Kalemim elim de defterimin üzerinde hareket ederken beni etkileyen bir sözü yazdım: "Aşk topuklarından etine kadar işlenmiş nasır gibidir. Ya canın acıya acıya adım atacaksın, ya da canını acıta acıta söküp atacaksın." -Mevlana İkisi de canımı yakacaktı, ama birisi her daim acıtacaktı. Benim canım her daim yanıyordu lakin bu acı bir farklıydı. Kendimi ifade edemiyordum, konuşamamak değildi benim kendimi ifade edemememin sebebi. Susarak yaşıyorum, susarak terk ediliyorum, susarak özlüyorum ama susarak sevemiyorum. Çünkü ben Ömer Asaf'ın gözlerinin içine bakarken zaten yeterince konuşuyordum. ... KapakTasarımı: @hikayecici

"Güneş'in ölmeye başladığı zamanlarda, Dünya'yı başka bir galaksiye taşıyacak güce sahip iki kolye icat edilir. Ne var ki kolyeyi taşıyacak iki kişinin, insanlığı korumak adına ödemesi gereken ağır bir bedel vardır. " Yeni devirde, dengeler değişmiş; teknoloji ilerlemiş fakat insanların teknolojiden yararlanmaları kısıtlanmıştır. İletişim, telefonlar yerine kafa derilerine yerleşen çiplerle; ulaşım, gökyüzünde süzülen arabalarla sağlanmaktadır. Otoriteler, insanların kıyamet korkusundan faydalanarak yönetim gücünü elde etmişlerdir. Yönetime baş kaldırabilen tek grup, gelecekten geldiğini iddia eden ve galaksiler arası kaçışın bir felakete neden olacağını duyuran 'Kuledekiler' adlı örgüttür. Hira, doğduğu günden beri bedeninde taşıdığı kolyenin, yaşadığı gezegeni yaklaşan kıyametten kurtaracak büyük bir planın kilidi olduğunu öğrendiğinde on altı yaşındadır. İnsanlığı kurtarmak için kendi hayatından, hayallerinden ve herkesten gizli tuttuğu aşkından vazgeçmeye zorlanır. Kolye, kimsesi olmayan bir kızın, sonunu bildiği bir savaştaki mağlubiyetini anlatır.

İnan bana hayat sana kaktüsün dikenlerini değil, rengarenk açan çiçekleri gösterir.

GİTİĞİ YERE KADAR DEĞİL, GÜCÜN YETTİĞİ YERE KADAR SEVMELİ İNSAN...