"Belki de düşündüğün kadar aptal değilimdir." dedi Hermione gözlerini kısarak. Draco ulurcasına güldü. "Kimse senin aptal olduğunu düşünmüyor, Hermione." dedi genç kıza bir adım daha yaklaşarak. Bu ani adım karşısında Hermione'nin kalbi teklemişti. "Aptal olduğumu az önce söyleyen sendin." "Hayır, hayır," dedi Draco son derece rahat bir tavırla. "Ben sana bulanık dedim. Bunu aptallık olarak algılayan sensin."

Aşk iksiri sevdiğiniz insan gibi kokar demişti. Neydi bu koku? (Dramione) -Oneshot

Yine bir Dramione kurgusu bu tamamen bana ait.Diger okuduğum kurgulara benzetmemeye çalıştım umarım beğenirsiniz.

Çapulcular döneminde düşmanlar birbirine sığındığında beklenmeyen gerçekleşir. Dostluk ve aşk. Draco/ Hermione/ Sirius

Gerçekte kim olduğumu kimsenin bilmesine gerek yok. Saklamam gereken şeyler var.Ailem,soyadım veya nereden geldiğim... Hiçbirini bilmemesi gereken kişiler var.Ama o kişilerin başında her zaman koruduğum kardeşim Draco Malfoy var. Beni hiçbir zaman bilmeyecek. Ben Linda Lindsay. Malfoyların,kimsenin haberi olmayan biricik kızları Linda. *** Hep kardeşimi uzaktan izledim.Beni bilmeden,bir bulanık olduğunu düşünen kardeşim Hermione Granger'ı. Bunca yıl saklandım fakat artık ortaya çıkma vakti. Ben Jim Granger. Hep saklanan,kardeşini uzaktan koruyan Jim.

Genç adam biraz kafasını toplayınca genç kıza baktı. Sanki ilk defa görüyordu genç kızı. Savaşın Aslarından biri. Altın Üçlü’nün dayanağı. Lordun en çok nefret ettiği ama zekasına saygı duyduğu kız. Savaş başlar başlamaz ölüm emrini ilk alacak insan. Ama bu kız her şeyi göze alarak hayata gülmüyor muydu? Ölüme bile bile meydan okumuyor muydu? Umudu temsil eden her şey genç kızda birleşmişti adeta.

Hermione 5 yaşında babası tarafından terk edilen genç bir kızdı. 15 yıl sonra annesinin zoruyla gerçek babasının yanına gönderildiğinde bunun hayatı için ne kadar zorlu bir dönem olduğunun farkında değildi. Babası Mason, karısı Narcissa ve Narcissa'nın ilk evliliğinden oğlu olan Draco... Draco'nun varlığı Hermione'nin babasına olan yaklaşımını sorgulamasına neden olurken Hermione gerçek hisleriyle karşılaşarak hayat sınavıyla yüzleşmek zorundaydı.

Ya Hermione, Voldemort'un kızı olsaydı? Apayrı bir evren denemesi...

Nefretle nefes alıp verirken içinde ki sinirin damarlarında yoğunlaştığını hissediyordu. "Yalancı." diye fısıldadı kendine yakışmayan bir şekilde. "Yalan söyledin." diye tekrar etti. Asasını tutan eli gözle görülür derecede titriyordu. Karşısında ki gri gözlerin sahibi, ilk kez söyleyecek bir şey bulamıyormuş gibiydi.