KİTAP OLDU. "Yani sen bir tanrısın?" diye sordum alayla. Adamın kızıla çalan gözlerinden bir karaltı geçerken, "Gülmeye devam et küçük kız." diye fısıldadı. Aramızda bıraktığı mesafeyi iyice azalttığında nefes almam gittikçe güçleşiyordu. "Eline düşebileceğin en tehlikeli tanrının eline düştün." Tek kaşımı havaya kaldırıp çenemi havaya diktim. Ona meydan okuyabilirdim. Sonuçta şizofren olup aklımı kaçırmıştım. Karşımdaki muhteşem beden kaçık zihnimin uydurmalarından biriydi. Bir tanrı olamazdı. En fazla bir büyücü falandı. "Ya..." diye mırıldandım. "Kimin elinde olduğumu öğrenebilir miyim artık?" Adam beni ürpertecek bir şekilde gülerken bembeyaz, güzelce sıralanmış iri dişleri gözüktü. "Uslu kız," diye mırladı. "Kibar olmayı öğrenmişsin." Kafasını bana iyice yaklaştırdı. Gözlerinin içindeki kanla yıkanmış kızıl nehir fokurdadı. "Heves, ihtiras, tutku..." Dilini sivri köpek dişlerinin üzerinde dolaştırırken gözleri kısıldı. "Şehvetin tanrısı." ❝Alev alev yanmak normalde bizi öldürür. Bu kadar tutkuyla birlikte kazanan biziz.❞ • Tür: Genç Yetişkin- Fantastik • Kitapta geçen mitoloji kitaba özel oluşturulmuştur. Ayrıntılı tanıtım için Tanıtım bölümüne bakabilirsiniz! Başlangıç: 05.09.2018 Tüm Hakları Saklıdır. ÇALINTI, ESİNLENME GİBİ DURUMLARDA UYARI OLMAKSIZIN YASAL İŞLEMLERE BAŞVURULACAKTIR.

"Korku sana çok yakıştı aşkım," Boştaki elimle savrulan kahküllerini severek düzelttim. "Bakalım acı da yakışacak mı?" Yapacaktım. Kontrolüm yağ gibi kayıp gitti. Bütün emeklerimi o küçük şeytan kara toprağa gömdü. O, beni şaşırtacak bir şey yaptı. Bembeyaz kesilen yüzü hızla suratıma yaklaştı ve o minik dudaklar ağzıma değdiği an elimdeki iğne yeri boyladı. Rahatlayan vücuduyla kollarını boynuma attı ve beni öptü. Alt dudağımı sıcak diliyle hapsederek döndürdü. Teninin sıcaklığı beni sakinleştirdi ve ona karşılık verdim. Elimle sırtına dökülen saçlarını okşayarak üstüne çıktım. Harlıydım. Bir bacağını ayırdım ve o boşluğa çabucak girdim. Elim uzun eteğinin altından çıplak bacağına gitti. Mest oldum. Ellerimi histerik bir titreme esir almasına rağmen nereye gideceklerini biliyor gibiydiler. Kalbim taşıyor yerine sığmıyordu. O kalbimin sahibiydi. Tüm her şeyimin ben merkeziydi. Beni öperken sıcak gözyaşları yüzümü dağladı ama biraz bile rahatsız olmadım. Sıcak, ıslak olan bu kombinasyon başımı döndürdü. Alnı alnıma çarptığında birlikte nefeslendik. Gözleri belki de beni artık görmek istemediği için kapalıydı. Sorun değildi. Telafi edecektim. Beni o kör kuyudan çıkarmayı başarmıştı. "Pavel." dedi kısık bir sesle. Yanaklarını ova ova sevdim. "Söyle aşkım." Gözleri gür kirpiklerinin arasından beni buldu. "Benim karnım çok acıktı. Enginar salatasını şimdi yapsak olur mu?" İçe doğru kıvrılan o pembe dudaklara bir öpücük daha kondurdum. "Yapalım." Üstünden kalktığımda o direkt elimden tuttu. Gözlerimle ürkek bakışlarını yakaladığımda bana aceleyle gülümsedi. Belinden tutarak onu kapıya doğru yönlendirdim. Nefes alışverişleri hâlâ ritimsizdi. Attığı her adımda ciğerlerini temiz havayla doldurur gibi uzun soluklar aldı. Benimle baş edemeyeceğini anladı. Anlattım.

