Etine dolgun, bol kıvrımlı ve birazcık, çok azıcık tombul bir kız olan Evrim ile sporu takıntı haline getirmiş, sağlıklı yaşam gurusu ve kas yığını Diren'in yolları bir ev yüzünden kesişir. Evrim'e miras kalan evin, onun haberi olmadan illegal bir satışı olmuştur ve Diren de bu sebeple evin kendisine ait olduğunu iddia etmektedir. Birbirlerinden pek haz etmeyen bu ikisinin ortak bir "zevki" ❤️🔥 olduğunu fark etmeleriyle işler hayli "kızışır"🔥🥵 ! NOT: Bu hikaye +21 yaş için uygundur. BDSM içeriklidir ve cinsel sahneler barındırmaktadır.

Azılı bir suçlu. Masum bir doktor. Ve bu onların aşka düşüş hikâyesi. (01.08.2019)

3 kız, saf ve masum. Güneş: 20 yaşında. Üniversiteye gidiyor. Annesi ve babasıyla yaşıyor. Sidal: 22 yaşında. Tıp öğrencisi. Hayata pozitif bakan saf ve masum biri. Ailesini trafik kazasında kaybetmiş, hayatın acı gerçekleriyle küçük yaşta karşılaşmış bir kız. Eslem: 23 yaşında. İşinde oldukça başarılı bir mimar. Zeki, inatçı. Ailesinden ayrı yaşıyor. 3 erkek arkadaş, sert ve acımasız. Araf: 24 yaşında acımasız bir mafya. Ailesini bir trafik kazasında kaybetti. Ailesinden ona sadece küçük kardeşi Aras kaldı. Acımasız, sert ve duygusuz. Rüzgar: 24 yaşında. Dışarıdan bakınca sert ve acımasız. Aslında iyi yürekli, naif bir mafya. Ailesiyle arası bozuk biri. Esat: 23 yaşında. Hayatı takmayan, yeri geldiğinde çapkın yeri geldiğinde acımasız bir mafya. Murat Bey'in tek varisi. ZAMANI DURDURAN MAFYALARIN AŞKINI OKUMAYA HAZIR MISINIZ?

Bir mahalle hikâyesidir.

🔞... Fantastik DEĞİLDİR Ağır cinsel içerik ve şiddet barındırır. *** "Bana hayır diyemezsin. Uykum var diyemezsin. Başım ağrıyor diye bahane sunamazsın. Bu gece canım böyle istedi diyerek başka bir odaya gidip uyuyamazsın... Bana kırgın olman, öfkeli olman, o an istemiyor olman sonucu değiştirmez." O, avına odaklanmış bir avcı edasıyla tuzaklarını atmaya devam ederken, ben, elde yuvarlanan bir hamur gibi içime bükülmek ve kaybolmak istedim. Bedenimin titremelerine engel olamıyordum. Sözleri dudaklarından dökülürken, gözleri herbir cümlesinin yanına onaylama tıkı koyar gibiydi. Acımasızdı. Tavizsizdi. Netti. Tercih hakkı sunmuyordu. Sunduğu tek tercih; şu an ya önüme koyduğu şartları kabul edecek, veyahutta 'hayır' diyerek sonsuza kadar hayatından gidecektim. Gitmeme engel olmayacaktı. Bu konuda seçimi bana bırakıyordu. "Elbette sen de isteklerini dile getirebilirsin. Ancak teklifimi kabul edersen sonrasında yaşanacaklara itiraz etme hakkın saklı olmakla birlikte son karar benimdir. Yani bana koşulsuz şartsız teslim olacaksın. Çocukca nedenlerle benden gidemezsin. Bırakmam." Acımasızlığının son rötuşlarını yapmak ister gibi bana doğru eğildi. Gözlerini sözlerinin mührünü vuran damgaymışcasına kıstı ve devam etti, "Direniş göstermene izin veririm. Çünkü bana yenilip her teslim olduğunda zafer bayrağımı çekmenin keyfini çıkaracağım." BU HİKAYEDE İSMİ GEÇEN KİŞİ, KURUM VE OLAYLARIN ÇOĞU HAYAL ÜRÜNÜDÜR.

