"Şu an..." dedi, dudakları boynumun hemen yanında hareket ederken. "Şu an boğazını sıkabilirim. Tenine bir bıçak saplayabilirim. Ya da..." Kelimeler havada asılı kaldı. Devam etmesine lüzum yoktu; çünkü sustuğu yerde, bedeninden yayılan o karanlık arzu konuşmaya başlamıştı: Ya da seni öpebilirim. ** Güneş Kaya, kod adı 'Mira'. Duyguları yok, sadece verileri var. Çocukluğunda yaşadığı travma sonucu hislerini bir sandığa kilitlemiş, Aleksitimi (duygu körlüğü) teşhisiyle yaşayan bir istihbarat ajanı. Onun dünyasında korku yok, panik yok; sadece olasılıklar ve kesin sonuçlar var. Ta ki Anka Timi'nin komutanı Yüzbaşı Kaan Karahan ile karşılaşana kadar. Kaan, savaşın kurallarını kitaplardan değil, kan ve barut kokusundan öğrenmiş bir asker. Mantığıyla değil, vahşi içgüdüleriyle hayatta kalan bir lider. Biri buz, diğeri ateş. Biri satranç tahtasında hamleleri planlayan zeka, diğeri o tahtayı devirebilecek yıkıcı bir güç. Ortak bir düşman, geçmişten gelen sırlar ve Gabar Dağı'nın gölgesinde başlayan tehlikeli bir oyun. Mira, yıllar sonra döndüğü topraklarda en zor denklemi çözmek zorunda kalacak: Hissedemeyen bir kalp, bir başkasının ateşiyle ne kadar yanabilir?

❝Kader bir kez yazmıştı. Bizi tekrar buluşturan ise zamandı.❞

BU BİR ASKER KURGUSUDUR. "Sen nasıl özel kuvvetsin ya? Mayına bastım diyorum. Kasaturayla falan imha etsene yüzbaşı!" Bir yandan da hönkürerek ağlıyordum. "Kal böyle de aklın başına gelsin. Belki akıllanırsın ağlayan bela." Ağlarken küfrettim."Senin gelmişini geçmişini..." Beni durdurup sırıttı. "Sana yardım edecek yegâne kişi benken küfür mü edeceksin?" Telaşla bağırdım. "KÜFÜR YOK! VALLAHİ BİLLAHİ TİLLAHİ YOK!" "Tamam sus artık kızım ya! Yardım edeceğim." Bu sefer de sevinçten ağladım. "Şimdi ne yapacağız komutan. Sen benim yerime bassana şuna ben yoruldum." Yere bakmadan parmağımla işaret etmiştim mayını. Hayretler içerisinde bana baktı. "Yok yok ben gidiyorum. Dünya için bu iyiliği yapmam gerekiyor." "Ölüme mi terkedeceksin beni?" "Tek seferde anlamana sevindim." Arkasını dönüp gidecekken durup hala zırlayan bana baktı. "Neyse sana ufak bir kıyak yapayım. Sakın ayağını oynatma. Yoksa uf olursun. Hadi rastgele." Yürümeye başlamasıyla ağlayarak tek bir cümle çıktı dudaklarımdan. "ANNEMİ İSTİYORUM BEN!" *. *. *. Yüzbaşı Cihangir Demiralp. Pilot Teğmen Devrim Işık Uluöz.

"Şuan itibariyle şehirden bile çıkışınız yasak. Her hareketiniz kontrol altında tutulacak." "Peki sen, binbaşı?" Diye sordu. "Biyolojik olarak benim kızımsın. Kayıtlarda DNA testi raporu var. Neye güvenerek böyle konuşuyorsun?" "Merak etmeyin, Alkan bey. Benim konumum asla sarsılmayacak bir yerde." Lakayıt devletin en önemli projesiydi. Devlet beni görevden uzaklaştıramazdı. Akay atılsa bile Lakayıt olarak görev vermeye devam ederdi. Ne de olsa Lakayıt olmak bunu gerektirirdi. Devletine sonsuz güven vermek. (İşkence, yoğun küfür/argo kelimeler ve +18 sahneler olacaktır, bölümler belirsiz aralıklarla atılacaktır!) (Enişte 18. bölümde gelecektir! Ehehe) !!"LAKAYIT" ismiyle yayımlanan ilk ve tek kitaptır!! Bitiş Tarihi: 26 Mart 2025 🥇Albay // 12 mart 2024 🥇Askerkız // 12 mart 2024 🥇Gerçekaile // 12 mart 2024 🥇Kadınasker // 14 mart 2024 🥈Abilerim // 14 mart 2024 🥈Acı // 24 mart 2024 🥇Ötüken // 30 mart 2024 🥈Terör // 30 mart 2024 🥇 Askeriye // 28 mart 2025

Hemdem; canciğer olmak, çok yakın dost, yoldaş olmak anlamına gelmektedir. Birlikte, manasındaki 'Hem' kelimesiyle, nefes, can, zaman manasındaki 'Dem' kelimesinden oluşmuştur. Hemdem olunan kişi ile aynı zamanda yaşamak, aynı nefesi almak, bir can olmak anlamına gelmektedir. *** Kurşunların arasında tanışacak, gerçeklerin peşine düşüp, sır perdelerini aralarken farkına bile varmadan birlikte bir yola çıkacaklar. Zaman usulca geçip gitse de onlar birbirlerinden gidemeyecekler. Çünkü gönülden gönüle yol aldıklarını, birbirlerine can, nefes olduklarını anlayacaklar.

