"Λες ψέματα!" ουρλιαζω στα μούτρα του "Σταμάτα να φωνάζεις δεν κερδίζεις τίποτα" απανταει χαλαρα "Σταματήσε με" προκαλώ και έρχεται μπροστά μου Πιέζει τα χείλια του στα δικά μου και νιώθω το σώμα μου να ηρεμει ___________ Book series order: 1) My anarchy (rewriting rn) 2) Enemies love ✓ 3) I didn't forget ✓ 4) My anarchy girl ✓ *Do not copy

→Περίληψη στο 1ο κεφαλαιο ← Ημασταν εχθροι... Δεν άντεχαμε να είμαστε μαζι στο ιδιο χωρο.. Κι έτσι απλά ο καιρός πέρασε.. Έγινε το οξυγόνο και ο χτύπος της καρδιάς μου που ήταν αδύνατο να ζήσω χωρις αυτούς. Ηταν φωτιά που σε έκαιγε αργά και βασανιστικά. Το βλέμμα της σε σκότωνε... Και τα πράσινα μάτια της.. Ηταν η καταστροφή μου. ⇨⇨⇨⇨ *Στέφανε?...* *Ναι Δαφνη μου..* *Γιατί δεν μου λες συχνά Σ'αγαπώ?* *Γιατι δυστυχώς μικρή μου,μια τοσο μικρη λεξη δεν μπορεί να εκφράσει όσα νιωθω για σένα...* ••••• 2ο Βιβλίο :Παρολαυτα θα είναι σαν ανεξάρτητο ❤ ••••• Εσύ εκει! Ναι εσύ... Που διαβάζεις την μικρή περίληψη και ισως βαριέσαι τη ζωη σου και βρίζεις τον ευατό σου που μπήκες να δείς αυτο το βιβλίο.. Πιστεύω πως για μια φορά στη ζωη σου μπορείς να εμπιστευθείς την τρελη αυτή "συγγραφέα" και να αρχίσεις να διαβάζεις το βιβλίο... Αν οχι και έχεις ακομα την φάτσα του καλαμάρι να ξέρεις πως με πληγώνεις.. ❌Don't copy...❌ /Nantia ❤ H.R: #13 in εφηβική φαντασία ♥ Published :16 Οκτωβρίου 2017♥ Finished :3 Δεκεμβρίου 2017♥

Ήρθαμε λοιπόν στο μέρος 2ο του βιβλίου... Πάμε ένα μικρό ΣΠΟΙΛ... Πάω να μπω μέσα στην αίθουσα του γυμναστηρίου και νιώθω σε δευτέρολεπτα, όλο το σώμα μου είναι βρεγμένο με νερό... Γυρνάω και βλέπω τον Lucas να γελάει, τον κοιτάω θυμωμένα.. Εκείνη την στιγμή μπροστά μου ήταν το αλεύρι που βάζουν οι αθλητές στα χέρια του.. Το περνώ στα χέρια μου, το ανοίγω και το Ρίχνω πανω του... Χαμογελάω με ευχαρίστηση και τον κοιτάω , ενώ αυτός έχει μείνει παγάκι ενώ δεν το περιμένε... " ΤΙ ΈΚΑΝΕΣ ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ?!" " ΝΟΜΙΖΩ ΤΟ ΕΊΔΕΣ " " ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΏΣΩ " " ΕΛΑ ΤΟΛΜΑ ΡΕ! ΤΙ ΝΟΜΊΖΕΙΣ ΣΕ ΦΟΒΆΜΑΙ?!" Του απαντάω προκαλώντας τον... Ο Peter ερχετε μαζί με την Mia , μας κοιτάνε και γελάνε... Εγώ μαζί με τον Lucas τους Ρίχνουμε και δολοφονική μάτια και σταματάνε... " Αμάν ρε παιδιά, 1 μετά γαμωτο, 1 χωρίς να τσακωθειτε" Λέει η Mia Και μας κοιτάει " Συγνωμη αλλά αυτή την φορά δεν έκανα κάτι αυτός το άρχισε!! " Λέω κι ο Lucas με κοιτάει δολοφονικά " Δεν θα είχα κάνει τίποτα αν δεν είχες ρίξει το χαρτί στην κυρία που έλεγε πάνω το όνομα μου και που την είχες πει πουτανα " Αχχχ αυτό ήταν ότι καλύτερο...

"ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΜΕΊΝΟΥΜΕ ΜΑΖΊ;!" Φωνάζω σοκαρισμένη. "Μην ανησυχείς κερασάκι. Θα περάσουμε ωραία μόνοι μας στο σπίτι μου για τρεις ολόκληρες μέρες" Είπε ο Λουκ με ένα πονηρό ύφος. ↓ Η Μελίνα είναι 17χρονών, μετακομίζει μετά από πολλά χρόνια πάλι στην Αθήνα. Καινούργιο Σχολείο, καινούργιο σπίτι. Με τις φίλες και τους φίλους είχε κρατήσει επαφές με ελάχιστους. Ήθελε να δει τον Λουκ τον πρώτο παιδικό της έρωτα πως έχει γίνει, τι διαφορές έχει με το πριν και το τώρα. Άλλαξε ή όχι; Και όμως έχει αλλάξει πάρα πολύ από την τελευταία φορά που τον είχε δει. Είναι πιο αναίσθητος, πιο απόμακρος, είναι ένα από αυτά τα αγόρια που προκαλούν προβλήματα, έχει πολλούς φίλους και όλοι θέλουν να τα έχουν καλά μαζί του. Τι θα γίνει όταν η Μελίνα και ο Λουκ έρθουν πιο κοντά; Θα βγει πουθενά ή είναι ένας απλός ενθουσιασμός που κρατάει ένα μήνα και τέλος; ↡ Ευχαριστώ για την υποστήριξη που έχετε δώσει σε αυτό το βιβλίο. Είμαι πολύ ευγνώμων πραγματικά. (Διορθώνονται σιγά σιγά τα κεφάλαια γιατί το έγραψα 3η γυμνασίου και είναι μες τα ορθογραφικά σορρυ😭) -Περιέχει υβριστικό λεξιλόγιο και ακατ

Η ιστορία έχει να κάνει με το εξής πάμε και ένα παράδειγμα Μπαίνω μέσα στο σχολείο μόλις με βλέπει αρχίζει να μου μιλάει, τον προσπερνάω αγνοώντας τον, όμως ούτε σήμερα δεν ήταν η τυχερή μου μέρα.... Με σταματάει καθώς αρπάζει το χέρι μου με δύναμη και με γυρίζει για να τον κοιτάξω. Ο πόνος στο πρόσωπο μου έκανε την μορφή του... "Τι έγινε Emma μας έφυγε η μιλιά σαυριτσα;" Δεν τον κοιτάω , το κεφάλι μου είν' σκημενο προς τα κάτω για μια ακόμη φορά... "Όταν μιλάω θα με κοιτάς!" Φωνάζει και μου σηκώνει το κεφάλι για να τον κοιτάξω.. Τον κοιτάω αλλά δεν τον κοιτάω με αθώο βλέμμα αλλά με θυμωμένο βλέμμα... " Ωωω μωρε η Emma θύμωσε παιδιά! " " Άσε με επιτέλους ήσυχη" Τον κοιτάω και τραβάω το χέρι μου από το κράτημα του και φεύγω Με κοιτάει χωρίς να περιμενει αυτό που έκανα μαζί και όλα τα παιδιά που ήταν γύρω μας.. 🥇 #Player - 10/11/20 🥇 #Shygirl - 05/05/20 🥈 #BadBoy - 05/10/20

She is dangerous when she is hurt. She can easily destroy everything around her, but she doesn't. Instead she destroys herself. ↡ Η Μαρίνα και ο Άλεξ έχουν μεγάλο παρελθόν. Ένα παρελθόν που δεν έχει κλείσει πίσω τις πόρτες τους... Άραγε στο τέλος θα είναι μαζί; Το μαζί είναι μεγάλη λέξη και ας έχει μόνο τέσσερα γράμματα. Θέλει χρόνο. Θέλει θυσίες και προσπάθεια, θέλει αγώνα, υπομονή κι επιμονή. Θέλει δάχτυλα μπλεγμένα και χέρια σφιχτά ενωμένα που πηδάνε τα εμπόδια μαζί. Η αγάπη θέλει να σε δοκιμάσει, θα σου βάλει πολλές τρικλοποδιές αρκεί να της περάσεις μαζί του. Θα ισχύει αυτό για την Μαρίνα και τον Άλεξ ή θα τα παρατήσουν από το πρώτο τους εμπόδιο; ^^ ©2018/2019 ➳Do not copy it Βασίζεται σε δικές μου ιδέες μόνο💜 -Περιέχει υβριστικό λεξιλόγιο και ακατάλληλο περιεχόμενο- ✐P.S Η ιστορία είχε δημοσιευτεί τέλη Μαΐου 2018 (Ναι δεν θυμάμαι πότε την ξεκίνησα ακριβώς χεχε) και διαγράφτηκε αρχές Μαρτίου 2019 επειδή ήθελα να την ξεκινήσω πάλι από την αρχή με