"Şarkı gibiydin sen. Söyleyemedim her bir dizeni. Affet desem de çok geç artık. Bir şans daha istemek yüzsüzlük mü olur Gyu?" "Ben seni affederim ama kalbim affetmez Taehyun. Gerçi bir kalbim var mı artık onu da bilmiyorum. Gitmeyecektin, bırakmayacaktın beni iki sene önce. Mühürledim ben aşka kalbimi sen gittiğin gün. Açmamaya yeminliyim." "Zorlayacağım o hâlde. Beni yeniden seveceğin güne kadar zorlayacağım kalbinin kapılarını." "Yapma Taehyun. Yakma canımı yeniden. Ne kadar acıtıyor bilmiyorsun." "Biliyorum Beomgyu. Sen yandıysan ben kül oldum. Küllerimden doğmaya çalışıyorum seninle. İzin ver anlatayım kendimi. Bilmediğin çok şey var." "İnanırım Taehyun. Sus o yüzden, konuşma." "Ölüyordum Beomgyu. Senden kaçtım ben. Beni öldüren sendin. Öyle sanıyordum. Diyorum ya bilmediğin çok şey var. O yüzden ben konuşacağım, sen dinleyeceksin artık." Sustu Beomgyu. Bedeni gardını indirmişti sanki. Gözlerinin içine baktı Taehyun'un. İnanmayacağına dair yemin etti söylediklerine. Bilmiyordu ki üzerindeki Taehyun etkisini. Kendisi de biliyordu, inanacaktı. Bu yüzden küfretti benliğine. Tanrı'dan tekrardan canının yanmamasını dileyebilirdi sadece. Keza öyle de yaptı.

"bu çocuğa dayanamadığını biliyorum avukat ama biliyorsun o tam bir baş belası."

yeonjun sence de su an opusmuyo olmamiz homofobikce degil mi 250821

yıldızlara bak, ben oralarda bir yerdeyim.

yeonjun: abim abine aşık yeonjun: aralarını yapmaya ne dersin? Yeonbin, 9 Aralık 2019. #1 yeonbin - #1 txt - #1 yeonjun - #1 soobin - #1 vkook

üvey kardeş olan kang taehyun ve choi beomgyu zamanla birbirlerine aşık olur.

Yeonjun yan komşusuna karşı pek de masum değildir. 27.07.2020

Yeonjun: Soobin, yaşamanı ve benimle kalmanı istiyorum... Texting + Düzyazı ❗ANGST

Soobin Yeonjun'la olan arkadaşlığının bitmesine katlanamıyordu.

-under the sky in room 553, i discovered you and i- "Hastanedeki origamiden kalpler geleneğini hiç duymuş muydun?" Kalbi alan çocuk heyecanla inceledi, neşeyle başını salladı. "Evet! Annem dedi ki ne zaman birisi cennete gitmek için hastaneyi terk etse hepimiz onlar için kağıttan kalpler katlarız! Bunun gibi, bunun gibi!" "Bu doğru." diye kıkırdadı Soobin. "Ama nasıl başladığını biliyor musun? Burada, bu odada başladı. Kaybettiği aşkı için her gün kağıttan bir kalp katlayan, her yaptığının onu o gözlerin açılacağı güne biraz daha yaklaştıracağını uman bir çocuktan." "Ne yazık ki onun için o gün asla gelmedi." Diğer bir deyişle, birbirine sahip olmanın ne demek olduğunu çok geç olana kadar fark etmeyen çok yakın iki çocukluk arkadaşının umutsuz aşk hikâyesi, özlem, kaybolmuş umut, karşılıksız aşk ve aralarındaki tüm trajedilerden derlenmiştir. ________________________ Hikâye bana ait değildir, sadece bir çeviridir. Orijinal eseri ao3'te spellfire isimli kullanıcıdan okuyabilirsiniz.