Kızlar yurdunda kalan bir genç kızın başına en fazla ne gelebilir ki? diye sormayın. Çünkü kimse kendini organ ticareti yaparken bulmayı hayal etmez. ~ Yayımlanma tarihi: 29 Kasım 2021

"Ayverdi." Sessiz fısıltısı geceye karışırken, anlamamanın verdiği hisle yüzüne bakmaya başladım. "Ayverdi mi, ne demek?" Bakışlarını aydan çekip ona bakan gözlerime baktı. Gözleri bir şey anlatmak istercesine derin bakıyordu. "Bolluk getiren ay." Durdu birkaç saniye. Daha sonra duvara yaslı bedenini dikleştirip bana doğru bir adım attı. "Seni çok yansıtıyor. İsminin anlamı ay olduğu için mi böyle yoksa?" Söylediklerinden hiçbir şey anlamadığım için yüzüne bakarken bir adım daha atarak tam karşıma geçti. Elleri önce yüzüme düşen saç tutamıma dokundu. Sonra elinin tekini yanağıma koyarak hafif tebessüm etti. "Söylesene Feraye, neden sen hayatımda yokken hiçbir işim rast gitmiyor?" Söylediği cümleler kalbimin atışını hızlandırırken derin bir nefes aldım. Ciğerlerime dolan koku, onun sigarayla karışık kokusu olurken gülümsedim. "Sorunun cevabını sana veremem çünkü sen yokken benim de işlerim rast gitmiyor." Söylediklerimle gülümsemiş ve alnını alnıma yaslamıştı. "Bir gün sonum olacaksın Feraye ve ben bundan çok mutlu olacağım." # Bu kurgu, Nilüfer'in Ta Uzak Yollardan şarkısından esinlenilmiş olup her şeyi tamamen şahsıma aittir. Herhangi ters bir durumda gerekenin yapılacağı konusunda şüpheniz olmasın. # Ayverdi isimli tek kurgudur* kapak tasarımı; @hayalliruzgarlar

Gerçek aile/ ilk aşk hikayesi Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Çok fazla klişe olmayan gerçek aile ve aşk hikayesi arıyorsan doğru yerdesin. İnsan hiç konuşmadığı birini özler miydi? İnsan adından başka birşey bilmediği birinin konuşmasını özler miydi? İnsan birinin kokusunu bilmemesine rağmen kokusunu özler miydi? İnsan sarılmadığı birine sarılmanın özlemini yaşar mıydı? Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

<Güzel sevmek üzerine bir hikâye... > - Yaş farkı vardır- Mahalledeki gençler olarak uzak tavırları, suskunluğu, sert mizacı sebebiyle aramızda onun adı "Yaban"dı. Beş yıl sonra mahalleye geri döndüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Özellikle benim için. * (Nisan 2021)

"Sen bana şifa olmak istiyorsun," dedim, ellerimi yanaklarına koyarken kirpiklerimden süzülen bir damla yaş yanağıma düştü. "Acılarıma merhem olmak istiyorsun ama bende açılan yaralar asla kapanmayacak." Alnını alnıma yasladı. "En karanlık gecenin bile bir sabahı olur, Sonay. Her yara kabuk bağlar." Gözlerim kapandı. "Ben o karanlığı yaşarken doğan güneşi hiç görmedim ki." "Görmemen var olduğunu değiştirmez." Dudaklarım acı bir tebessümle kıvrıldı. "Geçmişi tekrar yaşamamam, bana yaşadıklarımı unutturamadığı gibi mi?"

Süreyya Tanya, hayatı boyunca girmek için çabaladığı bale okuluna kabul edildiğinde on sekiz yaşındaydı. Rusya'nın soğuk topraklarına adımı bastığında küçük bir kızdı. Hayata dair en kötü şeyleri unutmak için gittiği bu şehirde, kaderin onun için daha kötü süprizleri vardı. Tanya, insanların gerçek yüzlerinin kendi gördükleriyle sınırlı olmadığını öğrendiğinde on dokuz yaşındaydı. Çok sevdiği arkadaşı merdivenlerden düşünce onun rolünü aldığında bunun hayatının fırsatı olduğunu düşünüyordu. Ünlü ve efsane bale okulu Vaganoya Balo Salonu'nun açılış oyununda başrol olmak... Fakat her şey denklemin içine mor zambakların ve anlaşmaların girmesiyle değişti. Tanya, Rusya'nın baş mafyası tarafından kaçırıldığında, rolü aldığı arkadaşının başına ördüğü çoraplardan habersizdir. Daha da kötüsü hayatta kalmak için bir mafya ile evlenmek zorundadır.

