Annesinden kalan bir dükkan, babasından kalansa sadece bir kelime! Aramıza hoş geldin Zeynep Beyce! * O kuaför Nihal'in kızıydı, ne demekti gelinini üzmek, düğün üstü yüz üstü bırakıp gitmek? Hem de içinde bir bebek varken! Ölürdü de müsaade etmezdi. Yıllardır bu dükkandan bir tane bile gelin mutsuz çıkmamıştı. Çıkmayacaktı! Ne yapıp edip o damat bozuntusunu bulmalıydı ve işler iyice sarpa sarmadan düğününe katılmaya ikna etmeliydi. Geri zekalı cehenneme mi gitmişti? Eh, Zeynep için 18 yaşından beri hayatın kendisi cehennemdi. İnanın hiç fark etmezdi!

"seni seviyorum" "söz mü?" "söz." "Bir kez sarıldım sana, içime çektim kokunu, sildim gözyaşlarını, şimdi hiç bir şey olmamış gibi nasıl yaşanır ki?" "asıl yalnızlığın sensizlik olduğunu anladığımda bu zamana kadar çok kalabalıkmışım şimdi anladım." Defne; boşanmış bir ailenin zengin, psikolog olan kızıydı. Hep kendini yalnız hisseden ve aşkı hiç tatmamış deli dolu bir kız. En yakın arkadaşı Elif ile kendilerine kurdukları dünyalarında yaşıyorlardı. Ama bir gece kendisine evlenme teklif ettiği sevgilisini asistanı ile dudak dudağa görene kadar... O gece bir adamla tanıştı. Demir... Ona güven veren ilk ve tek adamla.. Peki Demir genç kadının sandığı gibi fakir bir garson muydu? Ve bu iki insan birbirine delicesine aşık olursa bütün engeller aşılır ve yalanlar affedilir miydi? Gerçek aşk ansızın soğuk karlı bir akşam bir sigara dumanında iki gencin içine işlemişti. Ve geri dönüşü yoktu... Peki ya iç mimar Elif'in hayatında her şey süregelen bir şekilde mi devam edecekti? Yoksa çatık kaşlı bir adam gelip bütün korkularını yok mu edecekti? Ve sürpriz bir çift daha yüzümüzü güldürecek... NOT: Merhaba arkadaşlar, içinizi ısıtacak tatlı mı tatlı bir hikaye ile karşınızdayım... bir göz atın ve bir şans verin.

Üniversitedeki en büyük kalp kırıklığının baş rolü olan Efe'yle zorunlu hizmette aynı hastanede birlikte çalışmak zorunda kalan Nilüfer'in hayatı hiç beklemediği şekilde ilerler.

Bir şeyi çok isteyince, sahiden olur mu?

Yoksa siz çocukken yaşadığınız şeylerin öylece geçip gittiğini mi sanıyorsunuz?

"Yani özetle, durum bu. Merak etme birlikte yaşamayacağız, göstermelik bir araya geleceğiz. İkimiz de alacağımızı aldığımızda da, boşanacağız. Hah, bu arada bir şartım var." Dediğinde kaşlarım merakla kalktı. "Bana âşık olmazsan sevinirim, tabii zor bir şey biliyorum ama elinden geleni yap." Dediğinde kahkaha attım. Kahkaha atmama rencide olmadan o da güldü ve yaptığı şakayı devam ettirdim. "Elimden geleni yaparım." Ortalama bir yıl... Bir yıl boyunca kaybettiğim yurt dışında okuma ihtimalini tekrar kazanacak, bu adamla evli kalacak, sevdiğim adamdan intikam alacak, sözleşme şartlarına göre belki de geri kazanabilecektim. Geri kazanmak istemiyor gibiydim ama karşı karşıya geldiğimizde duygularımın ne kadar yoğunlaşacağından şüpheliydim. Her ne olursa olsun, yine de ilk etapta intikam almış, o şaşkın ve endişeli suratını görmüş olacaktım. Gerçekleri söylememem için diken üstü duracak, bir yandan da gerçekleri o da söyleyemeyecekti ve evliliğimize şahit olmak zorunda kalacaktı. Ah, ben neye bulaştım böyle?

Beste, birikmiş kira borcu yüzünden kendisini eşyalarıyla birlikte kapının önünde bulduğunda henüz yirmi bir yaşındaydı ve bir yandan üniversite okumaya çalışırken bir yandan da yalnızca hayatta kalmaya çalışıyordu. Okulların da kapanmasıyla birlikte kendini hem evsiz, hem de işsiz bulduğunda yapabilecekleri sınırlıydı. Abisinin bağlantılarını kullanarak kendisi için iş ayarladığı Masrilva, Türkiye'nin pek çok şehrinde bulunan ünlü bir otel zinciriydi ve Beste bir anda kendini Masrilva Bodrum'da animatör ekibinde bulmuştu. Hayatına bir mucize gibi dokunan Masrilva'da onu gerilim hattı yüksek bir aşk, sıcacık bir dostluk ve tam ortasına düştüğü sırlar, yalanlar, şirket içi kirli oyunların beklediğinden habersizdi. Özellikle de... Masrilva'nın sahibi... Burnu düşse yerden almayacak biricik patronu... Abisinin çok kıymetli bağlantısı... Arhan Alp Hisaroğlu'dan da habersizdi... 🌊

2024'ün ün bir Eylül akşamı, bir kadın ve bir adam tam 15 yıl sonra yeniden karşılaşmışlardı. Ve bitti sandıkları hikayeleri, yeniden can bulmuştu. Çünkü bazı hikayeler yarım kalırdı, yeniden başlasın diye. ***Gerçek bir hikayeden esinlenilmiştir.

20. yüzyılın ilk yarısında, Büyükada'nın meşhur konaklarının birinde filizlenen gizli saklı bir aşkın hikayesi. (...) "Ne yapıyorsunuz?" "Aşekayı söküyorum." Bakışları eldivenli ellerin söktüğü uzun sarmaşıklara yöneldi. "Fakat çok güzel görünmüyorlar mı?" diye sordu merakla. "Ne zararı var ki?" "Olmaz mı?" dedi adam abartılı bir tavırla. Müteakiben kovası dolunca alıp iki metre ötedeki bir diğer ağacın dibine geçti, Hülya da onu takip etmişti. "Güzelliğe aldanmamak gerek hanımefendi, güzellik yanıltıcıdır." "Doğru." diye onayladı onu genç kız dalgınca. "Aldanmamak gerek." "Bu sarmaşıklar ağaçların gövdelerine usulca dolanır. Pek de güzel dururlar ha. Lâkin bir bakarsınız mendeburlar iliğini kemiğini kurutmuş koskocaman çınarın. Geriye kof bir kabuktan ötesini de bırakmamış, her bir nimeti kendisine almış."

Bi' limanken tanıdığımız Agah Dilmen'in, fırtınalar estirdiği zamanlarda geçen hikayesine hoş geldiniz. *Gül İmparatorluğu ile çok feci ilişiktir, Mete Dilmen'in hamuru bu adamdır sonuçta canım! ** http://open.spotify.com/user/31qkhp7klkplruaqei6whna2pcqu/playlist/7mHP17i0yni8vqzr3bE1ML **