"Neden ben ha söylesene? Seni sevmeyen birisi için niye bu ısrar? Senden daha çok nefret edeceğimi görmüyor musun? İstediğin, seni seven birisi ile olmak varken bu ısrarın niye?!" "Çünkü seni başkasının yanında görmektense, benden nefret dahi etsen yanımda olmanı tercih ederim. Başka bir erkeğin adı ile yan yana anılmana dahi tahammülüm yok. Ben sana geri dönüşü olmayacak şekilde SAPLAN-DIM güzelim." *** Selim bir şeyler sayıklıyordu ama tam algılayamamıştım. Biraz daha yaklaştığımda nihayet ne dediğini duyabildim. "Çık içimden Leyla çık artık." diye sayıklıyordu. Duyduğumda yerime bir süre mıh gibi çakılmıştım. Onu bu hale getiren yine bendim. "Seni sevmek beni öldürüyor Leyla. Seni sevmek bana hep acı veriyor. Bu acı geçsin istiyorum. Ne sensiz yapabiliyorum, ne seninle. Söylesene geçecek bu acı?" Her türlü çalıntı durumuna karşı haklarım Wattpad tarafından korunmaktadır. Yayımlanan ilk tarih: 20.04.2017 17.06.2018 GENEL KURGU IÇINDE #1

Mahur Karaca yedi yaşına geldiğinde Albay olan babasının Bulgaristan'ın Varna şehrine çıkan gizli görevi nedeni ile doğup büyüdüğü Hakkari'nin Çukurca ilçesinden ayrılmak zorunda kalır. Varna'da o dönemde Türkler'e zulm ediliyordur ve oraya uyum sağlayacak ama direnişe katılabilecek Türk bir asker ailesine ihtiyaç vardır. Mahur geride bıraktığı ülkesini çok özleyecektir ama en çok çocukluk arkadaşı Alparslan Sancak Çukurcalı'yı. Oraya gideceğini, kendi ülkesi tarafından hain olarak suçlanacaklarını ve kendilerine verilen tüm desteğin çekileceğini bilmiyorlardır. Yıllar sonra, geceyarısı Çukurca'ya, Albay Yusuf Çukurcalı'ya bir telefon gelir. Bulgaristan'daki can dostuna ve ailesine saldırı düzenlenmiştir. Eğer birileri destek olmazsa hain olarak katledileceklerdir. Kendi gibi asker olan oğlu Yüzbaşı Alparslan Sancak Çukurcalı'yı arar. Emir açıktır. "Onları koru!!" #wattpadturkey #pınarsalman #kitap #piyamor #wattpadkitaptanıtım #wattpadkitapönerisi #wattpadkitapkesitleri #watty #wattpad #kitaptavsiyesi

🍯Afra Seray Ulus, Amsterdam'da tam üç yılını geçirmiş ve çok sevdiği resim bölümünün son sınıfını birincilik ile tamamlayarak mezun olmuştu. Amsterdam'ın en ünlü sanat okullarından birinden teklif alınca, kariyeri için bir süre daha kalmaya karar vermişti. Fakat her şeyin yolunda gittiği bir gün olmadık bir şey oldu ve saldırıya uğradı. Maskeli iki adam tarafından üzerindeki tüm değerli eşyaları çalındı, üstüne darp edildi. Babasının arkadaşı Hüseyin Kandemir'den yardım istemekten başka çaresi yoktu. Çünkü kimliği dahil elindeki her şeyi kaybetmişti. Her şey aldığı o yardımdan sonra başladı. Afra, Hüseyin Kandemir ile buluşmak için gittiği mekanda hiç tanımadığı bir adam tarafından uzun, upuzun sürecek bir esarete mahkum edilecekti. Yetişkin içeriklidir.

"Lütfen... Hayır," dedim adımlarım geri geri giderken. Buradan uzaklaşmalıydım. Silahtan, bağlı adamdan, karşımdaki gözü dönmüş adamdan... Hepsinden kurtulmam lazımdı. Başıma ağrı saplanmıştı ve başım dönüyordu. "Lütfen. Gitmek istiyorum." "Pekala. Demek sen yapamıyorsun ama biri yapmak zorunda," dedi mavi gözlerini üstümden çekip, bağlı adama yönlendirirken. "O zaman ben yaparım." Ne yapmaya çalıştığını anladığımda ise her şey için çok geçti. Silahı tutan kolu havalandı, durmasını söylememe fırsat vermeden parmağı tetiğe ulaştı ve ucunda susturucu olan silah patladı. Korkuyla açılan gözlerimden gözyaşı döküldüğünde ise hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum. "Bunun suçlusu sensin, Doğanay." Ruhuma damlatılan karanlık büyüdü ve altında kaldı.