(Fazlasıyla açık ve detaylı anlatımla yetişkin içerik bulunur. Bu konuda eleştiri kabul etmiyorum.) Betonla örülmüş duvarlar ve o duvarları kapısında bekleyerek aşmaya yeminli bir adam. Hangisi galip gelecek?

Bekar bir anne! Bekar bir baba! Farklı kültürlere sahip, farklı coğrafyalarda doğup büyümüş iki karakter! Anlaşmalı ilişkiye başlarlarsa nasıl olur? - "Odan güzelmiş," dedim Mirşad'a dönerek. Bakışlarını üzerimdeki tişörtte olduğunu görünce mahcubiyetle gülümsemeye çalıştım. "Ozan Ali üzerime kustu, yanımda giyeceğim bir şey yoktu. İzinsiz dolabından giyinmek zorunda kaldım." Gözleri gözlerime tırmanınca utanç içinde kaldım. "Kızdın mı?" Cevap vermedi. "Kızdın tabii!" Biri izinsiz eşyalarımı karıştırsa ben de sinir olurdum. "Çok özür dilerim gerçekten. Giymemem gerek..." "Eflin," dedi sözümü keserek. "Kızmadım, neden kızayım böyle bir şeye. Şaşırdım ama kızmadım." Gözlerinin içine baktım, iyi hissetmem için mi böyle söylüyor sorusunun cevabını aradım. "Gerçekten mi?" "Gerçekten," dedi içten şekilde gülümseyerek. "Ayrıca çok da yakışmış," derken üzerime baktı tekrardan. "Hep benim dolabımdan mı giyinsen acaba?" "Kocaman duruyor, neresi yakışmış?" "Yanılıyorsun, çok yakışmış." Muzır bakışlarına karşın yapay bir kızgınlıkla dizimdeki eline vurdum. "Dalga geçme benimle. İyi hissedeyim diye yalan söylemene gerek de yok. İdareten giydim, yakıştığı falan yok." "İnan dalga geçmiyorum," dedi anlam veremediğim bakışlarla beni izlerken. Neden bu kadar derin bakıyordu ki gözlerime? "Bana ait olan ne varsa en çok sana yakışır, bir sana yakışır."

Zamanın durduğu, kuralların asırlardır değişmediği, sınırlarından tek bir yabancının bile sızamadığı gizemli ve kapalı bir kutu: Akyaka Mahallesi. Şehir derin bir uykuya daldığında, karanlığın içinden süzülen kadife bir ses, binlerce yalnız ruhun sırdaşı olur. Kelimelerin yutkunulduğu, sevgilerin bambaşka dillerde gösterildiği ve aidiyet duygusunun insanı hem koruyup hem de boğduğu bu hikâyede; hiç bitmeyen bir gecenin sabahı aranıyor... Akyaka da yaşamaya hazır mısınız?

" Serhan, ben sana aşığım. " Serhan önce bir şaşırmış sonra minik bir kahkaha atmıştı. Ecem buna bozulsa da hayranlıkla izledi gülüşünü. Çocuk kıza yaklaştı ve kocaman bir tebessümle konuştu. " Hissettiğin şey aşk değil ufaklık. " dedi yüzüne doğru " Hayranlık. " Ecem anında kaşlarını çattı. " Ne hissettiğimi biliyorum ben. " diye soludu sinirle. Niye böyle yapmıştı ki şimdi? Serhan başını yavaşça salladı. " Sen daha on iki yaşındasın, ilkokulu yeni bitirdin. Bense üniversiteye geçeceğim. Abinim ben senin. " dedi gerçekleri kızın kafasına sokmak ister gibi. Ecem omuz silkti huysuzca. Hayal kırıklığına uğramıştı. " Abim yok benim. " Serhan bir kez daha başını salladı, sonra elini uzatıp kızın saçlarını okşadı. " Büyüyünce anlayacaksın. " 10.07.2023 itibari ile #yalnız kategorisinde 1 numara. 09.09.2023 itibari ile #tatlı kategorisinde 1 numara.

