Bu hayatta insan ne kadar yaşardı kimsesiz çaresiz. Doğru bildiklerimiz aslında yanlışsa peki ya sevdiklerimiz aslında düşmanımızsa. Hayatımıza Ansızın çıka gelen yabancı biri aslında çok yakınınızsa. Hayatın zorluklarını fazlasıyla mücadele etmiş geçmişi peşini bırakmayan bir kız ve onun yıkılışlarını düşünün... ~ Korkuyordum hemde fazlasıyla gözyaşlarımı silerek konuştum "Gitme meriç beni yalnız bırakma" Arkası dönüktü yumrukları sıkıldıydı zorlukla konuştu "Gerçekler çok can yakarmış öykü sen benim canımı bende senin canını yaktım. Biz birbirimizin gerçeğiyiz...

"Bütün her yeri dağıttım. Bana benzesin istedim her yer. Sonra çöktüm aynanın karşısına baktım kendime. Soracağım yüzlerce soru yüzlerce cevap sıktı boğazımı. Çaresizce oturdum o aynanın karşısında. Neden bu hâlde olduğumu sordum kendime. O kadar çok sebep vardı ki parmaklarım yetmedi saymaya. Gülümsemeye çalıştım olmadı. Gözlerimin içine bakamadım bile. Gerçekler bir daha yüzüme vurulmasın istedim belki de. Gerçekler her seferinde biraz daha sert vuruldu yüzüme. Saatlerce oturdum aynanın karşısında. Her saniye aynı kabusu yaşadım. Biter sandım bitmedi. Geçer sandım geçmedi. Saatler sonra bir harabe olarak çıktım odadan. Her acı arkasında bir iz bırakır. Hiçbir zaman geçmeyecek bir acı ise her saniye bir yangının ortasında kül olana kadar yanmaya benzer." İçi cayır cayır yanarken gülümsemekten başka çaresi olmayan herkese...

Lise son sınıf öğrencisi Mia, yıllardır okulda zorbalığa uğramaktadır. Toprak ile okulda yaşanan bir olay yüzünden bir araya geleceklerdir. Olayların daha çok karmaşık hâle gelmesi üzerine Mia'ya destek sadece Toprak olacaktır. "Gözlerin tek sığnağım." "Ben karanlıkta ki son ışık tanesiyim." "Ben Mia, rol yaptığım her saniyeyim." "Uçurum kenarları ölüm ile yaşam arasında ince bir çizgiydi. Ve ben ölüm ile yaşam arasında arafta kalmıştım. Yaşayamadığım gibi ölemiyordum da..."

"Bazı insanlar için gelecek diye bir şey yoktur çünkü geçmiş sizin için çoktan bir son hazırlamıştır." Gece, geçmişi yüzünden sürekli takip edilmiş yıllarca sürekli kaçmak ve saklanmak zorunda kalmıştır. Yine bir takipçisi olduğunu fark ettiğinde bu kez hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Yıllardır kaçtığı geçmiş artık onun karşısındadır. Gece Efken ile karşılaştığı o günden sonra yıllardır kaçtığı geçmişle yüzleşmek hiç kolay olmayacaktır. "Eskiden korktuğum karanlıklar artık benim evimdi." "Bana seni seviyorum demedi, bana dünyanın en güzel kadınıymışım gibi baktı."