Gerçek ailesini 17 yaşında, büyük bir at çiftliğinde bulan Yeşim'in hikayesi...

17 yılını ailesi sandığı yanlış insanların yanında geçiren Asi, gerçek ailesiyle tanıştığında özlem duyduğu duygularına yeniden kavuşabilecek mi? Yeni ailesi yeni abileri Asi'yi kabul edecek mi?

Okuyabileceğiniz en iyi aile kitabı. ♠️ "Bir Akarcalı olmak ne demektir biliyor musun?" "Hayır." "Bir Akarcalı için en önemli şey kandır. Çünkü bizlere göre kopmayan tek bağ, kan bağıdır. Ve biz bu bağa sonuna kadar sahip çıkarız. Bizler bu Dünya'ya hükmedenleriz güzel kardeşim." ♠️ Peki bu kız çocuğu bütün Dünya'yı avuçları arasına alırsa? ♠️ Peki bu ailenin sonunda kavuştuğu kız çocuğu onlardan daha karanlık çıkarsa? ♠️ Araf'ın öfkesine, karanlıktan gelen hiddetli nefretine Gazap denirmiş. Bu nefretin sonuçlarına ise Azap denirmiş. Gazap bittiği vakit, Azap için hazır mısın?

Hastanenin hatası yüzünden sanılan bi sebeple bebeklerin karışması ve 17 yıl boyunca kızlarından ayrı kalmış aileler Sizce Gökçe yeni ailesine ve abilerime alışabilecek mi ? Yoksa reşit olduğunda evden ayrılıp yeni bir düzen mi kuracak?

Yetimhanede geçen bir hayat ve o hayata biranda giren aile. Almira yeni ailesine alışmaya çalışırken abileri ona pekte yardımcı olmuyordu. Bakalım sonları nasıl olacak?

"Tanıdın mı beni?" Daha fazla tahammül edememiştim bu sessizliğe. Elalarına çıkardım harelerimi. O an gözlerinde gördüğüm ifadeyle irkildim. Kararan gözlerinde en net gördüğüm duygu nefretti. Bana nefretle bakıyordu. Uzunca bir süre çıkamadım o bakışların etkisinden. "Git buradan!" Ne? Şaşkınlıkla bakıyordum yüzüne. Yıllar sonra bana söylediği ilk şey bu muydu? Öfkeyle bir adım attı bana. "Git buradan dedim sana, git!" Sarsakça bir adım attım geriye. İrice açılmış gözlerimle bakıyordum öfkeyle çevrili elalarına. Git diyordu bana. Tanımıştı beni. Gözlerindeki saf öfkeye şahit olmak soluğumu kesti. Nemli gözlerimle baktım ona. Buraya gelmeden önce günlerce yaşatmıştım kendime ilk karşılaştığımız anı. Hepsinde öfkeliydim, kırgındım. Ben hesap soruyordum, o başı önünde dinliyordu beni. Böyle bir karşılama aklımın ucundan dahi geçmemişti. Kendimi ikna etmeye çalışmıştım gecelerce beni bırakmaya mecbur kaldığına. Belki çok fakirdi, bakamadı bana. Çaresizdi. Kocasından dayak diyordu belki. Ama bunu tahmin etmemiştim. Gözlerinde görmek istediğim duygu pişmanlıktı, özlemdi, korkuydu. Bunu beklemiyordum. Hak etmemiştim. Bana nefretle bakmamalıydı.

Gerçek Aile kurgusu Hem klişe var hemde yok gibi 🤭🤭😊😊

"Size bir teklifimiz var. Bir ay, bir ay bizimle kalın. Birbirimizle vakit geçirince daha iyi ısınacağımıza inanıyorum. Bu bir ayın sonunda, gitmek isterseniz gidersiniz. Kalmak isterseniz kalırsınız. Her türlü sizi seveceğiz, unutmayın. Evet, ne dersiniz?" Gözlerim Meriç'i buldu. O da bana bakıyordu. İsteyip, istemediğini çözememiştim. Bizden cevap bekleyen bir aile vardı karşımızda. Peki; biz bu aileye katılacak mıydık? Yoksa arkamızı döndüp gidecek miydik?

Deniz, babasının yaptığı anlaşma nedeniyle istemediği bir evliliğe sürüklenirken abisinin onu kurtarmak için bulduğu çözüm kaderin yönünü değiştirerek Deniz'i başka bir evliliğin kucağına bırakır. Özgürlük isterken daha da tutsak bir hale gelir. Karşısında yıllarca içinde beslediği aşkın karşılığını alamayan bir adam vardı.Tanıdık ama bir o kadar da yabancı. Berdel ile birleşen bir hayat ve iki yaralı kalp... "𝑌ö𝑛ü𝑚 𝑠𝑒𝑛𝑠𝑖𝑛, 𝑅𝑢𝒉𝑒𝑓𝑧𝑎. 𝐺𝑖𝑡 𝑑𝑒𝑠𝑒𝑛 𝑑𝑒 𝑏𝑒𝑛 𝑠𝑒𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑔𝑒𝑟𝑖 𝑑ö𝑛𝑒𝑚𝑒𝑚." *** (Yayın tarihi -20.04.2024- )

••Kitaba ara verildi. Bronz serisi final olduktan sonra devam edecek ve 2026 yılı içinde raflarda olması planlanıyor. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.