Hayatı kısıtlanmakla geçen Gökyüzü, nadir bir hastalığa yakalandığını öğrenir. Daha önce bir kez olsun yaşadığını hissetmemiştir, hapsedilmiş bir kuş gibidir ve Özgür, ona kanat çırpmayı öğretecektir. Fakat Gökyüzü, sırf özgür olabilmek için çıktığı o yolda, aslında uzun zaman boyunca esaret altında kalacaktır. Özgürlük, gökyüzünde kanat çırpan bir kuştur. Ve o kuş, Gökyüzü'nün kalbine konacaktır. ••• "İçimi ısıtan gülüşün güneşse, parıldayan gözlerin yıldızsa, dökülen yaşların yağmursa, bembeyaz tenin aysa... Gök senin yüzünde ve ben bu manzarayı izlemeye hiç doyamıyorum." ••• "O, Gökyüzüydü. Mutlu olunca güneşler açar, sinirlenince fırtınalar kopar, ağlayınca yağmurlar yağardı. Ben ise Özgür'düm, özgürlüktüm. Ve ben, herkesin özgürlük olarak simgelediği gökyüzüne hapsolmuştum." *** Yazılmaya başlama tarihi: 17.11.2018 Yayınlanma tarihi: 12.05.2022

"Ben, sana nasıl düşman olacağım?" Kılıç'ın yıkılmış sesini duymamla birlikte gözlerimi ona çevirdim. "Sen, benim sevdamdın." Sevdamdın... Artık değildim. Bitmez sandığım sevdası bitmiş, gem vurduğum kalbimi delmiş geçmişti. Gök gürledi, yağmur başladı. Kalbim gibi gök de delindi. Kılıç elini kalbine bastırıp vurduğunda, "Sevdamdın Mircan," dedi. Hiç durmadan, hiç duraksamadan kalbine vurmaya devam etti. Gözyaşlarım bir dağ olup yığınla akmaya başladığında yağmur damlalarına karıştı. "Vurma," dedim sesim titrediğinde, burnumu içli içli çektiğimde. Kalbine vurmaya devam etti. Tam yeniden kalbine vuracağı sıra elini havada yakaladığımda sıkıca tuttum. "Vurma Kılıç." Onu tuttuğum elime parmaklarını geçirdiğinde beni kendisine doğru çekti. Bir nefes kadar uzağımdaydı soluğu. Alnını alnıma yasladığında, "Olmazdık," diye fısıldadım. "Olmadık zaten." Ağladım. "Şu saatten sonra da oldurmazlar." 19.02.2022

Kalbime bir sevda tohumu düştüğünde, altı yaşındaydım. O tohumun büyüdüğünü fark ettiğimde, on bir; onun bir sevda olduğunu anladığımda on beş yaşındaydım. O sevdayı en derinime gömüp arkamda bıraktığımda ise yirmi dört yaşındaydım. Şimdi, hala o sevdayı ilk günkü kadar taze içimde tutarken, yirmi sekiz yaşındayım. Sevdamın adı, Alin Demir. Adını her söylediğimde, önce dilimi sonra içimi yakan gönül yaram. Deniz gözlüm. Ben de, Ali Emir Deniz. Kendisinden önce sevdası gelen adam. Kendi adını zikretmeden önce, içinden sevdasının adını zikreden adam. Üsteğmen Ali Emir Deniz, ben. Bir vatana, bir de deniz gözlü bir kızıla vurgun olanım ben. *** Bu hikaye Hazan Vakti'nden tanıdığımız Alin ve Ali Emir'in hikayesidir. Bu hikayeyi anlamak için, Hazan Vakti'ni okumanıza gerek yoktur.