Ağabeyi onu masallardaki bir prensese benzettiği için lakabını bir isim gibi üzerinde taşıyan Güzel, abisi ile birlikte küçük bir lojman dairesinde yaşayan, üniversite son sınıf öğrencisidir. Ağabeyi Harun, işi yüzünden sık sık göreve gider ve son gidişinin ardından, geri dönemez. Ölümü Güzel'in hayatına ve ruhuna bir yıldırım gibi düşer. Harun son nefesini vermeden onu en yakın arkadaşına, Cesur Yakut'a emanet eder. Ağabeyinin emaneti, lojmanda bir sivil olarak tek başına kalamayacak olması ve hayatı ile ilgili aldığı tehdit mektupları, Güzel'in kendini aniden abisinin en yakın arkadaşı ile anlaşmalı bir evliliğin içinde bulmasına sebep olur. Güzel, ismi ile değil, duygusuzluğu ve hislerinin yoksunluğu ile lanetlendiği için Çirkin olan bir adamın, camdan çiçek bahçesinin içine hapsolur. Sonra o cam kubbenin içine, adamın lanetinin üzerine, hislerini bir gül fideleri gibi ekmeye başlar. Fidelerin çiçek açacağından umutludur. Ancak ne derler bilirsiniz, Çiçek açsa da her gül, solmaya mahkûmdur. "Bileklerime kadar dikenlerle yaratmış beni Tanrı," dedi, sesinin iğne deliği kadar küçük bir boşluğundan bile bir his alamıyor, göremiyordum. "Güller için elimi tutsan bile, yara içinde kalacaksın Güzel." Dudaklarını ıslattı. "İşte bu yüzden, işte bunun için." ❧ Kurgunun temeli 2015 yılına dayanmaktadır.

Sevdanın gönle düşüşü her zaman bir kez gerçekleşmez. Gönül, her düşene de sevda demez. İlk tohum toprağın altına gizlice atıldı. Aylarca sessiz bekleyecek. Fırtına ufukta belirdiği an yeşerecek... Sarmaşık dalları iki kişinin bileğine sıkıca sarılacak, anahtar yuvası kilitlenecekti. Anahtar kimde? Bir kurşun askerin cebinde. Ela, hayatının yeni yolunda adımlarken yanı başında elini tutan bir oğlu vardır. Aştığı yolda geride kaldığı düşünülen engeller, her seferinde tekrar karşısına çıktığından oğluyla yeni bir eve taşınır. Yeniliğin her zaman bir başlangıç yarattığına inanılsa da kaderin oyununun önüne geçebilmek hiçbir zaman mümkün olmayacaktı. Ela'yı yeni evinde bekleyen başka yol ve çok başka engeller bulunurken kader onun karşısına bir oyun arkadaşı çıkarttı. Yan komşusuyla kendini atışmalı bir hikayenin ortasında bulan Ela, gün geçtikçe hayatına açılan yeni yollara oğluyla birlikte uyum sağlamaya çalışırken bilmediği bir şey vardır. O da kapısının önünde bulduğu kutuyla dengelerin yavaşça değişeceğidir...

"Eskiden, çok eskiden insanlar göç yollarını turnaları izleyerek bulurlarmış. Nerede su varsa, nerede toprak bereketliyse turnalar oradan geçermiş. Bir kervan bir gün sırtlarında çocukları, torbalarında tohumları turnaları takip etmişler günlerce, gecelerce. Ama yolun sonunda kuşlar ikiye ayrılmış. Biri doğuya gitmiş, biri batıya... Kervan durduğunda hangisi doğru yol diye sormuş içlerinden biri. En yaşlı olanda Turna kuşunun gittiği hiçbir yön yanlış değildir, sen hangi kuşun ardından yürürsen orası senin yuvandır artık demiş. Çok sevdiğim biri bana sen de öyle olacaksın demişti. Uçacaksın, kaçacaksın, kaybolacaksın ama sonra sana ait olan o çatının ucuna konacak birine yuva olacaksın demişti." Ben de şimdi yönümü bulmak için avuçlarımın arasında kalmış o tişörte bakıyordum. Bir turna olarak içimde birini yuvasız bırakmış olmanın çırpınışını duyuyordum. "Ben yolumu da yuvamı da bulmuştum aslında..." Boğazıma bir yumru oturunca içimdeki yüzlerce kuşun bağrışını duydum. "Sonra yolumu şaşırdım, yolunu şaşırttım. Yuvamdan oldum, yuvasından ettim. Şimdi tekrar yolumu bulmak, o yuvaya geri dönmek istiyorum." "Bir Mahalle Hikayesi."

