Nare Kaya... Sıradan bir hayatı olan, kendi halinde yaşayan bir tıp öğrencisi. Ta ki bir gün... Abisinin unuttuğu bir dosyayı götürmek için gittiği o evle her şey değişene kadar. O ev... Sıradan bir ev değildi. Ve o adam... sıradan biri hiç değildi. Yaman Karahan. Karanlık işlerin içinde büyümüş, gücüyle korku salan bir adam. Onun dünyasında merhamet yoktu. Kurallar basitti: ya itaat edersin... ya da yok olursun. Ama o gün... Yaman'ın gözü, hiç ait olmadığı birine takıldı. Beyaz elbisesiyle, o karanlığın ortasında duran bir kıza... Nare'ye. Bir bakışla başlayan bu hikâyede, masumiyet karanlığa bulaşacak... Ve bazı insanlar... Seçim şansı olmadan birine ait olacak.

"Ateş yalvarırım yapma. Bir daha oluyucak söz.." "Su sana inanmamı beklemiyorsun diyilmi?" "Yalvarırım yapma. Yemin ederim bir daha kaçmaya kalkışmıyıcam" "Görücez..." Su ve Ateş. Kitabın önemli karakterleri. Toprak ve Rüzgar ikinci önemli karakterler. Toprak kız bu arada ve Su ile Kuzenler.....

... Tek istediği kendi ayaklarının üzerinde güzel bir hayat yaşamak olan,yaşamayı seven Leyla Biricik Asrın ölmeyi dileyecek. Celladı ise bu dileğini gerçekleştirmek için an kollayacak bazen başardığını sanacak ama devreye gerçek cellat girecek her seferinde ölümün elinden o küçük bedeni alacak istediği zaman uçurumun kenarına bırakacak bazen ise uçurumdan aşağıya atacak öleceğini zannederek huzura kavuşan bedeni her seferinde kurtaracak taki Leyla Biricik Asrın cellatına teslim olana kadar. Peki asıl soru cellat bunu neden yapacak? Şimdilik celladımızdan başka kimse bunu bilmiyor; Demir Pars Hutame ... (içinde cinsellik, argo, küfür, şiddet vb. içerikler bulunur)

Kanlıdere Mahallesi... Kendi kuralları olan, içine girenin kolay kolay çıkamadığı bir yer. Peri, o mahallenin içinden çıkan ama oraya ait olmamayı seçen kızdı. Altı yıl önce hiçbir şey söylemeden çekip gitti. Kimine göre kaçtı, kimine göre kurtuldu. Ama Peri'nin gidişi bir son değildi. Altı yıl sonra geri döndüğünde, bıraktığı mahalleyi bulamadı. Çünkü Kanlıdere artık eski Kanlıdere değildi. Mahallenin başına geçen adam, her şeyi değiştirmişti. Yakut Ulu Dinçer. Yıllarca ortada görünmeyen,Rusya'da yaşayan ama adı her kapının ardında dolaşan adam;Yakut Ulu Dinçer Gücü sadece korkuya dayanmıyordu; aklı, sabrı ve acımasızlığıyla kurduğu bir imparatorluk vardı. Onun gelişiyle mahallede düzen kuruldu... ama bu düzen korkuyla sağlandı. Yakut, gücünü sadece sözle değil, acıyla kabul ettiren bir adamdı. Acımasızdı, kontrol takıntılıydı ve en tehlikelisi, insanların sınırlarını zorlamaktan zevk alıyordu. Onun için insanlar ya işe yarardı... ya da ortadan kaldırılırdı. Peri ise dışarıdan bakıldığında hâlâ sakin, masum ve kendi halinde biri gibi görünüyordu. Ama bu sadece bir görüntüydü. Ve en tehlikelisi şuydu Yakut Ulu Dinçer kimseye bağlanmazdı. Bağlanırsa da o bağ kopmazdı.

... Burnu hafifçe nefes borumda gezinirken derin bir nefes alarak kollarının arasındaki bedenimi sanki içine saklamak ister gibi daha çok çekti. "Ulan! Ben ne yaptım? Nasıl bir sevap işledim ki Allah seni kaderime yazdı? " yutkunarak kafasını kaldırdığında göz göze geldik . Sağ elini kaldırarak kocaman avucu yanağımda yerini bulurken huzurla gözlerim kapandı. Gözlerinin kapanmasıyla eş değer olarak dudakları ilk önce anlımı ardından sağ gözüm, sol gözüm, burnum ve yanaklarıma ufak tüy kadar hafif öpücükler bıraktı. Anlını anlıma yasladı ardından burnunu burnuma sürttü.Dudaklarıyla dudaklarımın arasında boşluk bırakarak birkaç saniye bekledi dudaklarından çıkan nefesler bana nefes olarak aralık dudaklarımın arasına sızdı. "Doymuyorum doyamıyorum ne kadar öpsemde , dokunsamda , kokunu içime çeksemde hep daha fazlasını istiyorum o kadar işlemişsin ki kalbime, yetmiyor." ...

BARAKA... Tek bir kişinin hüküm sürdüğü bu şehir benim cehennemim olmaya aday gibiydi. Burası onun şehriydi. Onun cehennemiydi. O herkesin efendisi... Herkesin önünde el pençe durduğu, her sözünün kanun sayıldığı bir adamdı o. Ejder... onu ilk gördüğümde gözlerinin mavi yansımasında görmüştüm cehennemi. Kaçmak istediğim cehennem, bana cenneti vaat etmişti. Ama gerçek şuydu ki; aşk cehennem ateşinden daha sıcak ve daha yakıcıydı.

