~ 𝑺𝒆𝒒𝒖𝒆𝒍 𝒐𝒇 𝑳𝒆𝒕'𝒔 𝒕𝒂𝒍𝒌 𝒂𝒃𝒐𝒖𝒕 𝒄𝒓𝒊𝒎𝒆. ~ Επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος. Ένα έγκλημα που ίσως να είναι πιο περίπλοκο από τους φόνους που επιλύει, τουλάχιστον γι αυτόν. Θα κάνει πολλά για να καταφέρει να ξαναριζώσει στην καρδιά της. Τώρα πλέον μπορεί να κάνει τα πάντα για τον έρωτά του. Ο γοητευτικός και συνάμα περίεργος χαρακτήρας του θα χωθεί στις πιο δύσκολες υποθέσεις, θα μπει ξανά πίσω από τις κορδέλες της αστυνομίας, θα ζήσει τα πιο έντονα εγκλήματα αυτής της πόλης και θα χρειαστεί να επιλύσει το μεγαλύτερο έγκλημα, τον έρωτα. Συναντιούνται και η σκηνή του εγκλήματος αυτή την φορά είναι ο έρωτας. Άραγε ο φόνος ή η αγάπη είναι το μεγαλύτερο έγκλημα; -> Να συμπληρώσω εδώ ότι το δεύτερο βιβλίο μπορεί να διαβαστεί και χωρίς το πρώτο. Απλα για να έχετε το πλήρες πακέτο Πάρη Μυλωνά γνώμη μου είναι να δώσετε και μια ευκαιρία και στο πρώτο βιβλίο!❤ ⚜ Εξώφυλλο: RmpK17 ⚜ ⭐ 𝐌𝐨𝐬𝐭 𝐈𝐦𝐩𝐫𝐞𝐬𝐬𝐢𝐯𝐞 𝐑𝐚𝐧𝐤𝐢𝐧𝐠. ⭐ ⭐#1 detectives ⭐#1 αστυνομικό ⭐#1 crime ⭐#1 δολοφονία

Ο Πάρης Μυλωνάς είναι ένας γεμάτο μυστήριο σαραντάρης άντρας. Δεν λέει πολλά και δεν υποθέτει τίποτα. Είναι προϊστάμενος του Εγκληματολογικού εργαστηρίου, λατρεύει την νύχτα άλλωστε γι αυτό και δουλεύει μόνο την νύχτα και τον Sinatra. Του αρέσει να μιλάει μόνο μέσα απ'την δουλειά του και γι αυτό έχει εξιχνιάσει πάρα πολλές υποθέσεις με την ευφυΐα και το κοφτερό μυαλό του. Ένα μέλος της ομάδας του φεύγει, καλεί την Μυρτώ και συνεργάζονται άψογα, συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο και κάνουν το τέλειο δίδυμο. Απέχει απ τον έρωτα ή τουλάχιστον... Έτσι νομίζει. Μέχρι που ο πάγος γύρω απ την καρδιά του αρχίζει να λιώνει νιώθοντας πάλι κάτι για την Μυρτώ. ⚜ Εξώφυλλο: RmpK17 ⚜ 🥉 3η θέση: Χριστουγεννιάτικος διαγωνισμός βιβλίου.⚡🥉 🥇1η θέση: Audience winner. Wattawards 2021. ⚡🥇 ⭐𝐌𝐨𝐬𝐭 𝐈𝐦𝐩𝐫𝐞𝐬𝐬𝐢𝐯𝐞 𝐑𝐚𝐧𝐤𝐢𝐧𝐠.⭐ ⭐#1 murderer ⭐#1 έγκλημα ⭐#1 αστυνομικό ⭐#1 crime ⭐#1 detectives

Επειδή έχει πλάκα Επειδή είναι εύκολο Επειδή δεν υπάρχουν συναισθήματα στη μέση. Επειδή δεν θα το μάθει και κανεις. Η Φαιδρα Πολίτη και ο Ιάκωβος Νικολαϊδης ήρθαν κοντά για όλους τους λάθος λόγους, και θα χωρίσουν για όλους τους σωστούς. Η συναντηση τους δεν εκρυβε κανενα συμπαντικο παραδοξο. Αντιθετως, θα την ελεγε κανεις σχεδον...προμελετημενη. Εκεινη χρειαζοταν συμβουλες, για το πως να προστατευσει νομικα τα εργα της, κι εκεινος ηταν δικηγορος με εξειδικευση στο εμπορικο δικαιο. Η αδελφη της και ο αδελφος του ζουσαν έναν από εκεινους τους ερωτες για τους οποιους γραφονταν βιβλια. Εκεινοι οι δυο...δεν θα το λεγα. Για αυτό και δε θα σου γραψω κεφαλαια ατελειωτα για την Φαιδρα και τον Ιακωβο. Κι αυτό, γιατί τα παντα συνεβησαν πολύ... πολύ πιο απλα. Και καπου εδώ, ενεκα της οικειοτητας που εχουμε, θα μου πεις πως δεν με πιστευεις. Και καλα κάνεις.

