ზოგჯერ ასეც ხდება - შემთხვევითობამ ან უწყინარმა ხუმრობამ შეიძლება სრულიად შეცვალოს თქვენი ცხოვრება. სწორედ ამგვარად გადაიკვეთა, არაჩვეულებრივი, ნიჭიერი, მგრძნობიარე ახალგაზრდების გზები. წიგნის მოყვარულთა მიერ ამოჩემებული პატარა, მყუდრო კაფეს ირგვლივ განვითარებული დიდი სიყვარულის ამბავი, სიკეთით სავსე დრამატული მოვლენები - ასეთია წიგნი, რომელიც გულგრილს არავის დატოვებს და რომლის ავტორი ,,პალიტრა L-ის" მოწყობილი ლიტერატურული კონკურსის გამარჯვებულია.

ეს არის ისტორია, რომელიც ცუდი ხუმრობით დაიწყო, რომელიც ბიჭის და გოგოს მეგობრობაზეა, ისტორია, რომელიც მხოლოდ სიყვარულით ანთილ თვალებში იკითხება, რომელიც არის სიყვარულზე, შიშზე, უსიტყვობაზე, იმედგაცრებაზე. ეს არის ისტორია, რომელსაც ყველა გოგოს ვუძღვნი ვისაც ერთხელ მაინც ყვარებია... ისტორიაა, რომელიც ყველაფერს გეტყვით სიყვარულზე და ურთიერთობებზე კარგსაც და ცუდსაც. აქ განიცდიან, გრძნობენ, უყვარდებათ, კარგავენ, ტკივათ, ეცემიან... განა შესაძლებელია ამ ყველაფრის შემდეგ წამოდგომა შეძლოს ადამიანმა? შეძლოს და დარჩეს გამარჯვებული? არ ვიცი თქვენ რას ფიქრობთ, მაგრამ მე მჯერა, რომ შესაძლებელია, რადგან თავად გამოვცადე. მთავარი დამავიწყდა ეს არის იატორია, რომელიც ოთხი წლის წინ რეალურად მოხდა და რაც მთავარია ეს ჩემი ისტორიაა.

დიდი ხნის შემდეგ გავიაზრე, რომ მას ვეღარ ვნახავდი, თავი მაღლა ავწიე და ჩემი ნაწილი, რომელიც მას ჯერ კიდევ ელოდა სამუდამოდ მოვკალი. 𝐎𝐧𝐞𝐬𝐡𝐨𝐭...★

-ისე რომ იცოდე თორნიკე მქვია,თორნიკე კვარაცხელია შენ ? -სევდა კაპანაძე -სასიამოვნო იყო შენი გაცნობა სევდა -ჩემთვის არა-სანამ კარიდან გავიდოდა უეცრად შეჩერდა.✨💞🖇

📌დასრულებულია.

იყო ისეთი შემთხვევა როდესაც დიდი სურვილი მქონდა წამეკითხა წიგნი, (7 მომაკვდინებელი გრძნობა) მაგრამ ხელი არ მიმიწვდებოდა ამ წიგნზე, ეხლა კი თან მაქვს და მინდა რომ თქვენც გაგიზიაროთ ვისაც სურვილი აქვს შეგიძლიათ რომ წაიკითხოთ ძალიან საინტერესოა...თან თუ ხელოვნებით ხარ დაინტერესებული მერწმუნე შენი საყვარელი წიგნი გახდება. ჰეჰე, აბა წარმატებები^^ აღწერა: მონატრება, მოლოდინი, შიში, ტკივილი, ბრაზი, მარტოობა,იმედგაცრუება,-შვიდი მომაკვდინებელი გრძნობა, რომლებიც შემოსავს ჩვენს სულებს იმისთვის, რათა გავუძლოთ ყოფიერების ცვალებად კლიმატს. სად არის სინამდვილე - მოვლენებში თუ მოვლენებს გარეთ? გვინდა, რეალობა სწორად აღვიქვათ და არ შევცდეთ, მაგრამ იქნებ მაშინ ვცდებით, როდესაც რეალობას სწორად აღვიქვამთ? როგორ ვიცხოვროთ - ჩვენთვის, სხვისთვის თუ სხვის დასანახავ