"Neden tanışma teklifini kabul ettin?" Uğur birkaç saniye sustu. "Annem istediği için." O an içimde bir şeylerin kırıldığını hissettim. Çünkü ben onu yıllardır seviyordum. Bu eser tamamen benim hayal gücümün ürünüdür ve tüm hakları bana aittir. İyi okumalar ❤️

Şule için Karaca Konağı'na yapılan o sıradan ziyaret, hayatının en büyük dönüm noktası olacağından habersizdi. Akşam serinliğinde duyduğu cılız bir bebek ağlaması, onu çalıların arasında kanlar içinde yatan gizemli bir adamla karşı karşıya getirdi. Adamın bilincini kaybetmeden önce fısıldadığı tek bir cümle vardı: "Bizi bulurlar....Kızımı öldürürler...." Şule, tehlikeyi göze alarak bu yaralı adamı ve kucağındaki dokuz aylık minik bebeği kendi konaklarında sakladı. Adının Hamza olduğunu öğrendikleri bu adam; çalışkanlığı, sarsılmaz disiplini ve kıvrak zekasıyla kısa sürede konağın vazgeçilmez gölgesi haline geldi. Dışarıdan bakan her kadının dikkatini çeken, yakışıklılığıyla hayranlık uyandıran bir adamdı; fakat ne Şule'yi görüyordu ne de ona ilgi duyan başka kadınları... Onun aklı da kalbi de sadece kızı Hazan ile meşguldü. Şule, gün geçtikçe Hamza'yı daha da derin bir aşkla sevmeye başlarken; Hamza'nın tek amacı biraz para biriktirip kızıyla birlikte buradan da kaçmaktı. Peki Hamza kimden kaçıyordu? Ve arkasında bıraktığı o karanlık geçmiş, onları ne zaman bulacaktı? Geçmişin kanlı izleri, bir babanın koruyucu zırhı ve konağın duvarları arasında filizlenen bu gizemli aşka tanık olmak için hepinizi Sessiz Misafir'in hikâyesine bekliyorum! Tüm hakları saklıdır. Çalınması veya izinsiz kopyalanması durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.

"Haklısın," dedi Gülru. Kalbi hala çılgınlar gibi atıyordu. "On üç yaşındaki bir kızın sözüne pek güven olmaz. Kalbin deli divane rüzgar gibi bir bacadan çıkar ve diğerine girer. Ev ev dolaşır. Doğru yuvayı bulana kadar. Gücünü yitirip bir ateşin sıcağında sönene kadar. Yani yenilene kadar... Benim yolumun düştüğü bacalarda hiç ateş olmadı biliyor musun? Durulmak, durmak için. Sana uğramışım ama kalmamışım." Mahir sustu. Bir süre olduğu yerden de kıpırdamadı. Bir ateşin sıcağında sönmek... Sadece bunu düşünüyordu. Mis gibi kokan yağmur ve ıslattığı toprağın kokusu ciğerlerine nüfus ederken Gülru, "Güzel bir gün," diye mırıldandı belli belirsiz. "Biz artık evimize geçelim." 🥀🕊 Gülden armağan gül gonca bir kolye, kayıp şimdi... Asıl sahibine dönüyor. Eskide kalmış bir aşkı hatırlatmaya yeter mi? TSK askeri Mahir Yargıcı ve hayallerinin peşinde koşan Gülru Tekin'in hikayesi final oldu...

Hayatını kurtarmak için tüm sonuçları göze alan Miryam'ın evinden ayrılışı planladığı gibi gitmedi. Bir güverteye bindirilip yabancı kimseler tarafından kaçırıldığında özgürlüğün yalnızca hayal olabileceğini düşünüyordu. ÖDH'de görev yapmış tecrübeli asker o gün onu kurtarmak için özel olarak görevlendirildiğinde bir kadına umut ışığı olacağını bilmeden sarıldı silahına. Kader yıllar sonra ikisini yeniden bir araya getirdi, bu defa bir asker ve rehineden çok daha fazlasıydılar. Adını koyamadıkları bir hisse karşı kör kalmayı tercih ederlerken aldıkları kararlar kendileriyle başlattıkları bir savaştı aslında. Miryam kurtuluşu bir çift mavi gözde buldu, o gün cesaretli olmayı denedi ve topuklu ayakkabısını çıkarıp askerin sırtına atarken ilk defa derin düşünmeyi reddetti. "Evlen işte diyorum benimle!"

