Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Bir kız... tılsımlarla kutsanmış bir kız, kimse bu kızı bilmiyordu. Çünkü bilseler başına geleceklerden haberi olurdu. Kız kara büyüle ilgileniyordu bir zamanlar, başına iş açılınca bir daha büyü yapmamaya and içmişti. Ya bir gün bu yemini bozulursa,ya kızın karşısına kaderi çıktıysa. Kader onları birleştirmek istiyorsa ama kız istemiyorsa. Kıza seçenek sunucaklardı. Ya kıyamet ve mutluluk olucaktı ya da keder ve huzur... iki seçenekte adildi. Hem güzel günler geçirecekti hem de ölmek için elinden geleni yapacaktı... -Kızları geliyormuş. -Sonunda beklenilen gün geldi. - Nasıl öğrenirler onun buraya geldiğini. - Onu saklamamız lazım. Bulmamaları lazım. ...

Mazi, her mutlu oldukları anda ruhlarının peşinde olan bir katil gibi onlarla olucaktı. Her şeye rağmen birlikte olabilirler miydi? Kapıdan çıktığımda, gerçekler yüzüme sert bir tokat olarak indi. Geçmiş ve gelecek arasında, ince bir çizgide yolculuk yapıyorduk. Herkes benden gitmişken ben her şeyimden gidebilir miydim? Kalbim ve beynim bir savaştaydı. Kalbimin hüküm kurmaya başladığı yerde, beynim kölesi olmaya hazırdı. "Özür dilerim, anne. Onu hâlâ çok seviyorum. Bana kızgın mısın?" Gecenin hüküm sürdüğü gecenin altında onlara seslendim. Siz onu affedin baba, çünkü o kendini asla affedemeyecek.

"Sen bu yaptıklarının hepsinin cezasını, evlenince çekeceksin." diyen Hazar ile yerimde kıpırdandım. "Öyle mi? Nasıl olacak o..?" diye sorduğumda bakışlarını kısaca bana çevirip tekrardan yola odaklandı. "Yataktan çıkamadığında anlarsın sebebini.." Başlangıç tarihi ➡ 30.06.2022

corona: Beyninin olması gereken yerde marul olan şahsiyet, sana sesleniyorum. corona: Naber lan karakter kanseri ? akif: Ne diyorsun lan ? corona: Niye herkes bu tepkiyi veriyor ? corona: Ah pardon...Algılamakta zorluk çektiğinizi unutmuşum. corona: Diyorum ki, corona: Karşımda salak bir Akif... corona: Gururu da beyni kadar hafif... --- Linç #1 (19.09.2020) Macera #3 (19.09.2020) Mizah #3 (15.10.2020) Söz #1 (16.10.2020) Komik #1 (15.11.2020) Kısahikaye #1 (17.11.2020) Genç Kurgu #2 (24.12.2020) Lise #1 (01.01.2021) @muzlu_passta hesabımdaki corona adlı textingin düzenlenmiş ve tekrar kaldığı yerden yayımlanmış halidir. Burayı okumanız tavsiye edilir, o hesabıma giremiyorum. Kitabın finali buradadır. Eğlenceli, komik ve mizah dolu kitap arıyorsan seni de beklerim. ❤️

