"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Beş Aile. Beş Varis. Bir Masanın Etrafında Kurulan Düzen... Ve O Düzeni Yerle Bir Edecek Bir Sır. Yeraltı dünyasının görünmeyen tahtında oturan Demir Sofra, Türkiye'nin en köklü beş ailesi tarafından yüzyıllardır yönetiliyor. Güç, kanla kazanılıyor; sadakatse korkuyla sağlanıyor. Her birkaç yılda bir, varisler seçiliyor. Kurallar belli. Ta ki biri o kuralları çiğneyene kadar. Aşk, intikam, ihanet ve çok daha fazlası, kadim bir efsanenin gölgesinde yeniden yazılıyor. Beş taşın biri düşerse, kalan dört parçalanır. Güvenin olmadığı bir dünyada, aşk en büyük risktir.

Bir insanın başına gelebilecek en güzel şeysin sen. Ama ben bir vampirim... ⚔️ "Kalbine kulak ver, Tanrıça. Dinle, tüm notaları senin için yakacağım." Parmağının ucunu göğsüme dokundurdu. "İki karanlık kalp. İkisi de nefretle dolu." Gözlerimiz birbirine değdiğinde aynı müzik, iki ayrı ruhta çalmaya devam ediyordu. "Dinle," dedi, sanki duyduğum her şey onun da kalbindeydi. "Bu bizim şarkımız. Her şeyi cehennem gibi yakıp kül edeceğim." "Neden?" "Çünkü bu benim resitalim. Kan resitali." (Kurgu, kitap ve karakterler tamamen "karanlık aşk" türüne hizmet etmektedir.)

Amedin topraklarından gelen iki genç, ikisi de hırçın ikisi de öfkeli. Bir berdel uğruna birbirine mahkûm edilir ve onlara bir kader çizilirse ne olur? İki genç bu durumu kabullenir mi? Haydi gelin, Amedin topraklarına gidelim ve onlarla bu masalı okuyalım. Elfesya Afran ve Boran Şevranın hikayesi burada başlıyor! 06/05/2022; Başlama tarihimiz 🦋 Töre konulu bir kurgudur! Kuma içermemektedir! (+18, kan, şiddet, uygunsuz haraket, olumsuz ögeler ve argo kelimeler içermektedir!)

Hafızasını kaybetmiş bir halde baş düşmanının evinde esir olarak uyanan Meira, geçmişte işlediği affedilemez bir günâhın bedelini ödüyor olduğunu öğrenir. Meira uyandığında ona söylediği ilk sözü "Biz düşmanız" olan adamın, bir zamanlar gözlerinin içine aşkla baktığını öğrendiğinde işlediği günahın hiç de sandığı kadar basit bir ihanet olmadığını ve altında çok daha korkunç bir entrikanın yattığını anlar. İki düşmanın kader ağları, tutku ve nefretin ateşiyle birbirine örülmüş; kurdun kuzu postuna bürünüp kuzunun kurda dönüştüğü çarpık bir ihanet oyununa evrilmiştir, artık birbirlerinden kaçmaları da ne mümkün! Bu yapbozu ise çözmenin tek bir yolu var: Gördüğün ve duyduğun hiçbir şeye inanma. Bunu geçmişteki sen bile söylüyor olsa... Fantastik değildir, karanlık aşk türündedir. DİKKAT! Bu kitapta cinayet, psikolojik ve fiziksel şiddet gibi rahatsız edici olabilecek içerikler bulunmaktadır.

Belirlediği mesafeyi fazlasıyla geçmiş yüzlerimiz arasında bir karış vardı. Sertçe yutkundu zorladığı adımları geriye gitti ve aramızdaki o buzdan duvarı yeniden çekti. Yüzüme dokunmak için kalkan elini yumruk yaparak indirdi. "Bu kadar nefret zarar vermiyor mu sana?" Soğukça gülümsedim. "Bunu nefretimi kazanmadan önce sorsaydın cevap verebilirdim." Gülümseyen dudaklarıma bakıp "Bir kere dokunsam yakar mısın beni?" Diye sordu. Gülümsemem silindi. "Yakarım." Dedim nefretle.

"Zade nerede?"onu itip odadan çıktığımda koridor boyunca Zadeyi aramaya başlamıştım tedirgin olmuştum. Onu ararken aralık kapıdaki Zadeyi gördüm arkası dönük birisiyle konuşuyordu titreyerek ona doğru yaklaşırken telefon konuşmalarına şahit olmak aklımı kaçırmama sebep olacaktı. "Merak etme bebek sorunundan bugün kurtuluyorum."dedi ve duraksadı biraz dinledi. "Hayır hayır ruhu bile duymayacak bana körü körüne aşık zaten."işte hayatımın en büyük yıkımı bu olabilirdi diye düşünmüştüm konuşmanın devamını duyduğumda ise ölmeyi dilemiştim... ***** +18 cinsellik, şiddet ve küfür içerir. Tüm hakları saklıdır.

Beni sever miydin mesela?O kanlı ellerinle okşar mıydın saçlarımı? Ah sevgilim,kaç gece kaç sabahtan vazgeçti ben senin gelmeyeceğini bile bile yollarını gözlemekten vazgeçmedim.

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.