Kapat gözlerini... Karanlık hala çekici, yalnızlık hala en kalabalık sokak.. Dinle sesleri! gürültülü yalnızlık hepsi... Hisset beni...! Rosalie Storm... Elleri kayıplarla dolu, ruhu paramparça olmuş, uçurumun kenarında rüzgara karşı dans eden bir kız..! Birgün o uçurumundan onu bekleyen canavarının kollarına düşüverirse neler olur? Bu o uçurumdan sonrasının hikayesi... Bu, karanlık canavarına aşık olan avın hikayesi. Karanlığın ışığa karışmasının ve onu boğmasının... Tüm kötülükleri ellerinde tutan bir adam! Masum olduğu kadar tehlikeli bir kız! Kanla yazılan yasak bir aşk hikayesi! Cennete gitmek kimi zaman cehennemi yanında getirir. Cenneti istiyorsan yanmasını bileceksin, ve yaşamak istiyorsan belki de öleceksin. Tehlikeli bir tohum Acımasız bir avcı Yasak bir aşk *Tüm hakları saklıdır*

81 milyon alem vardır. Biz sadece belli başlı olanları biliriz. Melekler, insanlar, hayvanlar, bitkiler, cinler ve şeytanlar. Peki ya bilmediklerimiz... Normal bir kız olduğunu düşünen Gece'nin macerasına kulak vermeye ne dersiniz? Kapak tasarımı: @CrystalSparkle09

"Kötü olan her zaman ilgi çekicidir, mühim olan kötünün de sana ilgi duyması." • "Karanlık karanlığı defedemez, bunu sadece ışık yapabilir. Nefret nefreti defedemez, bunu sadece sevgi yapabilir." der Martin Luther King. Bu basit bir tanım gibi görünse de, karanlığın içerisinde büyümüş bir kız için, Hezaren için ışık bulma adına umut aşılar. Belki bu hikayede bir ışık bulacaktır karanlığı defetmek uğuruna ve belki de nefret, sandığı kadar sarmamıştır etrafını... Lakin biz bunu okumadan bilemeyecek, harflerin tadını almadan göremeyecektik. Karanlığı defetmek için bir saman çöpüne benzer kırılgan hayatını ateşe vereceğini görecektik, belki de sevgi için nefreti göğüsleyeceğini... Hezaren Koçaklı için hayat bir daha eskisi gibi olmayacaktı, çünkü onun bir hayatı olmayacaktı. Belki de... Belki de birden çok hayatı olacaktı. Dünyada kendi halinde sıradan bir insan hayatı yaşarken, Ay Krallığı'nın kraliçesi ve belki de gelmiş geçmiş en görkemli büyü gücünün tek sahibi olacaktı ama karahindiba mevsimi geldiğinde içerisinde bambaşka birinin varlığını hissedecekti. Oldukça tanıdık bir yabancının varlığını... (07.08.2016)

Gece kadar karanlık gözler, yıldızların günahlarından yaratılmış irisler. Zed Decrus... Bu onun adıydı, kanlı sözcüklerle kazınmış bir isim. Bu... İnine indiğim şeytanın adıydı. Cehenneme hükmedebilen tek kişi, Tanrı'ya meydan okuyan tek Tanrı. Cehennemin ona muhtaç olduğu, kötülüklerin var oluşuydu o. Şimdi ise bir meleğin kanatlarında sıkılıp kalmıştı özgürlüğü ve intikam, gözlerindeki alevi kor bir yangına çevirdiğinde tek bir şansı vardı. ... "Ait olduğun cennet, İnine indiğin bu cehennem vadisinden çok uzak. Artık benden, şeytandan kaçamazsın." "Ait olduğum yer cennet değil, hiçbir zaman olmadı."

Boynumdaki tılsımı çıkardığımda beni bulacağından adım gibi eminim çünkü o uzun zamandır bunu yapmamı bekleyerek beni izliyor. "O" dediğim kişinin kim olduğunu merak ediyor musun? O benim... Kendimden kaçıyorum... Kendi güçlerimden... Bu güç şeytanın kalbinden bile daha karanlık. Eğer tılsımı kaybedersem bir daha iyi olamam. Çevremde olduğunu biliyorum ve bunun korkusuyla günden güne eriyorum. Onunla savaşacak kadar cesur değilim... Ve bu gün ne oldu biliyor musun? TILSIMIM KIRILDI ... TÜM HAKLARI SAKLIDIR! Ilk yayım: 12 ekim 2017 25 ekim: vampir içinde #43 30 ekim: vampir içinde #32 1 kasım: vampir içinde #30 4 kasım: vampir içinde #20 9 kasım: vampir içinde #13 16 kasım: vampir içinde #7

