"Алив ээ, хён? Ганцхан үнсэлт шүү дээ" Ёнжүн багаасаа нөхөрлөж анд нөхөд болсон Сүбинд сэтгэл алдарчээ. Өөрийнхөө мэдрэмжийг шууд илэрхийлж чадахгүй тул бүх сэтгэлээ үг болгон өдрийн тэмдэглэл дээрээ буулгадаг байв.

" Хэрвээ би чамд 10 саяыг илгээвэл надтай болзоонд явах уу? " Бүх зүйл түүний бардам үгсээс л эхэлсэн.

Хайранд мянган хагацал байсан ч эргэж нийлэх цэг заавал байж л байдаг юм. [ Дараах өгүүллэг S1'тэйгээ салшгүй холбоотой учир та бүхэн сонирхож байгаа бол эхлээд S1'ыг уншина уу. ]

" Чиний Омега фермон үнэхээр өргөн хүрээтэй тархдаг. Тэгээд чи энэ шударга бус нийгэмд өөрийгөө хамгаалж чадна гэж бодоод байгаа хэрэг үү?." ' Оддын туяанд дэлбээлсэн чи бид хоёрын хайр ' [ Уг бичвэр дээр гарах үйл явдал, дүрийн зан араншин гэх мэт бүх зүйлс миний өөрийн санаанаас гарсан болно.] Ёс бус үг хэллэг агуулсан болохыг анхаарна уу.!

"Би улаан өнгийг ямар харагддагийг ч мэдэхгүй. Ногоон өнгөнөөс юугаараа ялгаатайг ч мэдэхгүй. Гэхдээ миний санахаар ээж маань шинэ жилийг улаан, ногоон өнгөөр алагладаг гэж байсан. Гэхдээ яагаад заавал энэ хоёр өнгө юм?"

Төсөөллийн ертөнцөд тавтай морил💫

Би түүнийг зүгээр л дүүгээ гэж бодох болно...

"Үгүй эж, чи тэгж чадахгүй!" "Үгүй дээ, Би чадна хонгор минь! Чи одооноос миний өмч!" Тэр хөвгүүн галзуу баян.