Pierwsze, co ludzie we mnie widzą, to wygląd. Nie należałem do ładnych osób, jednak pod pewnymi względami zwracali na mnie uwagę. Następnie to cięty język, niczym dobrze znanego doktora House'a czy Martina, którzy nie bali się powiedzieć swoich myśli na głos. Wszystkie moje wady zasłaniały pieniądze ojca, których nie chciałem, ale ludzie je pragnęli. Odsuwali się jednak, gdy dowiadywali się jednej rzeczy, starając się mnie złamać krzykami, zmusić biciem oraz wyzwiskami do mówienia. Czy Ty też taki będziesz? Chcesz wiedzieć dlaczego nie wypowiedziałem słowa od sześciu lat? Możemy się bliżej poznać, koleżko. Nazywam się Will O'Connor i nienawidzę ludzi. Nadal chcesz się kolegować? Praca bierze udział w Skrzydlatych Oskarach organizowanych przez @z_skrzydlatej_ksiegi w kategoriach: Najlepiej Przedstawionego Głównego Bohatera oraz Najbardziej Zaskakujący Zwrot Akcji. Okładkę zrobiła @FullOfIrony

Poukładane życie Edny stanęło do góry nogami, kiedy... Nie, to nie tak; życie kobiety nigdy nie było poukładane, a pojawienie się w nim niespodziewanego gościa tylko odrobinę bardziej zmąciło panujący w nim chaos. W takim razie, może świat zmienił się na lepsze, gdy poznała... To też nie do końca prawda - młoda dziennikarka całkiem lubiła swoją pracę i długie wieczory, które spędzała w samotności, nawet jeśli akurat imprezowała w klubie pełnym ludzi. Jedno było pewne - Gabriel postawił pod znakiem zapytania wszystko, w co wierzyła, a raczej to, w co nie wierzyła. I chociaż trudno jej zaakceptować prawdy, które przed nią rozpostarł jak anielskie skrzydła, postanowiła mu pomóc odzyskać tożsamość. Nawet za cenę bólu, który z pewnością przyjdzie, gdy będą musieli się rozstać.

Wyjazd z Polski do malowniczego Sarajewa mógłby się wydawać życiową szansą. Bluszcz, wychowanka rodzin zastępczych i domów dziecka, jakoś nie podziela tego optymistycznego punktu widzenia. Może to dlatego, że jej nowi współlokatorzy okazują się nie do końca ludźmi, a ją samą ściga zbrodnicza organizacja, licząca sobie już ponad tysiąc lat? A może bardziej drażni ją to, że nikt nie mówi jej ani o przeszłości, ani o przyszłości, a ona nie do końca wie, którą ze stron można uznać za tych dobrych, a która tylko nią manipuluje? M. ma wyrzuty sumienia, że zmusił dziewczynę do porzucenia wszystkiego, co dotychczas znała. Nie chce jednak, by historia zaczęła się powtarzać, a ból, który zdążył się już stępić, rozpalił go na nowo. Nikt tak dobrze nie wie, jak smakuje utrata, jakim piętnem potrafi być nadludzka siła i nieśmiertelność. Ale czasem nawet setki lat doświadczenia życiowego nie wystarczą, by tu i teraz podjąć odpowiednie decyzje. A te wcale nie muszą zaprowadzić ich oboje ku szczęśliwemu zakończeniu.