Demir'in kollarından kurtulmak için çığlık çığlığa bağırıp ağlıyordum. Demir, benim sırtımı göğsüne yaslamış, kollarını belime dolamış ve sıkı sıkıya tutuyordu. Karşımdaki manzara beni bitme noktasına getirmişti. Tavandan sarkan zincirlere bağlı olan adam benim canımdı. Demir bana en büyük işkenceyi yapıyordu. Ateş... sevdiğim adam, iki kişinin ona yumruklar savurmasına direnmeye çalışıyordu. Ateş, Demir'in adamlarından ölesiye dayak yerken, ona gelen her darbe kalbimi söküyordu. "ATEŞ... ATEŞ SENİ SEVİYORUM. SENİ ÇOK SEVİYORUM SEVGİLİM. LÜTFEN DAYAN LÜTFEN! KURTULACAĞIZ." Diye bağırdım. Demir acımasız sözlerini kulaklarıma değdirdi. "Sen kurtulabileceğinize inanıyor musun Deva ha? Seni benim elimden kimse alamaz demiştim sana. Sen sadece benimsin! Bunu artık o beynine sokacaksın!" Ben debelenmeye devam ederken, yanaklarıma ulaşan göz yaşlarım tükenmek üzereydi. "Demir bırak Lütfen, ölecek bırak! Yalvarırım bırak onu, ne istersen yaparım. Ona zarar verme yalvarırım." Demir acımasızdı. Acımadı. Ne bana acıdı, ne de sevdiğim adama acıdı. Demir'in kulağıma tüy gibi değen nefesinden tiksindim. "Ne istersem yapar mısın Deva? Bu piç için kendinden vazgeçer misin?" dedi, dişlerinin arasından tıslayarak. Gözyaşlarım, hıçkırıklarım geceye şahit olurken, "Yaparım Allah'ın cezası, yaparım! Onun için kendimden bile vazgeçerim." Dedim. Çaresizdim. Demir ne isterse yapmak zorundaydım. Çünkü biliyordum ki bizi kurtarabilecek kimse yoktu. Demir içime işleyen iğrenç bir teklif sunduğunda debelenmem durmuş ve olduğum yerde donmuştum. Yine eskisi gibi beni cehennemine sürüklemek istyordu. Aslında o gün üç kişi ölmüştü. Demir, Ateş ve Ben. Ama üçümüzde mezarı olmayan bir ölüydük. Üçümüzde hiç kavuşamayacağımız aşklarımızı kalbimizde ki mezara gömmek zorunda kalmıştık. Cinsellik ve şidde

Her şey normal görünüşlü bir adama yardım etmemle başladı. Onun benim şeytanım olduğunu bilmiyordum. Yoksa onu derin uykusundan asla uyandırmazdım. En uygun olduğu anda beni avladı. Hiç bilmediğim, dışardan normal görünen pahalı kafesin içine kapattı. Özgürlüğümün karşısında bana günah dolu teklifte bulundu. Ve şeytanımı her reddedişimde başıma neler geleceğini acı bir şekilde gösterdi. Şeytanımın teklifini kabul etmek istemiyordum. Çünkü onun kurduğu oyunda benden sadece bedenimi istemiyordu ruhumuda istiyordu. Beni korkutan en az şeylerdi bunlar. Asıl beni korkutan şey karanlığın içine çekildikçe bundan büyük zevk almamdı. Kendi karanlığım beni korkutuyordu.

Düğün yerine vardığımızda karşılaştığımız kalabalık baş döndürücüydü. Kadınlar rengârenk elbiseleriyle süslenmişti, erkekler ise ağır ve gösterişli kıyafetler içindeydi. Birkaç adım atıp boş bir masaya oturduk. Babam ve abim hemen erkeklerin olduğu bölüme geçti. Annem ve ablam kadınların arasına karıştı. Ben ise olduğum yerde kıpırdamadan duruyordum. İçimde bir sıkıntı vardı. Gözlerimi kaçırarak etrafa bakınıyordum ki... bir an hissettiğim o yoğun bakışlara takıldı gözüm. O yöne döndüğümde, ilk kez göz göze geldik. Giray Ağa... Kalabalığın içinde herkesten farklıydı. Sessizdi ama sertti, durgundu ama etkiliydi. Gözlerinde bir şey vardı... Anlayamadığım, ama beni yerimde donduran bir şey. Bakışlarını kaçırmak istedim ama başaramadım. O da bana bakıyordu, üstelik gözlerini hiç kaçırmadan. Sanki yüzümdeki her ifadeyi tek tek inceliyordu. Göz göze gelişimiz birkaç saniye sürdü ama bana saatler gibi geldi. Kalbim küt küt atıyordu. Gözlerimi yere indirip derin bir nefes aldım. Ama o bakışlar zihnime kazınmıştı bir kere. İki gün sonra... Annem odama girdiğinde yüzünde tuhaf bir ifade vardı. Tedirgin ama mutlu gibiydi. Elinde küçük bir tepsiyle yatağımın kenarına oturdu. "Misafirimiz var kızım," dedi. "Seni istemeye geldiler." Kalbim duracak gibi oldu. "Ne? Kim?" diye sordum hemen. "Karadağlılar... Giray Ağa'nın annesi geldi." O an dünya başıma yıkıldı.

"bırak kolumu" yüzüme yaklaştı. "sen benimsin lan" dedi. gözlerim yaşardı. Aniden dudaklarıma yapıştı. O anın şokuyla bir şey edemedim. Barışı itdim ve tokat atdım. "ben senin diyilim ve hiçbir zaman olmuycam!!!" dedim. Ve odadan çıktım. 18+ Okuyanlar dikkate alsın.