Sabah kardeşinin sarsmasıyla uyanan Grace vampir olduğunu öğrenir. Halbuki kendini çok güçsüz görürken. Annesinin ölmediğini, babasının onları bırakmadığını öğrenmesi gibi. Peki kendine güvenmeyen kız nasıl olurda vampir olur? Peki şu bahsedilen güç? Acaba karşısına yeni bir umut çıkan Grace bu hayatı nasıl kullanacak? Artık güçlü olabilecek mi? Kendini bütün insanlardan soyutlayan garip kız insanların hayatı için mi savaşacak? Yoksa bu savaş kendi hayatı için mi?

Bir daha kimseye güvenemeyeceğini düşünen yaralı bir kız. Bir daha asla sevdiği kadını koruyamayacağını zanneden umursamaz bir erkek. Tarifi olamayacak kadar büyük bir aşk. Ve sonsuza kadar birbirlerine verdikleri bir yemin. "Bizde ne öncesi olacak ne de sonrası. Sadece yaşadığımız an ve ikimiz olacağız. Bizim için, birbirimizden ötesi olmayacak."

"Her kitabın arka kapağında yazdığı gibi... Sıradan normal bir insandım... 16 Yaşındayım, ağır uykucuyum. Sadece bu işi çok iyi becerdiğimi düşünüyorum, bir de arkadaşlarımla paten kaymayı. Şuanda gençliğimin tadını çıkarmak dışında hedeflediğim doğru düzgün bir uğraşım yok. Takıldığım bir grup arkadaşım var. Genelde Tripolis'te paten kayarız ve bundan büyük keyif alırız. Kitap okumayı ve müzik dinlemeye de bayılırım... Kısacası sıradanlığın Kraliçesiyim, mihenk taşıyım ve bundan şikayetçi değilim... Ama bir gün; Lousios Vadisi'nde ki kimin inşa ettiği bilinmeyen ve saçma esfanelerinin olduğu bir konağın, Evimizin yanına yeni taşınan Yeni Çocuğun, Ve Büyükanneme benim hakkımda gelen "vizyon" olarak adlandırdığı ve benden sakladığı rüyaların, Benim gördüğüm ve anlamını çıkaramadığım gerçekmiş gibi gelmeye başlayan rüyalarımın, Ve merakımın, Çerçevedeki bu resmi değiştireceğini nereden bilebilirdim ki?! Büyükkanneme gelen görüşler ve görmeye başladığım kabuslar belli ki benim en büyük belam olacak. Madem bilinmez bir oyun içine giriyoruz! Peki o halde,ben hazırım! Ha bu arada tanıştığımıza memnun oldum! Ben Edis STARK." ϟBİR VİZYON KIZI HİKAYESİDİR.ϟ

‘Sadece bir rüyaydı.’ ‘Hayır rüya değil. Hep orada. Hep aynı yerde.’ ‘Gerçek değil o Aleyna.’ ‘Hayır orada.’ diye parmağıyla gösterdi çekinerek. Başımı çevirip karanlığa baktım. Kim bilir karanlığın içinde neler hayal ediyordu. ‘Ne var yavrum orada?’ Ağlamaklıydı. ‘Bilmiyorum. Siyah bir şey. Parmaklarıyla göz kapaklarına bastırdı. Gözleri böyle sarı.’

Masum kız ve kötü çocuk aşkının hikayesi değil. Kötü kız ve masum çocuk aşkının hikayesi hiç değil. Bu, tamamen farklı bir aşk. Aşkın kural tanımayan hali. ** Ailesine kendini ispatlamak için İzmir'e okumaya giden Defne, genç bir çiftin çocuklarına bakıcılık yapmaya başlar. Fakat bu evde çözülmemiş sırlar ve gizemler vardır. Akşam güneşi, sabah güneşine aşık olursa ne olur? Peki ya Defne, bakıcılık yaptığı çocuğun babasına aşık olursa ne olur?

