Her şey o gün başladı... 8 Haziran 2017 Bir ya da birden fazla katil... "Bir dilek tut, yaşa, üfle ve kaç." Tarık okuldaki diğer 20 kişiyle aynı kaderi paylaşacaktı. Ama... Ama unuttuğu bir şey vardı, 20 kişinin arasında bir ya da birden fazla katil vardı. "Aynalar kırılsa da dans et, canın yansa da sessiz ol." *** "Cam ayakkabının kırıkları ayağına batsa da ses çıkarma." *** Katil hangimizdi? Kimdi? Neden? Ve ne için yapıyordu bunu? Asıl katil ben miydim? Ya da Aslında hepimiz kendi katilimiz miydik? Veya kimse katil değildi. Belki de... Bunların hiç biri gerçek değildi.

Mevlâ küçüklüğünden beri travmalarla büyüyen bir kızdı, hayatına Aras girene kadar. Mevlâ hayattan zevk alınmayacağını düşünen, yaşamayı gereksiz bulan biriydi. Arkadaşı yoktu, sevgilisi yoktu, ailesi ile yaşayan biriydi. O gün Mevlâ'nın hayatı değişti, Mevlâ değişti, ailesi değişti, tüm düzeni değişti... Peki sana soruyorum sevgili okur, sen neden burasın? Kayıp mı oldun? Yolunu mu kaybettin? Ya de Mevlâ'nın acılarına ortak olmak için mi buradasın? "Ben sonun başlangıcıydım, ben bu katliamın başlangıcıydım." "Mayıslar acıtır Mevlâ." "Mayıslar acıtmaz Mevlâ."

"Ben 8-1-1... Arel." Her sene iki yeni gencin gelmesiyle başlayan bir oyun. Oyunlar, Ölümler, Cesetler, Çaresizlikler, Korkular, Sırlar, Gizemler, Yeminler, Arkadaşlıklar, Acılar. Arel küçük bir kasabada yaşayan bir kızdı. Annesi ve erkek kardeşi Asrın ile yaşıyordu, babasının ölümünden sonra artık bu aileye bakan kişi Arel olmuştu. Arel her şeyin başladığı o günden 12 gün önce 18 yaşına girmişti, doğum gününden değil, geldiği yaştan değil... seçilmekten korkuyordu, tüm bu katliama, dehşete katılmaktan korkuyordu... ama asıl soru şuydu; boşuna mı korkuyordu? Okuyucularını gerilim ve heyecana sürükleyen bu eşsiz serüvene sizi de davet ediyorum. Spoiler vermeyiniz.