"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

Esselamualeyküm. Öncelikle hikayelerde genelde karakter kötü yoldadır, hidayete erer. Yahut yoldan sapacaktır ki özünü bulur.. Benim hikayemde Aksâ tesettürüne önem gösteren, Allah rızası için çabalayan bir vakıf genci. Lise son sınıf öğrencisi, sınava hazırlanmakla birlikte hafta sonları vakıfta çocuklara ders veriyor. Evet Aksa aklı başında Müslüman bir kız. Fakat onun da elbet imtihanı olacak.. Aslında bize daha yakın hayat koşullarına sahip bir karakter oluşturmak istedim. Böylece olanlardan kendimize daha çok pay çıkarabiliriz düşüncesindeyim. İnşallah güzel bir çalışma olur. Karakterimin ismi Aksâ. Aksâ en uzak, mesafesi çok büyük manasına gelir. Ve hikayede Aksâ'nın uzaklığını, mesafesini korumadaki tavrını okuyacaksınız. İyi okumalar..

"...Pot mu kırdık? Neyse. Murat yabancı değil. Cahit'in göz devirmelerine bakacak olursak toparlaması gereken benim. Öyleyse: -Hazır konusu açılmışken YGS nasıldı Murat? İkisi de: -Konusu mu açılmışken? -Açılmadı mı? Açılmadı mı gerçekten sevgili okurlar? - yoo. - tamam şimdi açılmış oldu hazır konusu açılmışken ygs nasıldı Murat? - YGS yi biraz önce küçük daha da biraz önce büyük harflerle yazdınız? -Murat sen konuşurken nasıl büyük-küçük harf ayrımı yapıyorsun? - Konuşurken değil hocam okurken. Dr. Civanım'ın sıkı takipçisiyim. Cahit: - Kendinin reklamını yapan kitap bulmuşlar, vay arkadaş. Murat. Murat kamera şurada. Az sağa, heh tamam. -Dr. Civan'ım. İçmeden kafa bulmak isteyen her sinir sahibi insana önerilir. Yani kızgınlık olan değil, tabi agresifler de okuyabilir de off batırdım. Ama hocam sinir olmadan nasıl algılayacaklar? Düştüğüm duruma bak sinir oldum aman ya! Cahit: -KESTİK! Sizin yapacağınız ürün yerleştirmenin.. -aslında slogan üzerinde biraz daha çalışılsa..." Dikkat!: Bolca "aho" denilecek maynak içerir. Ve.. Eğer bir yerde aho veya maynak diyen, mantılı tost yapan, işte bizim gibi birilerini gördüyseniz çooook büyük ihtimal buradan kapmıştır. Taklitlerden sakınınız ;)

"Tozlu rafların arasında unutulmuş kitapların satırlarında geçen kelimelere aşığım ben. O kelimelerin masumiyetine aşığım; hissettirdiklerine aşığım. Sıradan bir adamı şair yapan, aşık yapan kelimelere aşığım. O kadar.." Bütün sınıf şaşkınlıkla bana bakarken öğretmenin gösterdiği yere doğru ilerledim. Tam sırama oturacakken yan taraftaki sıradan bir ses geldi; "Bakalım onlar da sana aşık mı?" ...

Tesettür Setr kökünden gelir. Setr; örtme, kapama, gizleme demektir. Buna göre tesettür güzelliği, nimetleri setr etmek için vardır; sergilemek için değil.

Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"

İntikamın kıyafetini hiç merak ettiniz mi? Peki ya bedenini? İntikam,nefretle kararmış lacivert gözlerdi. İntikam,bir kafesin ardına gizlenmiş saldırmayı bekleyen bir bedendi. İntikam, ruhunu kasıp kavuran ateşten, uçsuz bucaksız bir buz kütlesiydi. İntikam, karanlığa ait dünyada Siraç Vuslat demekti. Yer altı dünyasının Azrail'i olarak adlandırılmış bir genç adam . Bir kulübe,bir masumun intikamı. Bir kurul, suçsuz insanların günahkar kuklacıları. Ve karanlığın intikamına boyanmış kör kuyularına düşen, küçük narin bir ışık; Elif! O bir anahtar. Kalbine hiç nefret uğramamış bir umut. İntikamın ilk aydınlığı; Günışığı! Onun bir görevi var. Seveceği adamın tek hedefi olan intikam onu yok etmeden, kalbini açtığı bu adamın cehennemden uzaklaşmasını sağlamak. Cehennem, bir ışık için kör karanlığı affedecek miydi? Yoksa bir türlü Azrail'i azad etmeyen intikam, onu anahtarsız kapılar ardında saklamaya devam mı edecekti? Oysa Allah'ın ol demesiyle bütün kapılar açılırdı! İntikamın ölümü, Günışığının baharını getirecekti...