Aşk ve nefret? Sizce hangisi kazanacak? Selam ! Ben Edin. 15 yaşında ve Srebrenicalıyım. 1995te ailemi Srebrenica katliamında kaybettim. Katledenler kimlerdi peki ? Her zaman dibimizde hep içimizde olan Sırplar. Ya onlar benim de canımı alacak ya da ben onların... Merhabaaaa ! Ben Senka. 14 yaşındayım Saray Bosnada yaşayan Sırp bir ailenin kızıyım. Her genç kız gibi benim de hayallerim var. Ne mi ? Evlenmeeekkk ! Sevdiğim adamla birlikte. Ama şöyle bir şey var o benden ve benim ırkımdan nefret ediyor. Ama ben inanıyorum o gerçekten iyi biri ve bunları aşacak. Ben kimi mi seviyorum ? Srebrenicalı Boşnak bir genci. Edin'i...

OZAN EŞİNİ KIZININ DOĞUMUNDA KAYBETTİKTEN SONRA KENDİSİNİ TAMAMEN KIZINA ADAR FAKAT KIZI İLİK KANSERİNE YANİ LÖSEMİYE YAKALANIR.YAPILAN TESTLER SONUCUNDA DONÖRLERİN İLİĞİ TUTMAZ. BUNUN ÜZERİNE DOKTOR ONA İKİ SEÇENEK SUNAR YA KIZINA UYGUN DONÖRİ GÜNLER,HAFTALAR,AYLAR HATTA YILLARCA BEKLEYECEK VE KIZININ GÖZÜNÜN ÖNÜNDE GÜNBEGÜN ERİYİŞİNİ İZLEYECEK YADA YENİ BİR ÇOCUĞA SAHİP OLUP ONUN KORDON BAĞINDAN YARARLANARAK BU HASTALIĞI YENECEKTİ. PEKİ YA ONA BU ÇOCUĞU VERECEK OLAN KİŞİ BULUNABİLECEKMİYDİ? İŞTE TAM DA O KİŞİYLE BAŞLIYOR OZAN KARANLI'NIN HİKAYESİ.GELİN BİRLİKTE GÖRELİM ONLARIN GARİP HAYAT HİKAYELERİNİ.......... ...11 Mayıs 2014 - 10 Mayıs 2015...

Şehrin durmak bilmeyen koşuşturması gözümüzün önünde akıp giderken ikimizde konuşmuyorduk.Saatlerdir yaptığımız tek şey;önümüzden telefonları kulaklarına dayalı bir şekilde telaşla koşarak işlerine yetişmeye çabalayan insanları ve yoğunluktan felç olmuş trafiği izlemekti.İkimizde saatlerdir yan yana oturuyor fakat tek kelime konuşmuyorduk.Birbirini tanımayan iki insan ne konuşabilirdi ki?Bilmiyordum.İşte tam da bu yüzden saatlerdir uzayan sessizliğe bir son veremiyordum. ”Biliyorum.” Kaşlarım istemsizce çatılırken,yanımda put gibi oturan kişiye baktım.O ise gözlerini caddeye dikmiş,şehrin akıp giden telaşını izliyordu.Gözleri bir milim bile bana kaymazken,içimdeki merakın git gide büyüdüğünü hissettim. ”Neyi biliyorsun?” Ses tonumun meraklı ve ne duyacağımı bilmediğim için belirgin bir kararsızlıkla çıktığını fark ettiğimde,sözlerimi geri almak için artık çok geçti.Merakımı ve kararsızlığımı çoktan belli etmiştim.İnsanı taşa çevirmek ister gibi bakan bakışlarını caddeden çekip üzerime sabitlediğinde,içimde oluşan endişe sertçe yutkunmama sebep oldu.Saniyeler sonra buz gibi sesi kulaklarımı doldurduğunda,şoktan put kesildiğimi hissettim. ”O çocuğu sevdiğini biliyorum.”

"Her şey bitti geçti derken neden her seferinde başa sarıyor? Kim benden ne istiyor bilmiyorum ama aynı şeyleri tekrar yaşamak istemiyorum. Tekrar aynı psikolojiyi yaşamak zorunda mıyım? " Bir zaman gelen gizemli mektuplar tekrar gelmeye başlarsa ne olur? Okuyup, hep beraber görelim.