O büyük bir günah, bazen de Tanrı'nın hediyesi. Bu genç kız, bebekliğinden beri kâbuslarımın sebebi. ❦ Yüz yılı aşkın süredir eski tuğlalardan, kalın duvar kâğıtlarından, soğuk betondan ibaret olan karanlık evde ilk kez kahkaha sesleri yankılandı. İki yabancıyı aynı çatının altında birleştiren vasiyet, bir adamın ölmeden önceki son ricasıydı. Hans Alphan'ın tek vârisinin oğlu olduğu zannedilirken küçüklüğünden beri bir kızla daha ilgilendiği öğrenildi. O kızı yetimhanede ziyarete gitti, elbiseler aldı ve eğitim masraflarını üstlendi. Bir gün öldüğünde, oğlunun da aynısını yapacağına söz verdi. Aradan uzun yıllar geçmesine rağmen Leonard'ın kulaklarındaysa annesinin acımasız sesi yer edinmişti. 'Baban onu her zaman senden daha çok sevdi.' 'Kız, o gece fırtınada ölmeliydi.' 23.1.23 | karanligiyazar

Gizli saklı oyunlar, düşmanlar ve savaşlar. Söylesene Nilüfer, Üç Vadi'de hiç saklanır mı sırlar? Kayla Ahu Tuna ailesini acı bir şekilde kaybettikten sonra Wattpad platformunda kendi hikayesini yazmaya başlar. İşler yolundadır ta ki yeni sıra arkadaşıyla tanışıp, kendini bir katilin hedefinde bulana kadar.

🗝+18 sahneler vardır! Rahatsız olacaklar okumasın!🗝 Sadece beline sardığı havluyla karşımda yarı çıplak bir şekilde duruyordu. Bunu yapabileceğimi sanmıyordum fakat onun için sorun yok gibiydi. "Hazır mısın?" Dediğinde kalbimin ritmini kontrol altına almaya çalışıyordum. Yanıma gelip beni kucağına almasıyla duvara yaslaması bir oldu. "Ellerinle beni itmeye devam mı edeceksin?" Söylediği şeyle ellerimi üzerinden çektim. Onun için söylemesi kolaydı. Böyle şeylere alışkındı. Elleri kalçama inerken yüzüne bakmamak için kendimi zor tutuyordum. O sırada boynuma nefesini verip derin bir öpücük bıraktı. Bu işi daha sert tekrarlarken kalçamı sıkmasıyla dudaklarımdan bir inleme firar etti. Sırtıma değen duvarın soğuğu belimi yay gibi germeme neden olmuştu. "Daha sesli." Kulağıma yaklaşıp bunu dediğinde tırnaklarımı sırtına geçirmem bir oldu. Resmen dalga geçiyordu. "Bu odadan çıktığımızda bunun bedelini sana ağır ödeteceğim." Boynumda ısırıklarını bırakırken elleriyle kalçalarımı bir kez daha sıktı. "Çıkabilirsen neden olmasın."

/ ~2. KİTAPTIR♥ / "ÇÜNKÜ DOĞA, SEN HAYATIMI GÜZELEŞTİRİYORSUN..." Önceden Nefretinin Nedenini Bilmiyordu, Geçmişi Aklındaki Bütün Soruların Cevaplarını, Nefret İle Yeşertiyordu. Ancak Bu Nefreti Hak Eden, Karşısında ki Kız Değildi... Geçmişi Planlayan, Onca Acıyı Hem Kendisine Hem De Bu Kıza Yaşatan Herkesti! Ama Artık Emindi. Aşık Olmuştu Sahip Olduğu Kadına. Onun Olan Kadına. Önceki Her Şey Haksızlıktı. Nefret Doğaya Sunulan, Büyük Bir Haksızlıktı. Bilmediği Nefretini Kontrol Etmeye Çalışırken Çok Geç Anladığı Bir Şeyin İçinde Buldu Kendini, Kırdığı Kalbe Aşık Olmuştu! Baktığı Yerde Bir Nefret Ve De Büyük Bir İhanet Vardı. Peki Bu Defa Geçmişin Bütün Acılarını Yok Edebilir Miydi İçinde? Aşkı Sadık Kalabilir Miydi Nefretine? Yenebilir Miydi İhaneti? ************ Kusursuz Bir Şekilde Düzenlenen İlişkilerine, Bir Defa Daha Geçmiş Gölge Düşürmüştü. Ayrılmıştı İki Kalp... Peki Ya, Kurtarabilecekler Miydi Birbirlerini? Geçmiş Geçicek Miydi Aralarında? Yok Olmalarına İzin Veren Herkes, Yok Olacaktı. Zaman Bir Defa Geçmişti. 2. Haksızlığa Artık Yer Yoktu. Kaybetmeye 1 Defa Daha, Yer Yoktu. İhanet Yok Olmuştu. Nefret artık Aşka Sadık Olmuştu... ~NEFRET: AŞK' A SADIK♥

