ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΌΜΕΝΟ 🔞 Όταν ήρθα στην Αθήνα για σπουδές πίστευα ότι θα ανακαλύψω μόνο νέα μέρη και νέους ανθρώπους...αυτό που ανακάλυψα όμως ήταν ένας εαυτός μου που δεν ήξερα ότι υπάρχει . Ένας έρωτας " απαγορευμένος " ήρθε να με ταρακουνήσει και να μου δειξει ...πόση δύναμη κρύβει. Η ιστορία είναι αληθινή . τα ονόματα μόνο είναι διαφορετικά για ευνόητους λόγους.

Ένα καυτό και ηλιόλουστο απόγευμα,την είδα πρώτη φορά στο SkatePark όπου καθόμουν ιδρωμενη και λαχανιασμενη. Το γλυκό της γέλιο μου τράβηξε την προσοχή και ύστερα το χαμόγελο της μου προκάλεσε ταραχή. Ένα στιγμιαίο βλέμμα της ήρθε πάνω μου. Κοιταχτήκαμε στα μάτια• Εκείνη μύριζε φρεσκάδα και εγώ ιδρώτα. Από εκείνη την μέρα ήξερα πως θα σε αγαπάω όσο διαφορετικές και να είμαστε.

Βάζει αργά αργά το γόνατο της αναμεσα στην περιοχη μου και με πιάνει από τον λαιμό για να με φιλήσει. Εγώ απομακρύνομαι κατευθείαν. "Τι κάνεις;" με ρωτάει. "Είπαμε δεν θα ξανασχοληθουμε η μία με την άλλη. Είμαστε τοξικές" "Και; θες να μου πεις ότι τώρα δεν ήθελες να με φιλήσεις;" λέει καθώς με κοιτάει κατάματα. Δεν της απαντάω. Προφανώς και ήθελα να την φιλησω. "Κλειώ δεν κάνουμε η μία για την άλλη. Καταρχάς έχουμε πολλά που πρέπει να συζητήσουμε" "Κόψε τις δικαιολογίες" λέει ενώ με ξαναπλησιαζει. "Σε παρακαλώ μην μου το κάνεις αυτό" της λέω. "Ποιο;" ρωτάει ενώ βάζει τα χέρια της γύρω από τον λαιμό μου. "Ξες εσυ" Δυσανασχετεί. "Αφεσου λιγο ρε χρυσναθη. Αφού το βλέπω στα μάτια σου πόσο πολύ το θέλεις. Τα μάτια δεν λένε ψέματα ποτέ"

Οπτική επαφή: Ο τρόπος με τον οποίο η ψυχή παίρνει φωτιά (L)GBT story #1 in lesbian (out of 419 stories) #1 in lgbt (out of 517 stories) #1 in lgbtq (out of 517 stories) #1 in pride #1 in bisexual #1 in homosexual #1 in gxg #1 in lesbians #1 in bisexuals #1 in λοατ #1 in girlxgirl Thank u❤ Do not copy the story thank you 💜

Σου έχει τύχει ποτέ, να θες οπωσδήποτε να γνωρίσεις κάποιον; Να τον βλέπεις συχνά, αλλά να μην βρίσκεις το θάρρος να μιλήσεις; Να νιώθεις ένα περίεργο συναίσθημα, ότι μπορεί να ήσασταν κάποτε ζευγάρι, ίσως σε κάποια προηγούμενη ζωή; Αυτό ακριβώς παθαίνει η δεκαεφτάχρονη Αλίκη, η μικρότερη αδερφή του Νίκου, ο οποίος καταφέρνει και κάνει μια πρόσφατη γνωριμία με μια ενδιαφέρουσα κοπέλα...

Η Αμαρυλλίς Αλεξίου μετακομίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες για την τελευταία χρονιά του Λυκείου. Έχει σκοπό να πάρει το απολυτήριο της και να περάσει σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο κρίνει ο πατέρας της ότι πρέπει. Η ζωή της δεν είναι μπερδεμένη, δεν είναι χαώδης, δεν είναι περίπλοκη. Οι φίλοι της είναι ήσυχοι, οι βαθμοί της εξαιρετικοί και η καρδιά της μισή. Όλα αυτά αλλάζουν, όταν γνωρίζει την Άστερ, η οποία ζει σε μία διαφορετική πραγματικότητα.

Η Νταϊάνα είναι μια 17χρονη κοπέλα που ακόμα προσπαθεί να καταλάβει τον εαυτό της. Οι συνθήκες οι οποίες θα υποστεί θα την κανουν να αμφισβητήσει τα πάντα. Το κορίτσι της διπλανής πόρτας μπαίνει στην ζωή της με έναν διαφορετικό τρόπο, τι αποφάσεις θα πάρει;

"Δεν θεωρώ ότι κάναμε κάποιο λάθος" Λέω με θάρρος. "Τι κάνεις; Πάμε να φύγουμε" Μου λέει ψιθυριστά. "Πως είπες;" "Δεν θεωρώ ότι κάναμε κάποιο λάθος. Η δεσποινίς είδε ένα απλό φιλί. Δεν είναι αυτό μόνο. Εδώ υπάρχει έρωτας, αγάπη. Και δεν υπάρχει λάθος ή αμαρτία στην αγάπη, σωστά;" Ή μήπως υπάρχει; Σε μια χριστιανική κατασκήνωση είναι όλα λεπτά. Θα μπορέσει να επιβιώσει ένας ομοφυλόφιλος έρωτας σε ένα τέτοιο μέρος; #lesbian_story #don't_hate

Μια νεαρή κοπέλα συναντά σε μια καφετέρια το απωθημένο της ζωής της και για άλλη μια φορά τα συναισθήματα φουντώνουν. Όταν μαθαίνει οτι στο σχολείο της υπάρχουν δύο φίλοι της ξεκινάει παρέα με αυτούς ώστε να ρθει κοντά με την κοπέλα. Ένα πάρτυ,ενα μεθύσι και ένα παιχνιδι ίσως φέρουν τα πάνω κάτω στις ζωές των δύο κοριτσιών.

Πλέον είχαν βγει τα αστέρια. Στην πόλη γενικά είναι δύσκολο να δεις τα αστέρια γιατί έχει φως από τους δρόμους. Αλλά αυτή τη φορά είναι διαφορετικά. Όλα τα αστέρια φωτίζουν, με την υπερηφάνεια ότι κάποιος κάθεται και τα θαυμάζει. Από χαμηλά..Από κάποιο άλλο πλανήτη. Γιατί τι είναι τα αστέρια? Πλανήτες.. πλανήτες που φωτίζουν σε έναν ατελείωτο μαύρο πίνακα ζωγραφικής. Αλλά αυτά λάμπουν τόσο δυνατά που μπορείς να τα ξεχωρίσεις. Ακόμα και αυτά που είναι πολύ μακριά. Κοιτάς τα μαύρο και ξέρεις ότι υπάρχει φως. Όπως τα μάτια της..τα κοιτάς και χάνεσαι.. έτσι απλά.. Είναι σαν δύο πλανήτες.. δύο ξεχωριστούς πλανήτες.. γιατί ο κάθε πλανήτης είναι ξεχωριστός.. Η μόνη και κυρίαρχη σκέψη στο κεφάλι μου είναι να φιλήσω αυτό το χαμόγελο..