İmkansız diye bir şey yok biraz zaman alır ama o benim illa olur. Kim kaybetmeyi sever ki ben kaybedeyim. Hazır mısın benim imkansız hikayeme.... Ben aşçıyım ve erkeğin kalbine giden yol benim elimden geçer ...😎 Bir aşk var kalbimde kırıklarla dolu bir var kalbimde ne olduğunu daha çözemediğim

Gerçek aile hikayesi ama erkek versiyon

Bir bebek... Doğduğu gece yer değiştirirse, kader de değişir mi? Liya konuşamıyor. Ama bu, anlatacak bir hikâyesi olmadığı anlamına gelmiyor. Doğduğu anda düşmanlar tarafından değiştirilen bir bebek, sevgi bilmeyen bir ailenin eline bırakıldı. Sessizliği dayakla, korkuyla ve yalnızlıkla büyüdü. On altı yıl sonra, aynı kanı taşıdığı altı abi gerçeği öğrenir. Ama kan bağı her şeyi affettirir mi? Bir evde iki kız, birinde hak edilmemiş bir taht, diğerinde susturulmuş bir çocukluk vardır. Liya'nın sesi yok... Ama sessizliğin bile kanı vardır.

~Arya serisi 2~ Dünyanın renklerini hiç görmedi. Gözleri doğuştan kapalı, kalbi ise hayat boyu sevgiye kilitli. Hayatı, yalnızca soğuk duvarlar, yabancı sesler ve bitmek bilmeyen bir yalnızlıktan ibaret. Hiçbir zaman bir el saçlarını okşamadı, hiçbir ses ona şefkatle "kızım" demedi. Küçücük bir dokunuşa, ufacık bir ilgi kırıntısına muhtaç, dışlanmış ve suskun bir genç kız... Öte yanda, bir zamanlar neşesiyle dolup taşan bir aile, geçmişin acı ve hataları yüzünden darmadağın olmuş durumda. Aynı çatı altında yaşayan, birbirine yabancı, duygusuz ve soğuk insanlar topluluğu. Aralarındaki bağlar yıllar içinde yıpranmış, yerini derin bir sessizlik ve karşılıklı suçlamalar almış. Her köşe, her odada bir kırgınlık, her bakışta bir hesaplaşma saklı. Bu buz gibi evin çatısı, uzun yıllar ailesini bir arada tutan baba figürünün ani vefatıyla çöker. Ama asıl sarsıntı, babanın geride bıraktığı mektupla başlar: Yıllar önce başka bir kadından doğmuş, gözlerden saklanmış bir kız çocuğu...

Ölümden falan kurtarmamışlardı beni, annemden almışlardı. Babamdan almışlardı, sonuçta satsalar bile benim anne ve babamdılar değil mi? Öyle olmalıydılar, bir yere ait hissetmeliydim artık. Birinin en sevdiği olmak zorundaydım. Hatta biliyor musunuz, tek bir kişinin sevdikleri listesinde sonuncu olmak bile yeterdi bana. Bu yaşıma kadar birinin önceliği olmak için çabalamıştım ve olmamıştı; bundan sonra da birinin son sevdiği olmak için çabalayabilirdim. Yeterdi, gerçekten yeterdi bana. __ O kadar çok okudum ki bir tane de kendim yazdım

sᴇʀɪ̇ᴅᴇɴ ʙᴀɢ̆ɪᴍsɪᴢ ᴏᴋᴜɴᴀʙɪ̇ʟɪ̇ʀ "Bana bakıcılık yapmaktan vazgeç. Ben senin bakıcılık yaptığın çocuk değilim, karınım," dediğimde sinirle bakışları tekrar beni bulmuştu. Yüzünde memnun bir gülümseme belirirken bana doğru birkaç adım attı. Aramızdaki mesafe, attığı her adımla kapanırken siyah hareli gözleriyle gözlerim kesişti. Nefeslerimiz birbirine çarparken bu yakınlık yutkunmama sebep olmuştu. Elleri kahverengi saç tutamlarıma değdiğinde kokusu içime işliyordu. Bu hiç iyi değildi; fazla yakındı. "Tekrar et," diye kısık sesle kulağıma doğru fısıldayarak konuştu. Derin bir nefes çektiğimde, içime neyden bahsettiğini anlayamadım. Bedenim oldukça gerilmişti. Şu an duştan yeni çıktığı için sigara değil, ferah bir mentol kokusu vardı ve bu aklımı bulandırıyordu. Ona sigara kokusu da çok yakışıyordu, hatta sigara kokusunu yakıştırdığım tek adam karşımdaydı. Benden bir şeyler duymak istiyordu. "Neyi?" diye sorduğumda, nefesini boynumda hissedebiliyordum sıcak nefesi beni heyecanlandırıyordu. "Karım olduğunu, Devin. Tekrar et," dediğinde dumura uğradım. Benden bunu tekrar duymayı neden bu kadar çok istiyordu? "Küçük detaylara fazla takılıyorsun," dediğimde, sık sık verdiği nefesleri duyabiliyordum. "𝐵𝑒𝑛 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒𝑠𝑖𝑧 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝑑𝚤𝑚 𝑜 𝑖𝑠𝑒 𝑦𝑎𝑟𝑎𝑙𝚤 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑑𝑎𝑚" BAŞKA KİTAPLARDAN BAHSETMEYİN! YOK O KARAKTERE BENZİYOR YOK ŞUNUN VİBE VAR YAZMAYIN! #AGİT KARVİRAS #DEVİN KARVİRAS #KARVİRAS'IN SONBAHARI ᴛᴀᴍᴀᴍʟᴀɴᴅɪ... KİTAP TANITIMI YAPMAYIN... BAŞKA KİTAPLARDAN DA BAHSETMEYİN EMEĞİME SAYGISIZLIK OLUYOR ÇÜNKÜ VE YAPANI ENGELLİYORUM! ( Kitap da +18 sahneler vardır okurken ona göre okuyup yorum yapın ) ...

