Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandıklarında akmur ve aslaz paralel evrenlerde karşılaşmış bulurlar birbirlerini

NarGed evliliğinden sonra her şey değişmiştir

Feryam

Sadece Çeşme değil mutlu aile tablosu, hayaller, hatıralar, sesli kahkahalar, her ne olursa olsun arkasında birisini bırakmayan kara ailesi, Taşkın soyadını bir mafya olarak değil de işletme sahibi birinin soyadı olarak hayal edilen hayallere ne olmuştu. Karga aslında söylemişti Papatya'ya vaziyet bu haldeyken o iki kız çocuğu nasıl dünya'ya gelicekti... Değişmişti her şey değişmişti beyaz kağıt değil koca bi defter siyah mürekkebe bulanmış batmıştı. Her şeyin üstünden 7 yıl, koca bir 7 yıl geçmişti ama yinede ne olursa olsun her şey kolayca silinmiyordu akıldan da kalptende de çünkü Kara ailesi hiç bir şeyi arkada bırakmaz...