmaya değmezdi."Henüz değilim ,sarhoşum!!" ****** Ayaz çenesini bırakıp "Yarın akşam hayırlı bir iş için geliriz Enver bey" dedi sanki biraz önce ki adam değildi.Gayet efendi ve sakin görünüyordu. Enver bey ,"Acelesi yoktu oğlum" dedi. Kara gözlerinde çok ciddi ve tehdit eden bir ifade vardı "Ben yarım yamalak işlerden hoşlanmam...Tamam mı?" "Sen bilirsin" diyerek kaçamak yanıtladı Enver bey. Bade tüm cesaretini toparlayıp konuştu "Asla asla böyle bir şey olmayacak.Duydun mu beni ,ölsem de seninle evlenmem!" Ayaz bir kaşı havada,kedi yavrusuna dönmüş kıza baktı,"Asla asla diyerek büyük konuşma müstakbel karıcığım," dedi ve ona son kez bakıp gitti. "Baba beni ona vermeyeceksin değil mi?" "Bunu onu koluna takıp gelmeden önce düşünecektin" Bir kaç dakika önce bu adama canım babam mı diyordu Bade, kesinlikle aynı adam değillerdi. "Baba bu adam beni çiğ çiğ yer"diyerek kendisini acındırma kısmına geçti. "Bok yer!!" diye karşılık veren Enver bey arkasını döndü.Asıl düşünmesi gereken kızını alacak adamdı.