Yavuz Rusya'yı ve her şeyi geride bırakıp İstanbul'a gelmişti gelmesine ama asıl en büyük sınavını burada verecekti.Elif'le... -- Yavuz'un cevabını beklemeden hemen kaldığı odaya doğru koştu.Kapıyı kapatıp sırtını kapıya dayadı.Elini kalbine dayayıp " Allah'ım lütfen izin verme!Ondan hoşlanmak istemiyorum."dedi adeta yalvarırcasına.. -- "Bebek surat ne dediysem onu yap!" Sinirlice telefona doğru bağırdı.Elif kulağını biraz uzaklaştırmıştı o an telefondan. "Yaaa gene mi bebek surat?Hayır ne demek o?Daha güzel bir lakap bulamadın mı?" "Tamam bücürük.Hadi gel bekliyorum.Bak ayağımı senin yüzünden zedelemeseydim gelirdim ama araba kullanamıyorum." Ve bir kaç küfür mırıldandı.Sinirleri bozulunca ayağı acıyordu. "Yaa tamam Yavuz." Bir an irkildi Yavuz.Ona sanırım ilk kez Yavuz demişti.Bey, Ecrin'in abisi takıları olmadan. "Bir daha söyle."

Kader denilen şey tamda bu sıralar ortaya çıkmıştı. Menderes akşamlarının Bahar esintisinde sevda ateşi ile ısındılar. Onların hikayesi de sıradandı. Tesadüfler, tartışmalar, inatları, birinin despotluğu diğerinin sevgi dolu davranışları... Farklı olan ise.... Kalp atışları, nefes alışları , birbirlerinin kollarında temas etmeden kaybolmaları... Aşkın değil Sevdanın ateşinde kavrulmaları... Menderes KESKİN ünlü bir iş adamı Bahar TUNA " sadece Bahar "

Mahvolmuş hayatını düzeltmeye karar veren bir adamın hikayesi. Hayatı hep şanssızlıklarla dolu da olsa şans ona bu sefer farklı bir şekilde gülüyor. Yada belki güldüğünü sandığı şans şanssızlığın ta kendisidir...

Hayat bitti sandığınız yerden, yeniden başlayabilir. Kimsesiz kaldığınız da, yalnız olmadığınızı görebilirsiniz. Bazen alıştığınız yalnızlıktan kopmak zor olsa da, kimbilir... belki de en iyisi budur... Gupse bu umutla çıkmıştı yola. Kimler başına bela olacaktı, o kimlere bela olacaktı bilinmez. Ama bir şeye emindi ki, hayat her zaman güzel yaşanmaya değerdi...

"Yanımızdan geçip giden adamlar var... Bir de dönüp baktıklarımız, durup izlediklerimiz... Onlar Efsunlu Adamlar... Sırası geldikçe anlatılacaklar."

Bedenim iki tane olabilir ama içimdeki kalp tektir. Ruhum ateştir. Aşkım serindir. Aynada görünen yüzümü değil Kalbimi gör, kalbimi sev... O kalp sonsuza kadar senindir...

Birden esti. Üşüdüm, içim üşüdü. Hızlanan ayak sesleri duydum. Acaba insanlar neyden kaçıyordu? Onları bu kadar korkutan şey neydi? Alnıma düşen damlalara bakılırsa yağmur yağıyordu. Duvarın dibine çöktüm. Burnuma gelen toprak kokusu ciğerlerime işledi. Öyle güzel bir andı ki...

Kalp bu sefer derin bir enkazın altında fakat aşk imkansız değil. Hele 'aşk' diye haykıran kalp her şeyi göze almışken! Derin Uysal, geçmişinin prangasını ardında sürükleyen güzel ve alımlı bir doktor. Hayatı iş ile evi arasında geçiyor. Kuzeni Okan ve arkadaşı Nehir'den başka kimsesi yok. Deniz Sezen ise bu rutin hayata pimi çekilmiş bir bomba gibi düşen esas adam. Hem de ne esas adam, şehrin gözde bekarı! Onların aşkı Kayahan'ın şarkısı gibi biraz... 'Bizimkisi bir aşk hikayesi...' * "Ne yalan söyleyeyim her gün sizin gibi bir melek gelip beni kontrol edecekse bu hastanede ömrümün sonuna kadar kalırım." * Bir ömre yayılan aşkın hikayesi.

Bir kadının cesaretindedir aşk...