Birbirlerine gülümseyerek gözlerini kapatıp parmaklarını birleştirdiler. Sesli bir şekilde dillerinden şu kelimeler döküldü.
"Söz veriyorum. Her zaman seni seveceğim~"
"Bu, benim değil mi?" Elindeki kitabı bana uzatarak sordu. Neden cevabını bildiğin soruları bana soruyorsun bilmiyordum. Başımla seni onayladım.
"Sensin" hafifçe tebessüm etti. Bu gülümsemeni sevdiğimi biliyorsun.
"Bunu neden yaptın?" Bu sefer gülümseyen taraf ben oldum.
"Neden mi? Dedim ki.. birazda kitaplar seni okusun..."
21.04.20/21.09.20
[TAMAMLANDI]
Ufak bir umut fidanı,tüm vücuduma nefes olmuştu çoktan.Bu sefer olmazdı.Umutlanacağımı bile bile küçük fidanımı sulayamazdı.O buraya gelmemeliydi.Tekrar aynı şeyi kaldıramazdım.O fidan şimdi büyüdü ve bir Çınar Ağacına dönüştü.Kurumuştu o heybetli çınar .Göz yaşlarıyla hayata tekrardan merhaba demişti.
Gitmezdi değil mi?
Tek seferde okuyup bitirebileceğiniz tarzda bir kurgu:)
Başlangıç:
/04/2020
Bitiş:
29/04/2020
"beni ister dostun olarak gör, ister düşmanın; bana istersen sevgi besle, istersen nefret ama bana sakın aşık olma, prenses."
to my sweet princess, @nurrora
tamamlandı.
[neden bana koala diyip duruyorsun?]
Güzel soruydu koala. Böyle diyorum çünkü senin adını bilmiyordum aptal şey.
[çünkü seni her gördüğümde uyuyorsun. Koalalarda günün 22 saatini uyuyarak geçirir. Ve ikinci sebep ise adını bilmiyorum.
Not~bu gün sıkıntılı görünüyordun iyi olman dileğiyle]
22.10.16/23.10.16
**okuduğum bir hikayeden esinlenmiştim
(Swaggerdandy / maeil)*