Terk edilmiş bir binada oynanan ölüm oyunu. "Bana zarar vermeyeceksin..." ... 'Elindeki bıçağından kanlar dökülüyordu. Uzaktan beni gördüğünde ayağa kalktı. Ağzındaki ceset parçasını yuttu. Sonra çenesini eğdi yavaşça. Simsiyah şeytani gözleriyle benim zayıf bedenime kilitlendi. Ve gülümsedi. Öyle bir gülümsedi ki. Başımdan aşağı kaynar sular döküldü.' ... *Kitap şiddet, cinsellik ve bolca olumsuz ögeler içermektedir.*

0539***: daha iyi bir fikrim varsa? marsel: nedir? 0539***: bacaklarımın arasına gireceğin bir fikir? -cinsellik içerir-

*Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı "Ah be küçük kız. Beni peşinden koşturmayı çok seviyorsun," dediğinde soluklanmak için durduğu kısa saniyede kaslı göğsü sertçe yükseldi. "Koşma o zaman!" Aramızdaki mesafeyi tek adımıyla kapattığında belimin arkasına avcunu yaslayıp esir aldı ve bedenimi kendine sertçe çekti. Göğsüm göğsüne çarptığında soluğum kesilerek başımı kaldırdım ve gözlerinin içine baktım. Bakışları alev almışçasına yanıyordu. "Dikkatimi hiç çekmemeliydin," diyerek sırtımı arkamdaki duvara yaslayarak gözlerimin önünü düşen saçımı çekerek kulağımın arkasına sokup yaklaştı. Dudaklarımızın arasında tek nefeslik yer vardı. "Bensiz bir hayatı unut. Seni almasına asla izin vermem!" AŞK ONLARI ÇOK HABERSİZ VURACAK

KİTABIMIZ RAFLARDA, TÜM KİTAPÇILARDAN ULAŞABİLİRSİNİZ. Babasından başka hiç kimsesi olmayan bir genç kız... 28 Yaşında hapishanede mahkûm bir adam... Ya bir gün olur da genç kızın babası da o cehenneme düşerse? Bir gün olur da bu yabancıya kızını emanet etmek zorunda kalırsa? *** "Sen kimsin ya? Adını bile bilmiyorum!" Dedi genç kız sinirle yanındaki adamı süzürken. Adam cevap vermemişti. Bu genç kızı daha çok sinirlendirmişti. "Hey, adını sordum?" Adam genç kızın yüzüne bile bakmadan arabayı sürmeye devam etti. "Kurt." Diye mırıldandı, sesi oldukça soğuktu. Genç kız ürktü, bu nasıl isimdi böyle? Tanımadığı bir yabancıyla nasıl yaşayacaktı? Üstelik bu adamın bir mahkûm olması genç kızın daha çok ürkmesini sağlıyordu. Yavaşça başını cama çevirdi, korkuyordu. Babası yanında yoktu ve çok korkuyordu. Ona ihtiyacı vardı, ondan başka hiç kimsesi yoktu... BİR KARADENİZ HİKÂYESİ... *** Karadeniz Serisi'nin ilk kitabıdır... © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

"Bütün çatılar tepemize yıkılabilir, hiç sorun değil. Sen; kendi başına benim dayalı döşeli evimsin."

Rivayet odur ki; Anka yanacağı vakit göğün en yüksek yerine çıkar, kanatlarını son kez karanlığa açar ve kor ateş olmadan evvel en kıymetli tüyünü yeryüzüne düşürürmüş. O tüye Şehbal denirmiş; kimin avucuna düşerse ona baht getirirmiş. Ateşe yaklaş, çünkü Anka yanmadan Şehbal olmaz. Bir borç varmış, bir anlaşma yapılmış, bir yangın çıkmış. Bir yıkımın adını Muhrip koymuşlar, bir yangının adını Alaz. Kaderlerini kor ateşle birbirine bağlamışlar, o yangının adını aşk koymuşlar. Karanlık bir sokağa bir ağıt düşmüş, bir kadın ateş olmuş yürümüş. Bir adam ölüme koşarken sevda denen ateşe düşmüş. Bir kurşun saplanmış göğsüne, bir çift göz değmiş gözüne. Yiğitmiş, dünyaya diz çöktürmüş, yiğitmiş, kızıl saçlı bir kadının önünde diz çökmüş. "Efsaneye inanıyor musun?" Yüzünde gizemli bir tebessüm belirdi. "Efsanelere mi bilmiyorum ama bazı hikayelerin insanı seçtiğine inanıyorum." Gözleri gözlerimi buldu. "Efsanelere değil, sana inanıyorum." Bir kibrit çak, yansın karanlıklar. Ateşe yaklaş çünkü yanmadan yazılmaz masallar.

Babası onu terk ettiğinde küçük bir kız çocuğuydu. Annesi öldüğündeyse henüz büyüyememişti. Ona arkadaşlık etmek için yanında bir tek dedesi vardı, o da sevgi konusunda eli çok sıkı bir adamdı. O zor da olsa kendi kendini büyüttü; sonra pahalı ayakkabılı bir adamın ayak ucuna düştü. - @askilav