Mecburiyetten gibi görülen bir evlilik aslında hiç mecburiyetten olmadıysa? Leyla kendini bildi bileli Hancıların oğlu Yusuf'a aşıktır. Ama aşkının ve sevgisinin karşılığını hiçbir zaman alamamıştır. Yusuf Leyla'nın aşkını öğrendiğinde onunla eğlenmiş ciddiye bile almamıştır. Ama bir anda kader onları evlilik oyununa sürüklemiştir. Leyla aşkının ve ızdırabının intikamını almayı düşünüp Yusuf'u bu evliliğe pişman etmeyi planlarken ya kendisi kurban olursa ?

2005 yılının kavurucu Akdeniz sıcağında; İstanbul'un lüks ışıklarından koparılıp elinde sadece gitarıyla taşra sürgününe fırlatılan kibirli bir şehirli ile narenciye bahçelerinin arasında elinde tüfeği, ayağında sarı çizmeleriyle fırtınalar estiren delifişek bir Yörük kızının yolları karanlık bir depoda kesişirse ne mi olur? Gururdan örülmüş duvarlar, Akdeniz'in buram buram esen portakal çiçeği kokusu ve gitar telleri arasına gizlenmiş iki inatçı keçi; kalplerinin ritmini, koydukları kuralları ve birbirlerinin tüm ezberlerini bozmaya ant içip geri dönülmez bir oyuna girerlerse paylarına düşen ya aşk olur ya da yine aşk... Belki de ailelerinin sürdürdüğü düşmanlığı devam ettirirler. İki farklı dünyanın, kaçınılmaz bir teslimiyete açan o unutulmaz yazına davetlisiniz. 🍊🌼🎸👢

Lise ikinci sınıfta kaybettiği annesinden sonra, hayat onun için pek renkli halini kaybetmişti. Akıllı, hırslı ama kendi etrafında deliler gibi dönen, çiçek bahçelerinde koşan bir çocuktu. Annesi vefat edene kadar da, çocuk olmaya devam etmişti. Onu kaybettiğinde, bir evi olmadığını hazmetmesi çok zaman almamıştı. Bir evi olmaması da, onu abisi ve babasına düşman etmişti. Hayatı tam o noktada sonlanmak yerine, devam etti. Çünkü Engin Atahan Kozal, Gülsu Aki'nin hayatındaki ikinci renkli kalemiydi. (+18) Hikayede yetişkin içerik mevcuttur. Lütfen dikkate alınız. Kuzeyden Adamlar Serisi, 2.

"Bak... ben senin amire söylediklerini duydum, tamam mı?" O cümlenin ardından Hazal'ın yüzünde beliren ani ifadeyi görmek her şeyi özetliyordu. Kanının çekildiğini, yanaklarına utançtan mıdır yoksa öfkeden midir bilinmeyen kızıl bir tonun yayıldığını gördüm, gözlerini kaçırdı, o dimdik duran kadın bir anda içine kapanıp iyice sıkıldı, adeta küçüldü. İçerideki o mahrem itiraflara kulak misafiri olunması onu fena halde köşeye sıkıştırmıştı. Ona zaman tanımdan, sesimi olabildiğince yumuşatarak devam ettim: "Şu an benim tepemde de bir sürü dert var. Ve seni... çok iyi anlayabiliyorum. Tabii ki annenin sağlık konusu bambaşka bir boyut, bunu mukayese bile edemem. Ama eğer istersen, sana bu yükün altından çıkman için yardımcı olabilirim." Hazal duyduklarıyla birlikte sanki yüzüne soğuk bir su çarpmış gibi bir adım geriye atıp irkildi. Gözlerinde bu kez ne utanç ne de yorgunluk vardı; tamamen sorgulayan, hatta son derece şüpheli ve diken üstünde bakan bir ifadeyle süzdü beni. "Ne geveleyip duruyorsun sen?" dedi, sesindeki o sert ve güvensiz tonla. "Evlenelim mi?"

Yetişkin okurlar içindir!!! Karadeniz'de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Doğu'da ise sessiz yaşanır. "Bana dokunmamak için bu mücadelen," dedim yavaşça. Sesim sandığımdan daha sakindi. Gözleri gözlerimi bulduğunda bastırdığı duygular oradaydı. "Hayır," dedi ve birkaç saniye duraksadı. "Evet." İkilemi karşısında kaşlarım havalandı. Demirhan tuttuğu nefesini sertçe verdi. 
"Sikeyim! Evet," diye yükseldi aniden. "Çünkü dokunursam durmam. Sahte karıma dokunursam duramam, sikerler böyle işi."