Çıtı pıtı, konuşmayı çok seven, deli dolu Mine... Ve mahallenin ağır abisi; aynı zamanda Mine'nin abisinin en yakın dostu olan Arslan... Yanlışlıkla atılan tek bir mesaj, nelere yol açabilirdi? Mine: Bana çabuk iç çamaşırının linkini atıyorsun hemen! Mine: Gördüğüm an, bu benim olmalı dedim . Mine: Bizim buradan almadığın kesin. (Görüldü) Mine: Ay ne görüldü atıyorsun? İlk defa senden bir şey istedim. Mine: Ne olur yani atsan? Arslan abi: Ne diyorsun Mine? Arslan abi: Ne iç çamaşırı! Beni nereden gördün?

-"Aramızda olan önemsiz sayıları umursamadan senin olmak istiyorum." 18.02.19 "Anlamayanlara ve anlamak istemeyenlere dip not ; bu bir yaş farkı hikayesidir. Yaş farkı günümüzde olan 6-7 yaş gibi sıradan bir fark değildir. İdrak edecek olgunluğa erişmemiş okuyucular lütfen hikayeyi okuyarak değerli vaktinizi harcamayınız."

Liddy, küçüklüğünden beri ailesinin şiddetine maruz kalan bir kızdı. Hasta olduğu için fazla çalışamazdı, ama ailesi onu sürekli farklı işlere zorla gönderirdi. Üvey babasının defalarca tacizine uğramış, annesi ise gözlerini kapamayı tercih etmişti. Bir gün, artık dayanamayıp evden çıktı ve bir daha asla geri dönmemeye yemin etti. Düşünceler içinde kaybolmuş, dalgın adımlarla yürüyordu. Hayatında ilk kez ne yapacağını bilmiyordu, ama geri dönmeyeceğini biliyordu. Sonra... Bir anda her şey karardı. Ona hızla yaklaşan aracı fark etmemişti bile. Çarpmanın etkisiyle yere savrulduğunda, göz kapakları yavaşça ağırlaştı. Bilinçsizce yerde yatarken, onun hayatını tamamen değiştirecek adamın başında durduğundan habersizdi.

[kısa hikaye] Barın'ın da ağzından bir inleme duyduğumda, "Söylesene, Meva." demişti. Kalçamı sıkıp beni, altımda sertleşmiş olan uzvuna bastırırken, "Hangi arkadaş birbirinden bu kadar etkilenir?" [cinsellik ve argo bulunur] •başlama tarihi: 170423 •bitiş tarihi: 130823

+90543***: Yavrum +90543***: Bu yaşa gelmişsin kimse sana kavga eden iki kişinin arasına girmemen gerektiğini öğretmedi mi? başlangıç tarihi: 17.11.2025

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

"сейчас или никогда." (DÜZENLENDİ)

Eski sevgilinin hayatıma bir anda tekrardan dahil olmasıyla değişen hayatım. Bu ışıltılı hayatı ben seçmedim✨️

Abimin arkadaşıyla evde yalnızken oyun oynarsak ne olur? "Tehlikeli sularda yüzüyorsun Ela" "Ben yüzme biliyorum Sarp Abi. Dikkat et de sen boğulma" Sırıttı. "Bende yüzme biliyorum güzelim onu ne yapacağız?" Gözlerim gözlerine değdi. En tehlikeli tonuyla. "Ya boğulacağız ya da" "Ya da?" "Yanacağız." "Suyun içinde mi Ela?" "O su seni yakar Sarp Abi farkına bile varamazsın. Bir bakmışsın kül olmuşsun, izlerin kalmış" Kendimden geçmiş bir halde konuşurken sözlerim kaşlarının kalkmasına sebep olmuştu ancak tek kalkan şey kaşları olmayacaktı sanırım çünkü bu buradan dönmezdi. Sözlerim dudaklarında anlam bulmuştu.

Hayır ,hayır o benim ablam ? +18, argo, cinsellik içerir.