«Και, υπόκλιση!» Τα νούμερα της Ίριδας είναι πολύ συγκεκριμένα. Είναι μόνο τρία: το ένα, το πεντακόσια και το σαράντα-πέντε. Ούτε μισό παραπάνω ή λιγότερο. Αυτή την πραγματικότητα έχει δημιουργήσει και δεν την αφήνει πίσω. «Το μπλε είναι το αγαπημένο μου χρώμα» «Απεχθάνομαι το μπλε» Ο Παγκόσμιος διαγωνισμός φαίνεται σαν μια ακόμη δοκιμασία. Η Ρωσία, ωστόσο της επιφυλάσσει τον μεγαλύτερο χορό που θα κάνει ποτέ. Τα δεδομένα αλλάζουν, τα νούμερα αλλάζουν, τα χρώματα αλλάζουν (;), ομοίως και εσύ. Ίρις-Άλεξ ||2023-2024||

Εκείνος είναι πρωταθλητής στην φόρμουλα ένα. Χρόνια προτού την γνωρίσει κατακτά σπουδαίους τίτλους, χρόνια προτού βρεθεί στον δρόμο του τρέχει στις πίστες με έναν σκοπό: να κατακτήσει ακόμη περισσότερους τίτλους, να καταρρίψει ρεκόρ, να γίνει ο καλύτερος όλων. Εκείνη για χρόνια στην αφάνεια του κόσμου των μηχανικών, παίρνει την πρώτη της μεγάλη ευκαιρία ως την αρχιμηχανικό της Ferrari. Είναι όμως γυναίκα, ταλαντούχα μεν, αλλά γυναίκα σε έναν χώρο ανδροκρατούμενο. Ήταν γραφτό να συναντηθούν. Στις ίδιες πίστες που θα παλέψουν για την κυριαρχία τους, εκεί ακριβώς γράφτηκε κάπου, με γράσο και ιδρώτα, πως δεν θα έμεναν ποτέ σε μια απλή συνεργασία οι δύο τους. Disclaimer για fans της F1: υπάρχουν μερικά πράγματα που άλλαξα στις διαδικασίες των αγώνων και γενικά της όλης 'βιομηχανίας' για χάρη της πλοκής. (2020-2021)

Μια φορά κι έναν καιρό, Αύγουστος πρέπει να ήταν, ξεκίνησα να σε θυμάμαι και ποτέ να σε ξεχνάω. Μια φορά και έναν... Αύγουστος πρέπει να ήταν, σε γνώρισα και ούτε που ξέχασα να σε θυμάμαι. 2021

Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// (2022-)

"Σταμάτα να τρέχεις, αστυνομία!" άκουσα μια ανδρική φωνή πίσω μου. Σκατά!Άρχισα να τρέχω πιο γρήγορα. Τελικά ,ο μπάτσος με έφτασε και με άρπαξε. Τα πράγματα έπεσαν κάτω και εκείνος κρατούσε τα χέρια μου σε μια δυνατή λαβή πίσω απ' την πλάτη μου. Γύρισα και τον κοίταξα. Ωραίος είναι. Βασικά, είναι πολύ ωραίος. "Ω ναι, συνέλαβε με μπάτσε" αναφώνισα γελώντας πονηρά. -------- Η Αντριάνα είναι εδώ και 2 χρόνια μαθήτρια της 3ης Λυκείου. Ο πατέρας της έχει εγκαταλείψει την σε κατάθλιψη μητέρα της και τον μικρότερο της αδελφό. Έτσι, αναγκάζεται να μπει στην παρανομία. Ο Βίκτωρ, ένας νεαρός αστυνομικός αναλαμβάνει την σύλληψη της Αντριάνας μα τελικά η μοίρα του επιφυλάσσει..άλλα πράγματα! Αν δείτε ιστορία ίδια με την δικιά μου μην μπείτε στον κόπο να μου το πείτε. Προφανώς την είδα ήδη και την αγνόησα. Do the same bishes !

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.