"Sevgili kızım," diye başlıyordu mektup "o kadar küçüksün ki bu mektubu okuyacak kadar büyümüş olacak olman beni heyecanlandırıyor. Bugün seninle son günümüz olmasına rağmen... Şu an yanımda her şeyden habersiz huzurla uyuyorsun. O kadar sevimlisin ki... Ve ben sana bakarak, sayılı kalp atışlarımı unutuyorum, babanın seni hiç göremeyecek oluşunu unutuyorum, ailesiz kimsesiz büyüyeceğini unutuyorum, bizi hiç tanıyamayacağını, bizim seni hiç tanıyamayacağımızı unutuyorum...