Zamanın ruhunda derin bir çatlak belirmişti; ne kesenin ağırlığı ne de yuvanın sıcaklığı dindirebiliyordu bu sarsıntıyı. Ruhun kendi fısıltıları, büyüyen bir uçurumun uğultusuna dönüşüyordu. Öyle anlar geliyordu ki, insan kendi varlığının yankısıyla yapayalnız kalıyordu; ne kalabalıkların gürültüsü işitiyordu o iç sesi, ne de en yakınların eli uzanıyordu o boşluğa. İşte o ıssız anlarda, yalnızlığın en derin kuytusunda bir ışık arıyordu çaresizce. Ben de, hayatın tüm ağırlığı omuzlarıma çöktüğü bir demde, son çareyi karanlık bir çıkışta aradım. Anlaşılmamak, ruhumu saran kalın bir zırha dönüşmüştü. Belki bir ses, sıcak bir el, anlayışlı bir bakış umuyordum; ama dünya kendi telaşına gömülmüş, herkes kendi acısının sağır edici çığlığına hapsolmuştu. Kalabalıkların ortasındaki bu derin yalnızlık, yavaş yavaş beni dipsiz bir karanlığa doğru çekiyordu. Peki, o karanlık girdabında kaybolup gitmeyi mi seçtim, yoksa hayata karşı inatçı bir direniş mi gösterdim? İşte bu soruların cevabı, satırlar arasında yolculuk ettikçe yavaş yavaş aydınlanacak.

-Temmuz galiba ben , ben sana aşık oldum keşke gözlerin açık olsa da haykırsam sana olan sevgimi sen de bırakıp gideceksin beni diye çok korktum Temmuz. Bırakma olur mu? Dedim elini tutarak biliyordum böyle birşey asla mümkün olmazdı. Ekran da ki kalp atışları birden hızlandı hissediyordu galiba dediklerimi. Eğilerek dudağının kenarına bir öpücük bıraktım ve, -Temmuz ben senin gözlerine vuruldum olmayacak bir şey ama ben sana delice vuruldum be adam...

Peşimi bırakmaları icin, beni dedem yaşında ki birisine satmalarını engellemek icin, hayatımı yaşamak için.. Kuma olmak zorundaydım.. En azından geçici bir süreliğine bunu yapmalıyım..

O, tüm Mardin'in diline destan olan bir güzelliğe sahipti. Ta ki o güne kadar... Kaza sonucu güzelliği zedelenmişti tüm Mardin'in gözünde... Genç kızı isteyen tüm talipler vazgeçmişti ve genç kızın arkasından fısır fısır konuşmaya başlamışlardı. Aslında kimse tam olarak kızın vücudunda ki yaraları bilmiyordu, kimseye göstermiyordu genç kız, utanıyordu. Ama görmeyenler öyle dedikodular çıkartmışlardı ki... İster istemez genç kız da hayattan soğumuştu. Kim böyle bir kızı isterdi ki? Kimse. Belki de yanılıyordu genç kız. Çünkü, onunla evlenmeyi kabul eden kişi tüm Mardin'in genç kızlarının evlenmek istediği kişiydi. Yusuf Dayıoğlu. Mardin'in ağalarındandı. Babası ve karısı seneler önce vefat etmişlerdi, ama buna rağmen tekrar evlemek gibi bir girişimde bulunmamıştı, şimdi neden birden bire evlenmek istiyordu ki? Belki de daha küçücük olan oğluna anne arıyordu? Kendine güzel gözükmeye çabalayan bir kadın değil de, oğluna iyi bir anne olacak bir kadın arıyordu?

İmkansız bir aşkın hikayesi..

Töreye kurban edilen iki genç Eda ve Tufan Tufan'ın abisinin ölümünün ardından, ailesinin zoruyla yengesiyle evlendirilir. Bakalım iki genç bundan sonra hayatlarını nasıl yaşayacaklar. İyi okumalar. Türü: Romantik, dram,aksiyon Hikaye şahsıma aittir.