Bir insan ne kadar şanssız olabilir ? Ne kadar lanet bir okulda okuduğunu fark etmeyecek kadar mı ? O okulda bir cinayete şahit olabilecek kadar mı ? Yoksa o katilin sevgilisi olmak kadar mı...? Şşşt.. Lütfen susun. Cevabını bu kitapta birlikte öğrenelim.

********** "Bana birdaha karşı gelirsen,sözümü ikiletirsen canını fena halde yakarım yeni kız"der demez hemen atladım "Kumsal" sertçe bakıp bileğimi daha çok sıkmaya başladı "Bana karşımı geliyorsun YENİ KIZ Eğer biraz daha karşı gelirsen kumsal diye ismininde kalmaz"dedi yeni kızı üstüne vurgu yaparak. "H-hayır karşı gelmiyorum"dedim Allah kahretsin yine kekeledim. Cevap vermezsem benim zararıma olacağı kesindi.. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

16 yaşındaki Melis Kır'ın hikayesi gizemli bir adamın onu evlatlık almasıyla başlıyor. Gizemli adam Melis'in hiç beklemediği biri çıkıyor ve Melis'in, ölen kızının yerine geçmesini istiyor. Melis'in gideceği lise ise çok özel bir yer. Bakalım bu okulda Melis'in başına neler gelecek? Tüm Dünya'ya hükmetmek isteyen kötülere karşı Melis ve arkadaşlarının yanında mısınız? Dostluk, aşk ve macera dolu bu kitap sizleri bekliyor!

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Ben Yağmur . Adımın her daim yaşayacağını biliyorum, hissediyorum,duyuyorum. Ama... göremiyorum. 17 senedir hayatım karanlığa gömülü. Hayır, kör degilim. Sadece Et Yiyenim. Evet bize et yiyen diyolar. Sebebini... Bilmiyorum!. Tek bildiğim şey ;17 senedir dört duvar arasinda elim -kolum -gözlerim bağlı, tutsağım.

Emir vermekten hoşlanan bir vampir ve geri adım atmak zorunda kalan bir kız -"sana birgün yalan söylersem ne yaparsın?"kaşlarını hafifçe çatıp -"seni ilk yanımda tuttuğum zaman ne dediğimi hatırlıyor musun?"sadece başımı eğince -"söyle!"diye sesini yükseltti. Gözyaşlarım akarken -"hatalar bedellere mahkumdur"dedim. -"cevabını kendin verdin"kafamı onun göğsüne koydum. -"ne yapacaksın bana?"sessizce sorduğum sorudan sonra omzumdan tutup geriye çekti,gözlerime baktı. -"bana birdaha yalan söylememeni sağlayacağım" ++++++++++++++++++++++++++

-Birbirinden yakışıklı ve kana susamış vampirlerle dolu bir apartman... -Mina sadece bir insan! Dişlerini boynuma geçirdiğinde sıcak bir sıvı boynumda aşağıya doğru inip tişörtümü ıslattı. "Ah!" dudaklarının kenarı hafifçe yukarıya doğru kıvrıldı; "Henüz başlamadım bile!" Gelin sizde Opera Apartmanına konuk olun ve olacakları soluksuz okuyun!

Soylu kanından gelen dört büyük yaratıktan nesli tükenen soydan geldiğini öğrenmesinin sonucu başına açılan olaylar...