"Şşştt," diyerek bir anda işaret parmağını dudağıma bastırıp beni aniden susturduğunda, kelimelerim ağzımın içinde hapsoldu, nefesim yarım kaldı. Parmağı dudaklarıma, bakışları gözlerime mıhlanmıştı. Mum ışığında yüzü daha sert, daha kararlı görünüyordu. Kara gözlerine tuhaf bir tedirginlikle baktığımda onunda keskin bakışları parmağına ve parmağının altında kalan dudaklarıma kaydı. O an sanki odadaki tüm mumlar titredi ve alevleri içimizde yanmaya başladı. 🕯️ Düş değil kabus, yağmur değil fırtına. Ellerimde çiçekler, zihnimde ölüler. İkisi de aitse toprağa, hangisi kalmalı yukarıda? 🕯️ Peki siz? Siz hiç intihar etmeyi düşündünüz mü? Ölümle yaşam arasındaki ince çizgide kendinizi ölümle avuttunuz mu? Ecrin Kavin Ulusoy o çizgide öldü. Peki siz? Siz nasıl öldünüz? 🕯️

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Dışarıda devam eden bir hayat, içimde kalbi duran bir kız çocuğu vardı. Asi Merve Karakuyu, ailesi ve kendisiyle devamlı olarak savaş veren genç bir üniversite öğrencisidir. Ansızın bastıran yağmurun kelebeğin kanatlarını ıslatması gibi hayatına birdenbire giren esrarengiz bir adam, Asi'nin hayatını kökten değiştirmeye başlar. Asi ne kadar kaçmaya çalışsa da kader ağlarını her seferinde karşılaşmaları için örecektir. "Kelebeğin kanatları ıslanırsa parçalanır," dedi bana yavaşça. "Ama sen zaten paramparçasın küçücüğüm." "O zaman bırak," dedim. "Islanayım."