Μ : Οο έλα τώρα... Τι είναι η ζωή χωρίς λίγο ρίσκο..? ρώτησε πονηρά Εγώ : Όλα ή τίποτα, δηλαδή? ξαναρώτησα με την ίδια ενέργεια Τα δάκτυλα του μεταφέρθηκαν στο κουμπί της φούστας μου. Μ : Όλα. Πάντα όλα... Ξεκούμπωσε με επιδεξιότητα το ρούχο μου και στη συνέχεια κατέβασε το φερμουάρ. Το βλέμμα του ήταν γεμάτο λάγνοια. Μ : Αν και καμιά φορά το "τίποτα" εξυπηρετεί καλύτερα..., είπε και με μια κίνηση πέταξε τη φούστα από πάνω μου Highest-ranking : #1 teenlife #1 funny #1 max #teen & #playboy

"𝐓𝐡𝐢𝐬 𝐚𝐧𝐠𝐞𝐥 𝐰𝐚𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐦𝐨𝐬𝐭 𝐠𝐨𝐫𝐠𝐞𝐨𝐮𝐬 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧 𝐈 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐥𝐚𝐢𝐝 𝐦𝐲 𝐞𝐲𝐞𝐬 𝐨𝐧. 𝐀𝐧𝐝 𝐈'𝐝 𝐥𝐞𝐭 𝐡𝐞𝐥𝐥 𝐟𝐫𝐞𝐞𝐳𝐞 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐛𝐞𝐟𝐨𝐫𝐞 𝐥𝐞𝐭𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐠𝐨 𝐨𝐟 𝐡𝐞𝐫." ︵‿︵‿୨♡୧‿︵‿︵ Maikel Marquez was one of the most reputable students in Cleveland College. Known for having an extremely outgoing personality but also being a straight up heartbreaker. Everything is going well but that all changes when his younger sister, Carmen, joins. Carmen is the definition of beauty and brains but also completely innocent and clueless. She doesn't drink, never goes out and has been sheltered her whole life by her family's wealth; meaning Carmen has never gotten a taste of the real world by herself. What happens when she falls into the hands of the wrong person? Damian Galanis. Playboy, heartbreaker and also Maikel's best friend. He is the opposite of Maikel in every way. Yet despite the pair being entirely different to each other, they get along like two peas in the pod. Maikel and Damian support whatever one another decided to do however there was always one thing that was off limits for Damian. Maikel's little sister, Carmen. Damian had never seen Carmen before but as soon as he sets his sight on the wholesome girl, he can't stop thinking about her. Damian has always been handed everything in his life and has never been told the word "no", due to his prosperous parents giving him everything he has ever wanted and more on a silver platter. The problem is, he wants the one thing he can't have. Will things go smoothly between the pair, or will lust and temptation get the best of them? 𝐃𝐨𝐧'𝐭 𝐜𝐨𝐩𝐲 𝐦𝐲 𝐰𝐨𝐫𝐤. 𝐌𝐀𝐓𝐔𝐑𝐄 𝟏𝟖+

"Ruin the world?" "I mean yeah, we could do that." ⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻ When Faith - a 21 year old detective - finds herself wrapped up in one of the most life threatening cases in New York, the last thing she expects to do is take in 15 year old Alyona - the daughter of New York's most dangerous mafia boss. ⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻ "Delinquent, huh?" He raises his brows, completely ignoring my threat covered in design of a warning. "Would you rather criminal?" I return. "I'd rather you not jump to conclusions based on my appearance." He deadpans. "Am I wrong?" He scoffs slightly, looks to the side to reveal a sharp jawline before looking back at me, "I'm not here to take her," He changes the subject, "I just need to make sure she's alive and well." ⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻⎻

«Και τι έκανες μαζί του;» Με ρώτησε και τότε άρχιζα να χάνω την υπομονή μου «Δεν κατάλαβα, λογαριασμό θα σου δώσω;» Είπα ενώ η φωνή μου βγήκε πιο δυνατή από όσο περίμενα «Ναι!» Είπε και ήρθε κοντά μου «Δεν μου είσαι τίποτα για να σου πω, θυμάσαι; Εσύ το είπες» Του είπα ενώ ήρθα και εγώ πιο κοντά του «Μελίνα, μην παίζεις με την υπομονή μου» Είπε προϊδοποιητικά «Αωω, σε νευριάσαμε Άρη;» Του είπα ειρωνικά ενώ σούφρωσα το κάτω χείλος μου «Πάνε πήδα καμιά γκόμενα για να σου φύγει, εγώ δεν έχω όρεξη να σε ακούω» είπα και με το που γύρισα να φύγω με έπιασε το χέρι, με γύρισε και με κόλλησε στον τοίχο «Κανείς δεν θα σε έχει άλλος από εμένα» Είπε αυστηρά «Και γιατί αυτό;» Είπα ενώ τον κοιτούσα έντωνα «ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΘΕΛΩ ΓΑΜΩΤΟ» Είπε και χωρίς καν να προλάβω να αντιδράσω ένωσε τα χείλη μας Αυτή είναι η Ιστορία της Μελίνας, κόρη του Άλεξ και της Ρίας Και ιστορία του Άρη, γιος της Φωτεινής και του Γιώργου Θα έχουν ένα happy End όπως οι γονείς τους; Ή όχι;

«Γιατί το 'κανες αυτό;» «Έδιωξα τον πέφτουλα κερασάκι. Δεν κάνει τίποτα», γελάει και κάθεται αραχτός στην ξαπλώστρα, ρουφώντας ενοχλητικά το μοχίτο του. Άμα σε ταίσω στα ψάρια θα σου πω εγώ, ηλίθια σαύρα που σέρνεται. «Κάνεις λίγο πιο πέρα; Μου κρύβεις τον ήλιο. Πως θα μαυρίσει αυτό το θεϊκό κορμί;», περηφανεύεται και βάζει το γυαλί του, ακουμπώντας το κεφάλι του στην ξαπλώστρα. Ρολάρω τα μάτια μου πίνοντας μια γουλιά βυσσιναδα, όταν η σπαστική φωνή του Φιλίππου ακούγεται και πάλι. «Ε Ολίβια, πιάσε μου το αντηλιακό μια», απαιτεί, τεντώνοντας το χέρι του σε εμένα. Α δε στα 'πανε καλά αγοράκι μου. Μου έχει σπάσει τα νεύρα οπότε αποφασίζω να σπάσω και γω τα δικά του. «Αμέσως», αναφωνω και τον λούζω με την βυσσιναδα. «Δεν είμαι η δούλα σου. Βάλτο να το επεξεργαστεί το μικροσκοπικό μυαλό σου!», του απαντάω με υφάκι και σηκώνεται αμέσως όρθιος. Η όψη του είναι γελοία και βγάζει καπνούς από τα αυτιά. «Είναι η δεύτερη φορά που το κάνεις αυτό γαμώτο. Σου δίνω τρία δευτερόλεπτα να τρέξεις, γιατί ω, ειλικρινά έχεις πεθάνει!» ... Περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο^^