Umut, en karanlık anda doğar ve bazı kıvılcımlar, devrimi başlatacak gücü taşır. Kış Gündönümü; robot teknolojisi, nükleer kış ve baskıcı bir rejimin kıskacındaki bir toplumun hayatta kalma ve umudu yeniden inşa etme mücadelesini anlatıyor. Aşk, arkadaşlık ve direnişin iç içe geçtiği bu hikâye, okuru karanlık bir gelecekte bile inancın ve cesaretin izini sürmeye davet ediyor.

Kırmızı Örümcek Zambağı. Dünyanın en zehirli bitkileri listesinde öne gelen o güzel zambak. Ölümün kendisini temsil eden bu kırmızı bitki, zehrinin yanında cezp edici bir özelliğe de sahipti. Doğal güzellikleri ile insanları büyülerken ruhlarını cezp eder ve onları çağırırdı. Yalnızca dokunmak bile zehrinin etkisine kapılmaya sebep olurken dünya üzerinde bu çiçeği kendisini öldürecek kadar zorlayan kimse olmadı. Bir kişi hariç. Yalnızca bir kez solup ölürdü zambak. Sonrasında kayış benzeri yapraklar ortaya çıkar, yılın geri kalanında onların da öldüğü yaza kadar zambağı tutarlardı. Ama bugün burada, artık ölümü çağrıştıran zambağı ayakta tutan şey kayış değildi. Onu artık intikam için bekleyen, gözlerindeki karaları derisine dağılan Kara Mamba tutuyordu. Onun için artık, ölümden önce intikam geliyordu. Ölümüne susamış yılan, intikamından önce zambağı bırakmayacağına yemin etmişti. O yüzdendi bu dik duruşu. Ama kimsenin bilmediği bir şey daha vardı. Kırmızı örümcek zambağı; keder, acı, veda ve ölüm anlamına gelirdi. Bunları kendiyle getirirdi ve onun, onu dik tutmaya çalışan yılana bile acıması yoktu. Yılan intikamı beklerken, zambak ise huzuru beklerken birbirlerini öldürdüler. Ve ellerinde, acıdan başka hiçbir şey kalmadı.

Düzenleniyor • Dostluktan doğan düşmanlığın, düşmanlıktan doğan dostluğun, ölümden doğan yaşamın, yaşamdan doğan ölümün izi. Var olan ve yeni oluşacak düşmanlık.... Düşmanlar arası kapışmalar ve alınan intikamlar... Vazgeçmek güzeldi ama vazgeçmeye çalışmak büyük bir hataydı. Bu aşk beni ölüme götürdü, ölümün kıyısından döndürdü. Herkesi teker teker kaybettim ve kazanmak bir oyun değil ölümle yaşam savaşıydı.

"Adım Yazgı Karadağ." Adını tane tane, vurgulayarak söyledi. "Ölüm seni korkutmuyorsa..." Dedi üzerimdeki vücuduyla daha çok ezerek. "Günlerce inletirim seni altımda! Ölmek için yalvarırsın!"

Karan Haznedaroğlu. 27 yıldır her istediğini elde eden, sadece adıyla bile bütün kapıları açabilecek bir adam. Şimdi her şeyden çok istediği bir şey vardı. Onu alarak buz tutmuş kalbinin en güzel köşesine saklamak, gülümsemesiyle çıkan güneşte ısınmak istiyordu. Hale Seçkin.. onu 1 yıldır kanatlarının altında yaşatıyordu. Her ne kadar BERCESTE bunu bilmesede... +18 içeriklidir. (sahneler/ argo kelime ve konuşmalar vardır.)

Kısaca Tepki işte -𝐃𝐚𝐫𝐥𝐢𝐧𝐠