|Final yayımlandı| Bir iddia. Kibirli bir siyasetçi adayını dizlerinin üzerine çöktürmek. Cihan Ertürk kolay kolay tökezlemezdi doğru. Tökezlediği tek yer, Feride'nin zeytin gözleri olacaktı. Feride psikoloji öğrencisiydi. Feride için Cihan Ertürk, sadece analiz edilecek bir vaka ve yenilmesi gereken bir egodan ibaretti. Ancak kitleleri sözleriyle büyüleyen Cihan'ın, Feride'yi etkilemesi çok mu zor olacaktı ki? Ya da Feride'nin gizlice kurduğu bir oyun sandığı bu iddia, Cihan için tesadüf müydü? Siyasette tesadüflere yer yoktur, sadece iyi çalışılmış zamanlamalar vardır. Aşkın siyasetindeyse kazanan en kusursuz stratejiyi kuran değil, o aşka teslim olmaya en çok cesaret edendir. 🍁🫒 "Bana daha ne kadar zeytin diyeceksin sen?" "İsmini öğrenene kadar. Niye rahatsız oldun? Zeytin sevmez misin?" "Feride," dedim sadece, diğer sorusunu es geçtim. Aralık olan dudaklarını kapattı, bir an duraksadı, dudakları kıvrıldı. "Feride..." diye mırıldandı tebessümü solmadan. "Eşsiz, benzersiz, nadir... Güzelmiş ismin." İsmim dudaklarında sanki yeni bir anlam kazandı, sanki ilk kez telaffuz ediliyormuş gibi hissettirdi. Öfkeli gözlerim dağılır gibi oldu. "Benim ismimi sormayacak mısın? Yoksa zaten takip ederken öğrendin mi?" diye devam etti ben uzun süre susunca, yine o ukala tavrıyla. Öfkem tazelenirken göz devirdim. "Seni takip etmiyorum! Çok kibirlisin! İsmini de bilmiyorum ayrıca. Neymiş?" "Cihan ben," dedi, yalanıma hiç inanmış gibi değildi ki gülümsüyordu. "Cihan..." Ben nasıl ki o ismimi söylediğinde birkaç saniye bakakaldıysam o da yaşadı aynısını. "Dünya..." diye mırıldandım onu taklit edip. "O kadar." dedim sonra, önemsemez gibi. Bu dediğim hoşuna gitti. "Başlı başına yetmez mi?" Dedi flörtöz bir sesle. Egoist... "Yeter bence. Daha ne olsun?"

+21 Bu hikaye bir avcının kurbanı köşeye sıkıştırma masalı olamayacak kadar gerçek. Onların aşkı bir labirentin içinde kaybolmuş birbirini arayan iki kara ruh misali. Birbirlerini bulmak için ikisi de kendi içlerindeki celladı kanlı aynine davet edecek ve herkes kendi günahıyla boğulacak... 🚩 İçerik Uyarısı 🚩 Bu kitap KARANLIK ROMANTİZM türündedir ve bazı okuyucular için rahatsız edici olabilecek unsurlar içermektedir. Zorlayıcı ve dengesiz güç dinamikleri Psikolojik manipülasyon Zorla yakınlık / rıza sınırlarının bulanıklaşması Açık smut sahneler Kaçış, kapatılma ve kontrol temaları Aile, inanç ve kimlik çatışmaları Fiziksel şiddet ve silah kullanımı Travma, korku ve yoğun psikolojik gerilim Bu hikaye sağlıklı bir ilişkiyi temsil etmez. Karakterlerin seçimleri ve davranışları etik olarak sorgulanabilir ve rahatsız edici olabilir. Bu yüzden okuyucu takdiri önemlidir.

❝Göğe ulaşmak için önceyere bağlı kalmamayı öğrenmen gerek.Çünkü umut bakmasını bilenin gözünde.Başını kaldır,maviyi izle,yıldızları say,Gök'ü düşle.❞ 🪁 Çeyrek Vurgun Serisi'nin ikinci kitabıdır.