Simsiyah dağılmış saçları, vahşi duran yüzü ve Onikse benzeyen gözleriyle Şifa'ya bakıyordu. Sanki onun insana dönüşmüş haliydi. Şifa'yı inceleyen gözleri yavaş yavaş öfkeyle dolmaya başladı. ''Sen onu benden çaldın. Şimdi bedelini ödeyeceksin.'' Şifa duyduklarıyla kaşlarını çattı ve etrafına baktı. Ona mı demişti? Durduğu tarafta Oniks ve kendisinden başka kimse yoktu. Acaba Oniks'e mi demişti? İyide ne çalmış olabilirdi ki? Buraya geldiklerinden beri Oniks'i gözünden ayırmamıştı. Bir ara uyumuştu o zaman çalmış olabilir miydi? Ne kadar obur olduğunu biliyordu. Kesin koyun, at ya da herhangi bir hayvanı midesine göndermiştir. Gözlerini kısıp Oniks'e baktı. Aynı anda Oniks de ateş saçan gözlerini karşısındaki adamdan ona çevirdi. Uzun dikenli kuyruğunu havaya dikmiş, her an karşısındaki gruba saldıracakmış gibi duruyordu. Oniks'in gri dumanlı gözlerine baktığında, Sıcak nefesini sinirle havaya bırakıp kuyruğunu salladı. Pekala huysuzluğu üstündeydi ama onun çalmadığını anlamıştı. Eğer o yapmış olsaydı çoktan suçlu çocuklar gibi gözlerini kaçırırdı. ''Sen neyden bahsediyorsun. Biz bir şey çalmadık.'' Şifa karşısındaki insanları süzdü hepsi de ona nefretle bakıyordu. Ama neden? Az önce konuşan adam ona doğru bir adım attığında Oniks'de dikenli kuyruğunu Şifa'nın beline sarıp onu kanatlarının altına aldı. Artık Oniks daha öfkeli nefesler alıyordu. Şifa, Oniks'in beline sarılı kuyruğunu yavaşça okşarken, ''Sakin ol Oniks'' dedi. Karşısındaki adam tekrar öfkeyle konuştuğunda ne duymayı bekliyordu bilmiyordu ama kesinlikle duymayı beklediği kelimeler bunlar değildi. ''Onu. Ejderhayı. Benim ejderhamı çaldın.''

ATEŞLİ KANATLAR SERİSİ BASILI BİR ESER OLUP ANLIK OLARAK DÖRT KİTAPTAN OLUŞMAKTADIR. 1)HİLEKAR (FİNAL VERDİ) 2)LİDER (FİNAL VERDİ) 3)DİRİLİŞ (FİNAL VERDİ) 4)KAHİN (YAYINLANMAYA DEVAM EDİYOR) SERİNİN BASILI HALİNE İNTERNET SİTELERİNDEN ULAŞABİLİR YA DA ONLİNE OLARAK BURADAN OKUYABİLİRSİNİZ. KEYİFLİ OKUMALAR! Uzun güçlü parmakları belimi kavrayıp beni kendine çektiğinde tırnaklarımı kollarına daha sert geçirip debelenmeye başladım. Her çırpınışımda karın kaslarına daha çok gömülüyordum ve bu inanılmaz acı veriyordu çünkü kaburgalarımı düşerken bir yere çarpmış olmam muhtemeldi. Yüzünü yüzüme yaklaştırdığında kâküllerim alnına değdi. Kızıl gözlerine bakmamak için başımı yana çevirdiğimde bu kez boşta kalan eliyle çenemi tutup beni kendine bakmaya zorladı. Islak gözlerimle korkarak ona baktım Boğuk bir fısıltıyla, "Cassandra," dedi. "Artık güvendesin." Etli koyu pembe dudakları aralandı, ılık nefesini yüzümde hisseder hissetmez her yer karardı. MB11BA05

Hayatta tutkuyla bağlı olduğu tek şey okçuluk olan ve oldukça basit bir yaşam süren bir genç kız, bir gün kendisinden hiç de haz etmeyen kamp arkadaşları tarafından ihanete uğrayıp tek başına ormana terk edilir. Ormanda geçirdiği korkunç gecenin ardından uyandığında kendini kanatlı yaratıklar olan amayaların yaşadığı bir köyde bulur ve üstüne üstlük hafızasını da kaybetmiştir. Yaklaşık bir yılı aşkın bir süredir üstlerine çöken korkunç bir lanetle mücadele etmek zorunda olan gizemli yaratıklar ve bu yolunu kaybetmiş yalnız kız birbirlerine yardım edip içinde bulundukları durumdan kurtulmalıdır. Fakat bu çok da kolay olmayacaktır çünkü bu yaratıklar, özellikle de onların başındaki genç komutan insanlardan nefret etmektedir. Kapak tasarımı @colorwheel9 a aittir. ❤️

BÖLÜMLER SİLİNİP BAŞTAN YAZILDI. M.Ö. 200'lü yılları 21. Yüzyıl ile birleştiren bir anlaşma. Kutsal ve Lanet'in, İyi ve Kötünün, Bugün ile Yarın'ın savaşı. Yıllar boyunca bizleri koruyanlar ve yok etmek isteyenler. İlk savaştan son savaşa kadar uzanan hikaye. KURGUDUR.

Yüzyıllardır insanlar ile canavarların bir arada yaşadığı bu topraklar kısa zaman önce bir olayla ikiye ayrılmış, insanlar aşılamaz duvarların arkasına saklanmışlardır. Bu olay ile ilgili bir sürü hikaye vardır ancak en bilineni canavarların insanlara saldırdığıdır. Bu yüzden insanlar 30 günde bir duvarları savunmaları için o 30 gün içerisinde 18 yaşına giren dört kişiyi dışarıya yollarlar. Bunlara Omicron derler. Ancak dışarıya giden hiçbir Omicron geri dönmez. Delta'nın içindeysen dünya senin için duvarların içinden ibarettir. Eğer dışarıdaysan da muhtemelen dünyanın tadına fazla varamadan öleceksin demektir. İşte bende bu ölüme bir adım atmıştım. Çünkü bu ayın Omicronlarından biri bendim. Belki de kaderin benim için farklı bir planı vardır?