Bir modern gelenek hikâyesi... Soruyorum size... Aşk mı? Görücü usulü mü? Sizin seçiminiz ne olurdu. Biz bu hikayede ikisini de okuyacağız. Bakalım karakterlerimiz neler yaşayacak.

Her kül, bir yangının hatırasıdır. Her sessizlik, saklanan bir gerçeğin. Ve bazı insanlar... Kendi küllerinin gölgesinde yaşamaya mahkûmdur. Geçmiş, ne kadar derine gömülürse gömülsün, bir gün mutlaka yeniden nefes alır. O gün geldiğinde ise sadece sırlar ortaya çıkmaz. Kalpler, hayatlar ve insanlar da değişir. Çünkü en büyük yangınlar... Her zaman dışarıda değil, İnsanların içinde başlar. 🖤🫀🖤🫀 MARA ASLAN #KUZEY ARAS ÖZTÜRK

Hayatın ne getireceğini hiçkimse bilemezdi. Yüzleştiği ihanetin sonucunda yıllarını içeride yitirmiş bir adam özgürlüğüne kavuştuğunda karşılaşacağı sürprizden habersizdi. Yıllar ondan birçok şey götürdüğünü düşünüyordu: neşesini,inancını ve merhametini. Peki gerçekten öyle miydi, karşılaştığı manzaraya kayıtsız kalabilecek miydi? "Nasıl? Nasıl yani?" konuşurken kekelememe engel olamamıştım. Duyduklarım karşısında vücudumdaki bütün kanın çekildiğini hissediyordum. Ben hâla duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırken karşı tarafta polis memurunun her şeyin kontrol altında olduğunu hissettirmeye çalışan konuşması devam ediyordu. "Kendisi ekiplerimiz tarafından karakol civarında bulundu. Üzerinde telefon numaranızın bulunduğu mektup sayesinde sizlere ulaştık. Şu an karakolumuzda, durumu iyi. Uygunsanız gelip teslim alabilirsiniz."

"Şimdi sana matematik dersindeki en kolay soruları söyleyeceğim: problemler! Bence sen bunu biliyorsundur, sonuçta problem çıkarmayı seven bir kadınsın!" "Sen de pek sorun çözen biri değilsin Sinan! Seninle ders falan çalışmayacağım! Bırak beni! Sınavda dibe çakarım daha iyi!" "İki seçeneğin var Selvi. Ya burada uslu uslu oturup soru çözeceksin, ya da bu gece tüm problemlerimizi yatakta çözeceğiz. Hangisini seçiyorsun?" Elini kalçama indirdi, sertçe sıktı. Gözlerimin içine bakıyordu, hiç şaka yapmıyor piç! "Yatağa geçelim o zaman, belli ki senin ders çalışmaya niyetin yok!" dediğinde ciddi olduğunu fark edince anında pes ettim. "İnmeyeceğim... ders çalışacağım, yeter ki elini çek!" "Akıllı kız seni. Şimdi bu soruyu çözeceksin. Haydi, başla. Bakışlarını kitaptan başka bir yöne çevirirsen o zaman bozuşuruz seninle!" "Anlamıyorum işte! Sayılar bana aynı senin gibi bakıyor! Gerçi bende sana ve sayılara öyle bakıyorum ama..." "Nasıl bakıyormuşum sana, ya da sen bana?" "Düşman gibi işte!" "Sana düşman gibi bakmıyorum, öyle bakmamı istiyorsun sadece." Bunu söylerken kitabı kendi önüne çekti gözlerini kaçırıp. "Sana baktığım gibi bakıyorsan sayılara, o halde matematiği çok yakında seveceksin Selvi!" Bok severim! Bir dakika!.. Ne? Gözlerim şok içinde ona kaydı, ben yanlış mı duydum, bu ne demek oluyor?

✨Güçlü kadın karakter okumak mı istiyorsun? 👍🏻Doğru yerdesin... Boran, "Derya bu kadar büyütülecek bişey değil." dedi gördüğü en güzel mavilere bakarak. Umuyordu ki biraz sakinleşsin... Umduğunu bulamadığı gibi daha da yükselen kadını ilk defa böyle görüyordu. "Öyle mi? Ben seni böyle bir ortama soksaydım. Karşı da ki kendini akıllı zanneden kişi seninle dalga geçmeye, laf sokmaya çalışsaydı da büyütülecek bir şey yok dermiydin acaba?" diyerek çıkıştı haklılığından emin ve dik tavrıyla. Boran burun kemerini sıkarak, "Haklısın, özür dilerim." demekten başka çıkar yol bulamadı. Kendini o konumda düşünmek bile istemiyordu. Derya ise kendi derdindeydi, bünyesinin alışık olmadığı kıskançlık duygusunu sindiremediği için söylenmeye devam etti, "Haklıyım tabii, bu evlilik yalanda olsa kimse benim kocama yürüyemez! Yok nasıl kandırdın, yok hanım ağa oldun çalışmazsın artık, terbiyesiz." derken burnundan soluyordu. Boran gülmeye başlayınca, Derya ileri gittiğini fark ederek sustu. "Gerçek olsa daha ne kadar kızacaktın merak ettim doğrusu. Seni hiç böyle sinirli görmemiştim." diyen Boran ilk defa Derya ile gerçekten evli gibi hissetmişti. "Bence bilmek istemezsin Boran ağa! Bi an önce dönebilir miyiz?" dedi. Boran'ı deli gibi kıskanmıştı, bu daha önce hiç yaşamadığı bir duyguydu. Zelal'in gözünün Boran'a değmesine bile tahammül edememişti. Boran'ın yüzündeki anlamsız gülümseme uzun bir süre silinmezken, Derya sessiz kalmayı tercih etmişti. Konağa vardıklarında arabadan inip, hiç bişey söylemeden arabanın kapısını kapattı, arkasına bile bakmadan konağa girdi. Boran, Derya'nın bu haline anlam veremese de, 'kimse benim kocama yürüyemez' deyişini hatırladıkça yüzüne yayılan gülümsemeye engel olamıyordu.

