Parıltılı sahne ışıklarının altında kusursuzca süzülen hırslı bir balerin, zihnindeki karanlık boşlukta aslında kimi kaybettiğini bilemezdi. Asya Birkan, unuttuğu geçmişinin üzerine porselen bir hayat inşa etmişti. Çocukluk arkadaşının, hafızasıyla beraber o karanlıkta yok olup gittiğinden tamamen habersizdi. Hatırlamadığı bir gecenin yankılarına sağır, içine çekildiği uçuruma karşı kördü. Ta ki o uçurum, ela gözlü bir felaket olarak tam karşısına dikilene dek. Barlas Ege Aslan, yeraltı ringlerinde kan döken, acımasız ve tehlikeli bir boksördü. Asya'nın hayatına bir yabancı gibi giren bu adam, yıllar önce o kanlı kazada sırf Asya nefes almaya devam etsin diye kendi bedenini ölüme siper eden çocukluk aşkından başkası değildi. Barlas için dünyadaki en büyük ceza kendi canını feda ettiği kızın gözlerine baktığında, orada hatırlanmayan bir yabancı olduğunu görmekti. Barlas, uğruna kendi hayatını yaktığı bu porselen bebeği geçmişin kanlı gölgelerinden korumak zorundaydı. Ama kurdukları sahte sevgililik oyunu aralarındaki çekimle birleştiğinde ikisini de kül edecek bir ateşe dönüşmek üzereydi. Bir yanda zihinden silinmiş bir geçmiş, diğer yanda kaburganın altında taşınan devasa bir yalan. Yıldızlar sadece zifiri karanlıkta görülebilir. Peki, o karanlık her ikisini de yutmaya geldiğinde, porselen bir maske gerçeğin ağırlığına ne kadar dayanabilir? ⋆༺𓆩☠︎︎𓆪༻⋆

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Final oldu, tamamlandı. Seri altı kitapla raflarda yerini almıştır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

Ben bir katil, ben bir maktul ve ben o kanlı olay yeriyim. Sense bu hikayenin en masumusun. Kendini buna inandır. Ve unutma; kendini inandırmazsan kimseyi inandıramazsın. ♜ ❝Tarih tekerrür eder, hem de en kanlı haliyle.❞

Her şey duygusuz bir kadının, intikam için ant içtiği yolda başladı. Ona sıkılan kurşunlar, bir yerlerde içten içe ona aşık bir adamın göğsüne saplandı. Çocukluğundan beri bu duygusuz kadından ve annesinden intikam almak isteyen adamın her gece kulağına ölüm melodisi fısıldandı. Ancak o, nefretini o kadar kontrolsüz taşıdı ki bedeninde, nefreti yüreğinde çiçeklendi ve o çiçekleri bu duygusuz kadın uğruna besledi. Ama katil ile kurban birbirine sarılabilir miydi? Şeytan ile melek el ele tutuşabilir miydi? Tutuşursa nereye giderlerdi? Cehenneme mi, cennete mi? "Benim oynadığım oyunlar açıktır, Balamir. Aslında ne yapmak istediğimi, bir iki adım geriden bakan anlar. Fakat kimse, benden uzaklaşıp bir iki adım geriye gitmeyi istemez." UYARI: Bu kitapta yer alan her şey kurgu ve hayal ürünüdür. Gerçek olaylarla, kurumlarla, bireylerle hiçbir ilgisi ve alakası bulunmamaktadır. -Yazım tarihi: 24.11.2020 -Kitabın telifi bana aittir, tüm hakları saklıdır © -Küfür ve argo kelimeler içerir. -+18 sahneler mevcuttur. -Kapak tasarımı bana aittir.

"Hiçbir yenilgi böylesine görkemli, hiçbir zafer böylesine acınası olmamıştır!"

Onlar ıssız sokaklardan gelen, hayatlarından derin yaraları olan 9 kişiydi. Ben ise onların sağ çıkamadığı hayatlarını güçlendiren belirsiz bir eğitmendim. Onları güçlendirir, güçlendikçe eğitirdim. ** O kız, karşısındaki cansız bedene gülümsedi. Cansız bedenin onu döven, onun çocukluğunu yaşatmayan, o kızın okşaması gereken saçlarını çekiştirerek kopartan, o kızın her yerine dokundukça zevk alan ellerini iğrenerek elinin içine aldı ve avucunu açtı. İçine kendi imzasını bir bıçak yardımıyla kazıdı. Kanattı. Fakat, içinde herhangi bir rahatsızlık yoktu. Kız o gün bir çocuk gibi eğlenmişti cansız bedenin iğrenç kanlarıyla. Yere imzasını atmıştı, işaretini çizmişti. İliklerine kadar hissettiği intikam duygusunun zafer kazanmış hâliydi bu... Ardından cansız bedeni bıraktığı evin içinde küçük bir kız çocuğu çığlığı geldi... Haykırıyordu, yakarıyordu. "Baba!" diyordu, "Baba lütfen uyan!" diyerek, haykırışları kulakları çınlatıyordu.. Ama o kız bu haykırışlardan kaçmıştı. Ve hep kaçacaktı. -Yetişkin içerik ve argo kelimeler bulunmaktadır lütfen rahatsız olacaklar okumasın✨

Reva Devran, yaşadığı acı tecrübeleri sadece geçmişinde bırakmış soğuk yüzüyle her şeyi maskelemişti. Sadece yaşıtlarından değil, bütün kadınlardan daha farklıydı. Güç ve kontrol, onun hep avuçlarında tuttuğu şeylerdi. Cennetten kovulmuş asi bir melekti. Ama yoluna cehennemi yanında taşıyan Kuzey Karayev çıktığında, pusulası şaştığında ve dengeler değiştiğinde, kurduğu dünyası ne olacaktı? İkisi çekişmeli bir rekabete girdiğinde, kim kazanacaktı? Reva mı? Kuzey mi? Yoksa aşk mı? İlk bölüm tarihi: 01.07.2020 KAPAK FOTOĞRAFI: doreltun

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©