Tüm yaşanmışlıklarının 'yanlıştan' ibaret olduğunu öğrenen bir kadın, yıllarca bir başkasını seven, canları bilen bir aile.. kader onları yıllar sonra bir araya getirmişti. Klasik bir karıştırılmış bebek hikayesi miydi bu ? Hayır, çok daha fazlasıydı. Ruhunu, benliğini, yaşam sevincini kaybetmiş bir kadın'dı Tilya. Bir robot gibiydi. Cansız.. 'Gerçek ailesi' olarak niteliklendirilen insanlar ona merhem olabilecek miydi ? Yarası aile olanı iyileştirmek mümkün müydü ki ? Peki ya neydi onu bu denli öldüren ? 《》《》《》《》《》《》《》《》《》《》《》《》《》 •Şiddet, yetişkin içerik, argo/küfür, cinsellik içeriyor!!! •Kurgu tamamen şahsıma aittir. (Ç)alınması, kopyalanması gibi durumlarda yasal işlemlee başlatılacaktır!! •Hikaye de geçen olay ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek hayat ile bağlantısı yoktur! •Not(1): Şahsıma ve ya kurguma yazılan hakaret ve kötü düşünce,nefret içerikli yorumlar silinecek, yazan kişi engellenecektir.. •Not(2): Mantık hataları olabilir, ona göre okuyun.. •Not(3): Berdel,töre, aşiret ve benzer konular içermektedir. •Not(4): Kitapta abi kelimesinin doğru yazımı olan 'ağabey' kullanılmaktadır. Bunu dikkate alarak başlayın lütfen. Yazılma Tarihi: ^03.05.2024^ Yayınlanma Tarihi: ^15.06.2024^ #Aşk-1 #Korku-1 #Mizah-1 #Tutku-1 #Acı-1 #Ağa-1 #Aile-1 #Ailem-1 #Gerçekailem-1 #İntikam-1 #Mafya-1 #Genelkurgu-1 #Kurguolmayan-1 #Abi-1 #Abilerim-1 #Güçlükadın-1 #Arkadaş-1 #Gizem-1

Merhabalar hikayemiz Eski zaman yani bir dönem~Köy~Ağa~Aşk hikayesidir. Ahh.. hayat hep bu kadar acımasız mı,yoksa sadece banamı böyle anlamadım. Ne kadar acı demi düşünsene annen ve babanın yüzünü ,sesini ve kokularını yavaş yavaş her geçen günde biraz daha unutuyorsun.Ama alışıyor insan zamanla yapacak bişi yok mecbur istesende, istemesende bu acı hayat senin kafana vura vura unutturmuyor, alıştırıyor. Ama hayat beni erken büyüttü 8 yaşında hem öksüz hemde yarım bıraktı beni. Ben Ayza... Ayza Şimşek.. 8 yaşında 2 hafta içinde öksüz yetim kalan Ayza Annem kalp krizi geçirdikten sonra vefat ederken, onun açısına dayanamayan babamda aynı derten ölmüştü.Hemde peşpeşe 2 hafta içinde. Babaannesi ile büyüyüp yine 17 yaşında babaannesi ölüp iyice kimsesiz kalan Ayza.. Babannem'den kalan köydeki evde yaşayan kalan 2,3 tarla ve 2 inek 5 tavuk ile yaşamaya çalışan 25 yaşındaki uzun beyaz saçlı ve yeşil gözlü balık etliden biraz zayıf yüzü güzel ama bahti kötü bir kimsesiz garip Ayza ben.. Köylü tarafında bazen sevilen, bazen hor görülüp ve buna sessiz kalamayışım ile kavga çıkaran bı kızım ben... Nereden bilebilirdim ki cezaevinden topal olarak çıkan ve güçlü sevilen bı ağa ile evleniceğimi herkese öten dilimin ona lal olacağını.Ve birbirimizi delice ölümüne seviceğimizi.... İşte bu benim.... ben Ayza 'yım hayatıma hoşgeldiniz... Yazardan not: Arkadaşlar hayalet okuyucu olmayın lütfen bölümlere bol bol yorum ve oylamanızı eksik etmeyin lütfen.Ama en çok yorum yapın lütfen şimdiden teşekkürler keyifli okumalar.... #1. Hapisane #1. Topal #1. Köyde #1. Dönem hikayesi

Ateş saçan gözleri bedenimi süzerken sinirle gözlerime kaldırdı bakışlarını . ' Ayağınıza kadar gelip seni istedik diye sakın istendiğini sanma . ' Gözlerim dolmaya başlarken korkakça nefes almaya başladım . ' Ömrünün sonuna kadar eziyet göreceğin bir adamdan ne aşk bekle ne de sevgi . Çünkü sen sırf abin ölmesin diye aldığım .. ' Duraksayıp sabır çekerken daha sinirle gözlerime döndü . ' Almak zorunda olduğum bir kızsın o kadar . '

Annesinin ölmesiyle 7 yasindan beri görmediği babasiyla yasamak zorunda kalan selen ve annesi tecavüze ugrarken ölen berkin aşkı ne kadar zor olabilir ki ???