Bu kurguda argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunmaktadır. ●○●○● "Beni sokmaya çalıştığın kalıpta olmadığımı sen de ben de gayet iyi biliyoruz." Ne kast ettiğini gayet net anlamıştım sanırım. Ona sürekli abi dememi kast ediyordu. "Üstelik ben de seni uzun süredir o kalıpta görmüyorken," gözlerimin tam içine bakarken kısık sesle tamamladı cümlesini. "Birbirimizi kandırmanın alemi yok." Bir elini başımın yanındaki duvara yaslayıp iyice sokuldu bedenime. "Ya sen yanlış görüyorsan, ben seni tam olarak o kalıpta görüyorsam?" Yüzünü boyun girintime yaklaştırmasıyla elini yaslamadığı taraftan duvar ile arasından çıkmak için hamle yaptım. Diğer elini de duvara koyarak engel oldu bana. "Senin aksine bedenin o kadar dürüst ki Betül, inkar etmelerinin hiçbir önemi yok artık." Ellerimin her ikisini de ince gömleğin altındaki sert bedenine bastırarak kendimden uzaklaştırmaya çalıştım. Milim kıpırdamadı tabi ki. "Yanlış görmüşsündür." Başını boyun girintimden çıkardı. Dudaklarını aniden anlıma bastırdığında şok içinde kaldım öylece. Ani hareketiyle kapanan gözlerimi bir süre sonra dudaklarını anlımdan çekse de açmadım. "İnkar etmekte serbestsin Betül ama ben az önce adımın yazılı olduğu yere dudaklarımı bastırdım," demesiyle daha sıkı kapadım gözlerimi. Sonra beni öylece bırakarak koridorun sonundaki odasına girdi, gözlerimi açmasam da uzaklaşan bedeninden ve kapı sesinden anladım. Elimi anlımda gezdirirken şapşal gibi gülümsedim kendi kendime. Annem hep kaderimizin avuç içimizde yazdığını, alnımızda da kaderimizdeki adamın adının yazılı olduğunu söylerdi. ○●○●○● #Genelkurgu 5# 24 Temmuz #Romantizm 5# 15 Ağustos #Aşk 4# 11 Ekim #Gençkurgu 5# 21 Ekim #Mizah 1# 27 Ocak

Bölümler okunma ve oy sayısına paralel gelecektir ! 08/08/2022 ( #gerilim-1. Sırada )

Gerçek olay ve kişilerle alakası yoktur tamamen hayal ürünüdür. ✔️ Gelmeni istiyorum Demir . Kendimi çok kötü hissediyorum ✔️ Lütfen ben gelmeden gelmiş ol ✔️ Canımı sıkan şeyleri sana anlatayım da Gökçem de geçip gitsin tüm sıkıntım. ...... HULK'UM : *sesli mesaj [ Gökçem , güzel bebeğim , kalbimin sahibi , meleğim... Benim güzel kızım üsteğmen olmuş aferin benim Gökçeme . Görevde kendini tehlikeye atmanın hesabını döndüğümde bizzat alacağım senden . Cezan ağır olacak üsteğmenim haberin olsun . Kendine dikkat et seni çoooooook . Devamını geldiğimde söyleceğim.]

Kitap olacağı için bölümlerin bir kısmı kaldırılmıştır. 🌱 "Sen benden uzak durabilecek misin?" dediğimde sesim kısıktı. Bedeni gerilirken devam etmeye zorladım kendimi. "Bak," deyip elimi çenemin üstündeki elinin üstüne yerleştirdim. "Elin tenimde gözün gözümde." Gözlerindeki ifade kararırken yüzümü biraz ona doğru yanaştırdım. Dudaklarımız arasındaki mesafe öyle azdı ki... Dudakları yavaşça dudak kenarıma dokundu. Nefes nefese kalmış bir vaziyette, daha fazlasını istiyor, elleri arasında milyonlarca parçaya ayrılıyordum. Gözlerim kapanırken dudağımın altındaki çizgiyi öptü. "Ben seni tüketirim, ben seni yeşertemem Zeynep. Sen benden yeni filizlenen bir çiçeği koparıp atmamı istiyorsun. Yapamam be Zeynep. Yapamam. Bunu sana da kendime de yapamam." 🌱 Amcası tarafından geneleve satılan Zeynep Kızıl, başına kötü bir şey gelmeden önce İstihbaratçı Vural Alazoğlu tarafından kurtarılır. Geçmişindeki acılardan sıyrılamayan Vural, Zeynep'in hayatına bir ışık gibi doğmuştur. Zeynep kalbini Vural'a kaptırdığında kendini aşk ve tutku dolu bir ikilemin ortasında bulur.

Bir tutam, ego! Üç tutam, yakışıklılık! Azıcık akıllı, bayağı çapkın! Hiç olmayan terbiye, ve karşınızda Uraz Kandemir! Hayatı sadece bir gecede değişen, Bade Esenler. Bu hikaye zalim Şehrin, zalim Tozlarına gelsin. Başlangıç tarihi : 18.02.2020