"Aslanın dişisi de aslandır."

En kötü anında ona birkaç kelime ile destek olan o peri dedesinin gittiği yerden son hediyesi olmalıydı. Burnuna bir kere daha götürdüğü mendilin kokusunu ciğerlerine çekerken üzerinde ki minik peri kanadı işlemesi dikkatini çekti. O kız gerçekten bir peri olmalıydı ve bu da o perinin simgesi olmalıydı. Yekta o peri kızını bir daha göremeyeceğini düşündü. Fakat bunu kalpten dile getiremedi. Çok kırgın olan kalbi o an da; "Keşke hayatımı, hayatına katsan peri kızı." Dedi. Fakat bilmiyordu ki, kalpten edilen dualar kabul olurdu. Bilmediği bu gerçek ile kader çarkları kırıldı ve rota yeniden oluşturuldu. Artık kaderin tek bir hedefi vardı. Yekta'nın kalbini ısıtan o peri kızını, yine kusursuz bir zamanda Yekta'nın buzlarını çözmesi için hayatını, hayatına katmaktı. Ne kadar başarılı olacağı bilinmez fakat bilinen bir şey var o da; kaderin oyunları çok sevdiği ve galibiyeti yakalamadan oyunun peşini bırakmadığıydı. Yekta ve Peri kızının oyununun senaryosu da o gün, o sahilde, o mendil ve çiçek kokusu eşliğinde yazıldı. Artık geriye tek bir şey kaldı o da; oyunun sahnelenmesi! Onun da zamanı uzak değildi, en azından çok çok uzak değildi...

Öfkenin elleri boğazımı sıkarken son kez kokunu almak istedim. Bize ne oldu bilmek istedim. Ölen kişinin ben olmadığıma inanmak istedim. Sen ise bir mezarın başında ağlıyordun. Askersin sen, akmamalı gözünden yaş. Ölüyüm ben, atmamalı bir daha bu kalp. Derince kokunu içime çektim. "Hepsi bir rüya olsun isterdim." Mırıldanmalarım yüzünden yerinde kıpraşak yavaşça gözlerini açmıştı. Bir yabancıya bakar gibi bakıyordu bana. O kadar soğuk, o kadar uzak. Uykulu bir şekilde "Uyumadın mı sen daha?" diye sordu. "Uzun süre önce uyandım." Uykulu gözlerle baktın bana, kötü bir rüya gördüm o zaman. - Bu kurgu gerçek kişi ve olaylarla ilgili değildir! Herhangi bir benzerlik, çalıntı durumunda hukuksal işlemler yapılacaktır. Başlama tarihi: 27/11/2022 Keyifli Okumalar ♡

Vatan sevmek ne erkek işi nede kadın işi. Vatan sevmek sadece yürek işi... Kıdemeli Üsteğmen Lal Kara. Bütün hayatı bir yalandan ibaret olan ve çocukluğu elinden alınan bir kadın asker. 24 sene boyunca öz olmayan kızları tarafından nerdeyse dağılacak olan bir aile. İyileşmesi gereken ancak hiçbir zaman kapanmayan iyleşse bile izi hep onlarla kalacak yaralar. Gerçekler,yalanlar ve yılanlar. Birbirine giren hayatlar. Masumlukmu? Masum kime denir sesini alan insanlardan hayatlarını alanamı? Bir meslek uğruna kendi kızının kalbini alanlaramı? Kimin kalbi sağda atar? Kimin sesizliği en büyük ses olur? Masumluk hayal çalmakla olmaz, masumluk hayat çalmakla olmaz. Kim bu hikayenin masumu, kim bu hikayenin mahkümu? Onların hikayesi bir varmış bir yokmuşla başlamadı onların hikayesi gökten üç elma düşmüş hayaller kuruldu hayatlar çizildi diye bitmeyecek onların hikayesi sağda atan bir kalp ve sessiz çığlıkların sesiyle bitecek. HERKESE İYI OKUMALAR DİLERİM TEŞEKKÜRLER VE İYİ GÜNLER... HAYALLERİN İÇİN ÇALIŞ HEDEFLERİN İÇİN YAŞA. TEK HAYAL...TEK HEDEF... PMYO