कथा तिची

आपण सर्वजण १८+ आहात आणि सुज्ञ आहेत त्यामुळे मनात कोणतीही शंका न ठेवता वाचावे. ज्यांना आवडत नाही त्यांनी वाचण्याचे कष्ट घेऊ नये.

नमिता

हाऊस वाइफ एक शृंगार कथा आहे...जी तुम्हास नक्कीच आवडेल.

कविता

शृंगार कथा

वय 10 ते 19, हे असे वय असते ज्यात आयुष्य खूप वळण घेत असते. कारण ते उसळत रक्त, कोवळं वय आणि सतत काहीतरी करून दाखवायची जिद्द असते. या वयाची तर तशी खूप लक्षण असतात. माझं हे पुस्तक वाचताना तुम्हाला कळेलच. सर्व काही सुरळीत चालू असताना एका निर्णयामुळे एका लहान वयातच काय काय बघायला मिळेल हेच तुमच्यासमोर मांडणे माझ्यासमोरचा आव्हान आहे. पुस्तकाच्या शेवटी ते मी पार पाडले कि नाही हे समजेलच. जरी ते पार पाडले गेले नसले तरीही तुमचे फक्त मनोरंजनच व्हावे ही माझी अपेक्षा आहे. तशी ही कहाणी 2012 वर्षाची आहे. जेव्हा सर्वच जण मोबाइल नाही वापरायचे. वापरले तरी त्यातील बॅलेन्स हे बँकेत ठेवलेल्या मौल्यवान पैसांसारखे असायचे. त्यामुळे प्रत्येक कॉल किंवा मेसेज साठी विचार करून पैसे मोजायला लागायचे.

ऑनलाईन येवून एकमेकांवर मनसोक्त प्रेम करता येतं. कुणाला मस्त गरमागरम बोलायच असेल तर या ऑनलाईन

'मैत्र जीवांचे' हे मी एक लेखक म्हणून लिहिलेले पहिले पुस्तक आहे. आज युनिकोड स्वरुपात पुस्तक पुन्हा प्रकाशित करत असताना एक गोष्ट माझ्या लक्षात आली. जेव्हा आपण नवखे लेखक असतो, तेव्हा आपली भाषा वेगळीच अलंकारीत असते. हे सगळं आपण जाणूनबुजून करत नसतो, ते आपोआप घडत असतं. सोबतच जेव्हा तुम्ही तुमचे जुने साहित्य बऱ्याच वर्षांनी वाचत असता, तेव्हा तुम्हाला त्यातील त्रुटी आणि चुका लक्षात येतात आणि तुम्ही गालातल्या गालात हसू लागता. माझ्या बाबतीत देखील तेच झाले. अग्निपुत्र, पुन्हा नव्याने सुरुवात आणि Terror Attack at डोंबिवली Station ही पुस्तकं लिहिल्यानंतर भाषा जेवढी प्रगल्भ झाली तेवढी ती आधी नव्हती, पण मला त्या दुरुस्त नाही करायच्या आहेत, त्यामुळे मी तेव्हा कसा होतो हे तुमच्या लक्षात येईलच. (एवढंही वाईट नाही हा!) पण पुस्तक वाचत असताना पुढील गोष्ट कायम लक्षात असू द्या, ही कादंबरी