Adım Yazgı... Henüz on yedi yaşımdayım. Neredeyim diye sorarsanız eğer size bir oda dolusu toprağın altındayım derim. Neden mi? Biraz evvel beni benden yaşta büyük bir adamla nikahladılar da ondan.

"Lan, adam bana aşık olmuş diyorum dinlemiyor musunuz beni?" Bağırışlarıma rağmen karşımda gülen iki anguta bakıp yüzümü kapatan peçeyi hırsla araladım. Başıma ne geldiyse bu şerefsizleri dinlediğim için gelmişti. "Ne abarttın be oğlum! Hem maviş maviş adama bakarsan tabii aşık olur. Namusunla git gel demedim mi ben sana?" Yanındaki bedene vura vura gülen sözde yoldaşıma bakıp olduğum yere çöktüm. Onlar gülüyordu ama ben kelimenin tam anlamıyla sıçmıştım. "Abi, ocak başkanı bana nasıl aşık olabilir be! Nasıl? Lan, adam beni kadın sanıyor!" ***** bxb kurgudur. Küfür, argo içermektedir. Rahatsız olacakların okumalarını tavsiye etmem.

|Tamamlandı.| Askeri ve eşcinsel bir kurgudur.

Aşkın hiç bu kadar acıtacağını düşünmemiştim. ° Küçücük gördüğü kıza amade olan adamın hikayesi. ° Bir kelebek kondu gönlüme. Usulca kendini hiç belli etmeden. Bir kelebek kondu gönlüme. Kelebeklerin ömrü kısa değil miydi? Neden yıllardır yaşıyordu, hatta çoğalıyordu o kelebek gönlümde? Bir kelebek kondu gönlüme ve sen adam o kelebeğin kanatlarını kırdın. Hiç acımadan.

Bir gençlik ateşi büyüyüp depresif bir kara sevdaya dönüşmüştü. Onu gördüğüm ilk sefer aynı zamanda onu gördüğüm son sefer oldu. Neydi ki onu içimde bu kadar büyütüp tanrısallaştıran? O bir tanrı, ona olan saplantım dinim miydi? Ondan söz etmek, adını anmak şöyle dursun adının anıldığı yerde bile nefes alamaz hale gelmiştim. Fakat işte, yirmi dokuzuncu yaş günümü seksen yaşındaki komşumla kutlamak için elimde pastamla öylece dururken onunla karşılaşıverdim bir anda. Onun üzerinde köy yerinin tozuna, kirine, çamuruna hiç uymayacak krem rengi keten bir pantolon, beyaz gömlek, benim üstümde yıkana yıkana rengi solmuş mavi tişörtüm ve babaannemden kalma çiçekli şalvarımla anneannesinin avlusunda birbirimize bakakaldık öylece.

Davullar zurnalar kulağımda çınlarken bu deliliğin içinden nasıl kurtulacağımı düşünüyordum. Damatsız düğün yapıyorduk gelin buradaydı davetliler buradaydı olması gereken her şey yerli yerindeydi ama damat yoktu. Yüzümdeki duvak beni boğarken dayanamayıp hızla ayağa kalktım. Nefesim giderek sıklaşırken bir hışımla duvağımı açtım. "Yeterrrr!!!" Daha fazla bu saçmalığa tahammülüm yoktu. "Siz delirdiniz mi beni gelin diye getirdiniz oturttunuz buraya Fazıl Fazıl diye birini sayıklıyorsunuz güya damat, daha bir kere sesini bile duymadım böyle saçmalık mı olur?" Davul zurna sesi bıçakla kesilmiş gibi kesildi. Babam öfkeli gözlerle bana bakarken duvağımı başımdan sıyırıp masanın arkasından çıktım. Halay çekenlerin arasından geçip karanlığa karışmak istedim. "Dur orda İmran hatun!" Tüm alanı kaplayan sesle olduğum yerde kaldım. Karanlığın içinden çıkıp gelen adam önce gelin masasına uğrayıp çıkardığım duvağı aldı. Meydanın ortasına çivilenmiş bana sert adımla yürüyüp yüzümü örttü. "Tek sorun damatsa damat burda başka itirazın yoksa masaya geri dön" sesi itiraz istemez biçimdeydi. Ufak adımlarla masaya geçtiğim de kına da da nişanda da istemede de boş olan yanım doldu. Ya kalbim dolacak mıydı? #İmran #Fazıl #dönem #bey

Her iz bir sırrı her kadın bir insanı saklar içinde. Ama bazı kadınlar.. Bazı kadınların izinin sırrı ise içinde saklayamadığı insanoğludur. Hepimiz yazgı bezinin üzerindeki birer işlemeyiz. Kimimizin işlemesi alalede olur kimimizin ki ihtişamlı kimimizin ki tamamlanmamış... Derler ki kişi adının kaderini yaşarmış. Bu isim ona ne babaannesinden kalmıştı ne de anneannesinden. Adını vücudundaki izden alan kadının hikayesi..Kafkasya da sürgünün ve sonraki sancılı acılı dönemin yaraladığı kadınlardan yalnızca biri..Beliz. İzdüşüren.

Eski dönemde Anadolu'da geçen merhametin sevginin gücünü gösteren bir aşk hikayesidir. Güzelliği diyara nam salmış köylü kızı Gazel, o güzelliğe evvelden beri sevdalı olan yiğit bir delikanlı Cemal. Birbirlerine sevdalı iki yürek. Gazel ve Cemal birbirlerine duydukları derin aşkla kavuşacakları günün hayaliyle yaşarlar engeller çıksa da vazgeçmezler. Gazel sevdası Cemal'le vuslata ermeyi beklerken hayat hiç ummadığı yerden vurur onu amca oğlu Süleyman'a gelin ederek. Hayatını yedi yaşında ki oğluna adayan Süleyman amca kızını kurtarmak için çareyi nikahına almakta bulur. İki sevdalı yürek, üç farklı hayat ve küçük bir çocuğun dokunuşuyla değişen hisler bu davada hangisi galip gelir?

Yaşamaya başladığı his karmaşası beraberinde bir sarsıntı ile geldi Yusuf'a. Bu o değildi. Başını daha da dikleştirip tek kaşını kaldırdı. "Senin için hazırladığım sürprizi beğenmişsindir umarım. Malum gizlenmek beni epey uğraştırdı. Ama değdi. Ve yüzündeki ifade hiç ilgimi çekmiyor. Boşuna uğraşma gram acımadım sana" Dilinde ki yükü kelimelerin sırtına sarıp bir bir gönderdi Yusuf. Yüzü kasılmış ve çatık kaşları sert havasını güçlendirmişti. Alnının ortasında o an beliren yatay çizgiler ise artık olan bitene tahammül etmekte güçlük çektiğini kanıtlar nitelikteydiler. Gülnihal ise akıl tutulması yaşıyordu. Nefreti, hayal kırıklığı, endişeleri, beklentileri ve benliği. Hepsi birer zırh kuşanıp üstüne gelen bir ordu halini almışlardı. Komutanları da şuan karşısın da kibir dağı gibi dikilen adamdı. Tükenmişti artık.Tanzimle kıpırdayan dudaklarının arasında oldukça tok bir ses meydan buldu yeniden. "Yüzüne tükürmek isterdim ama inan değmezsin"