Muhtemel Aşk'ta yarım kalan aşkların hikâyesi... Önce Muhtemel Aşk hikayemi okursanız kafa karışıklığı yaşamazsınız. Baklavanın kalanı nerede? Bekir çok severmiş birkaç dilim koy bir tabağa hadi." dedi. Elimdeki işi bırakıp kilere geçtim tepsiyi alıp geri dönüyordum ki Yaren'in "Bende baklava istiyorum" deyip tepsiye asılması ile tepe taklak olan tatlı halıya saçıldı. Mutfak da ben, Yaren ve Fatma vardı ama kimse yokmuş gibi bir sessizlik oldu. Yaren teyzesinin yüz ifadesinden korkmuş olacak eteğime tutunup kendini saklamaya çalıştı. Fatma üzerime doğru iki adım attığında dibime kadar gelmişti. Kısık tutmaya çalıştığı sesiyle, "Bilerek yaptın değil mi? Rezil olayım diye yaptın?" diye dişlerinin arasından yılan gibi tısladı. "Ben birşey yapmadım, sen de gördün Yaren çekince tutamadım döküldü." dedim içime kaçmış sesimle. Öyle kötü bakıyordu ki Yaren olduğu yerde yok olmak ister gibi saklanıyordu. Onun aksine beni saklayan da saklayacak olan da yoktu. Öyle de oldu, ardına saklanacak kimsem olmayınca Fatma saçlarıma yapışıp beni hırpalamakta bir mahsur görmedi. Bir eli ile kolumu sıkarken diğeri ile saçlarımı çekiştiriryordu. Ettiği hakaretler de cabası, içeri eli boş olduğu için gidemedikçe siniri artıyor bana şiddet olarak geri dönüyordu. Elinde kalan tutam tutam saçlarımın acısı, eteğime sarılmış ağlayan çocuğun göz yaşlarına karışıyordu. Kapıdan Esma ablanın, "Fatma...!" diyerek uyaran sesi duyulunca da bırakmadı beni. "Yaren buraya gel annem deyip mutfağa girdiğinde kardeşinin kulağına ne dediyse saçımda ki ellerini ateşten kaçırır gibi çekti. Sertçe yutkunup arkasını döndüğünde, kapıda bizi izleyen Bekir ağayla göz göze geldi.

Hikaye Hep Seni Bekledim hikayesi bitince başlayacaktır. Benim Küçük Gelinim ve Göremediğim Sen kitabından tanıdığınız Asude ve Sedat'ın kızı Melek'in hikayesidir. Umarım hikayemi seversiniz. Ben heyecanla yazmaya başladım. Umarım sizde severek okursunuz.

"Beni kırdın, paramparça ettin. Ben o parçaları ellerim kanaya kanaya topladım, birleştir diye sana verdim ama sen onları da parçaladın, tekrar, tekrar. Benim artık gücüm kalmadı Turan." Ayakta durmaya bile dermanım yoktu. Neden beni bırakmamıştı, neden peşimden gelmişti? Umutlanacağımı bilmiyor muydu? Tekrardan kalbimin kırılacağını bilmiyor muydum? "Ben artık yapamıyorum." "Neyi yapamıyorsun Elif?" Gözlerim dolmuştu. Yüzü önümde bulanıklaşmıştı. Yine de bu güne kadar içimde biriktirdiklerimi söylemekten geri durmadım. "Kalbine giremiyorum." Dedim, gerçek canımı yaktığı kadar dile getirmek de yakmıştı. "Ne kadar denersem deneyim, olmuyor. Önüme hep aynı engel çıkıyor. Zeynep. Ona olan aşkını yenemiyorum." Sustu. Sessizliğinin beni kör kuyularda bırakacağını bile bile cellat oldu. Zeynep'e olan sevdasını inkar etmedi ve ben orada bir kez daha öldüm. "Sevdamdan vazgeçiyorum artık. Senden vazgeçiyorum. Asla bir ihtimal bile olmayan bizden vazgeçiyorum... Yarın avukata gideceğim. Bir an önce boşanalım." + 18 İçerik Mevcut! FZA'nın Farklı Bir Evreninden 28.08.25

Aslında berdel yüzünden evlendiği kocasıyla hiç birlikte olmamış, ama kayınvalidesi ve kayınpederi kısır denip üzerine kuma getirilmiş öğretmen Hüma'nın hikayesi.

"Memleketine giden 18 yaşında bir genç kız ve ummadığı anda kendisini Irak'ta gelin buldu.."Hayatın acımasızlığın da aşkı da bulabilecek miyim ? çektiğim acıların yanın da sevdiğim adama ve ülkeme kavuşabilecek miyim..