Yıllar sonra aynı mahallede yeniden karşılaşan Övünç ve Gurur abinin hikayesi

"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."

Yeni boşanmış bekar bir anne ve küçük kızı için yeni bir mahalle yeni başlangıçlar demekti...

Bir çete lideri, düşmanından gelen bir kıza güvenebilir mi? Peki ya kız ondan nefret eden bir adama aşık olabilir mi?

Canan, türlü emeklerle mesleğine tutunan mesleğine aşık güzeller güzeli bir kadındı. İlk meslek yeri için geldiği şehirde cana yakın bir mahalleye düşerek arkadaşlığı, aile kavramını ve en önemlisi aşkı tatmak üzereydi. Adnan Cahit, ailesine düşkün herkesin abi diyerek baktığı ve mahallesinde herkes tarafından sayılan bir adamdı. Sert mizacı ve agresif kişiliği çoğu kişiyi çekindirse de mahallesine ve önemlisi aniden işine giren bir kadınla eli ayağına dolaşmıştı. *** Benim hikayemde kadına zarar veren erkekler, erkeğine köle olan kadınlar yok. Yalnızca sorgusuz sualsiz sevgi ve aşk var. ⚠️BU HİKAYEDEKİ KİŞİ, KURUM VE KURULUŞLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLUP, GERÇEKLE İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR.⚠️ Dram etiketi #1 Dost etiketi #1 Komedi etiketi #1 Polis etiketi #2 Doktor etiketi #2 Karadeniz etiketi #3 Mahalle etiketi #5 Evlilik etiketi #7 Sevgi etiketi #9 Arkadaşlık etiketi #10 Gizem etiketi #15 Tutku etiketi #16 Aşk etiketi #19

-hikayedeki kişiler,kurumlar,olaylar ve askeri terimler hayal ürünüdür. Gerçekle bağlantısı bulunmamakla beraber kurgudan ibarettir- Filmlerde izlediğimde asla yaşamayacağım şeyi ilk görüşte aşk olarak tasvir ederdim. Şimdi ise hayattan bir ders daha çıkarmıştım. Asla,asla deme. Çünkü nasip öyle bir şeydi ki ilki sonu yoktu. Eğer gönülleri bir muhabbete bağladıysa görmeden bile sevebilirdin. Sesini duymadan,gözlerine bakmadan,dokunmadan. Beklerdin. Ne pahasına olursa olsun beklerdin. Geleceği belli olmayanı beklemek hangi yürek dayanırdı ki? Gönlünü bir askere kaptırmış yürek dayanırdı. Çünkü hayatı ve sevgisi beklemekten ibaretti. Bekleyecektim. Ebedi bekleyiş olsa bile sadakatim sabrıma galip gelecekti. Döndüğüne gözlerine bakıp tek bir kelime kullanacaktım "sensedim"...

Hiç istemese de şişman ve ezik olarak gördüğü kadınla çocuğu için evlenen adam... Platonik olarak aşık olduğu adamla evlenen saf ve iyi niyetli bir kadın... Aşkın en saf ve en çıkarcı hali...

Tamamen çerezliktir. TEXTİNG. (Tamamlandı.) Sare: Ev için alışveriş yapılması gerekiyor. (12.28) Doruk Ali Ozansoy: Kapıdakilere söyle gitsin alsınlar. (17.20) Sare: Kendim görüp almak istiyorum. (17.40) Doruk Ali Ozansoy: Kapıdakilere söyle götürsünler. (17.46) Sare: Benim kocam kapıdakiler sanki! (Mesaj gönderilmedi.) Sare: Kendim giderim! (Görüldü✓✓)

Alicia küçüklüğünden beri başarılı bir hayat yaşamak için çalışmıştır. Okulunu tamamlayıp iyi bir üniversiteden mezun olduktan sonra hayalinde ki iş görüşmesinde 2 yıldır evli olduğunu öğrenir. *** "Boşanabilir miyiz lütfen?" Karşımda duran adam beni baştan aşağı süzdü. "Kimsin?" diye sordu soğuk bir sesle. "Karın." dedim gülümseyerek.

Adliyenin bahçesinde Yalın'la birbirimize sudan çıkmış balık misali baktık. Bitmişti. Resmen boşanmıştık. "Bitti." Yalın gerçeği benden önce dile getirirken kafamı onaylarcasına salladım. Hâlâ gerçekmiş gibi gelmiyordu. "Evet. Garip hissediyorum." diye itiraf ettiğimde Yalın'ın yüzünü rahatlamış bir ifade kapladı. "Bir an sadece ben öyle hissediyorum sanmıştım. Yalnız olmadığıma sevindim." Yüzümü buruk bir gülümseme kapladı. "Kendine iyi bak." Elimi uzattığımda Yalın bir ona uzattığım elime bir de şaşkınlıkla yüzüme baktı. "Vedalaşmak için sence de biraz erken değil mi Asya? Ateş'i almak için bize gelmeyecek misin?" Doğru ya Ateş'i Yalın'ın ailesine bırakıp gelmiştik Adliyeye. Nasıl unutmuştum? Elimi alnıma vurup "Doğru, tamamen aklımdan çıkmış." dedim. Yalın "Fark ettim." deyip arabaya yöneldi. "Hadi gidelim." Yalın'ın arkasından kararsızca baktım. Biz daha yeni boşanmıştık. Adliyeye birlikte gelmiştik. Şimdi Adliyeden çıkıp Yalın'ın ailesinin evine gidecektik. Hem de birlikte! Bizim boşanmamız normal boşanmalardan birazcık farklıydı. Severek boşananlar da sevdaya dahil miydi? NOT:WATTPAD'DE BU İSİMDEKİ TEK VE İLK KURGU(15.06.2023) #komedi içinde 1 🎉 (30.10.2023)