Tom koluna sarılı olan yılana baktı. Eliyle yılanın başını okşadı ve olabilecek en sevgi dolu gülümsemesini ona sundu. Bu hayatta ondan daha fazla güveneceği kimse yoktu. Isaac bile bu konuda ondan sonra geliyordu. Kendisine sırnaşan yılana bakıp tekrar gülümsedi. Eğilip yılanın başına bir öpücük kondurdu.Mırıldandı. "Evelyn senden başka kimsem yok. Seni kurtaracağım ve sen de beni asla terk etmeyeceksin."

"ASEL!!" Hırsla arkamı dönüp karan'a bağırmaya başladım. "Buyur fırtına komutan!!" Yanıma gelip bedenimi duvarla arasına sıkıştırdı. "o it herifin bir daha yarasına pansuman yapmayacaksın. Anladın mı?" Çıldıracağım! "Bu benim görevim karan. Tabiki de ona pansuman yapacağım." Hırsla arkamda ki duvara yumruğunu geçirip konuştu. "Pansuman felan yok! Yoksa" Lafını bitimesine izin vermeden sözünü kestim. "Yoksa ne! Fırtına komutan ne!" Gözleri dudaklarıma inerken konuştu. "Yoksa seni çok pis öperim doktor."