"Evleneceksin." Ve Songül'ün Gözyaşları usul usul döküldü. Gül'ü dikeniyle yaratan Rabbim,vardır elbet bir bildiği. *Tüm hakları saklıdır.Herangi bir kopyalnma durumunda kopyalayan kişi hakkında yasal işlem başlatılacaktır.

BİR EVLİLİK İLE KAÇ KİŞİNİN HAYATI KURTULABİLİR?

Koltuğa bacaklarını açarak rahat bir pozisyonda oturup sigarasından derin bir nefes aldı. İçeri doğru bükülen yanaklarını izledim. Sigarayı küllüğe bırakıp dumanı burnundan ve ağzından dışarı çıkardı. "Soyun!" "Gerçekten birlikte mi olacağız?" "Oyun mu oynuyoruz?" Kalkıp yavaş adımlarla yanıma geldi. Gözlerini gözlerime sabitledi. Ardından bana doğru eğilip dudaklarını kulağıma yaklaştırdı. Nefesini tenimde hissedince tenim karıncalandı. "Biz oyun oynayacak yaşı çoktan geçtik ay ışığım.." Yutkundum. Hemen ondan uzaklaşmam gerekiyordu. Onunla yakın olmak bana hiç iyi gelmiyordu. Makyaj masasının önüne geçip makyajımı çıkarmaya başladım. Aynadan her hareketimi dikkatle izlediğini hissede biliyordum ama ben yüzüne bakmak istemiyordum. Sonra sıcaklığını arkamda hissettim. Bir eli karnıma dolandı. Diğer eli gecelikten dolayı çıplak kalan bacağımı okşamaya başladı. Nefesi boynuma değiyordu. Tenim alev alev yanıyordu nefesi değdikce. Burnunu boynuma sürtüp sesli şekilde derin bir nefes aldı. Bu hareketiyle içim titredi. Ben de aynaya bakınca gözgöze geldik. "Oyun mu istiyorsun ay ışığım?" Sesimi bula bildiğimde "Ne oyunu?" dedim. Ama sesim titremişti. Sırıttı. "Benim de var kendime göre bir takım oyunlarım. Ama bu oyunları çocuklar oynamaz. Ayıp." Yarkın&Aylin 🌙🌙🌙 Amcası tarafından zoraki şekilde Mardinin zengin ailelerinden birinin oğluyla evlendirilen genç kızın hayat hikayesi. {Olaylar Mardinden sonra İstanbulda devam ediyor. Aşiret hikayesi değildir.}

30.05.2018 #1 Ağlıyordu kadın..Aylar geçse de dinmemişti acısı,sönmemişti yürek yangını..Dilsizdi kadının acıları.Kimselere diyememişti derdini,yaktığı ağıtlar kendi canını yakmaktan başka bir şeye yaramamıştı. Hiç haketmedigi halde kanatları kırılmıştı.. Kendini Fıratın buz gibi sularına bırakırken düşündüğü tek şey buydu kadının.Ölümden başka çaresi kalmamıştı.Tek suçu sevmek olan bu kadın zaten yaşarken ölmüştü..Ölüm onun tek çaresiydi..Yaşayamazdı bu utançla..İnsanların başka gözlerle bakmasını kaldıramazdı yüreği..Kendinden ve karnındaki bebeğinden çoktan vazgeçmişti bile..Tıpkı nefes almaktan vazgeçtiği gibi . Derin bir nefes aldı ve zayıf kollarını karnına doladı kadın. Özürdiledi taşıdığı candan..Hem babası adına,hemde yaptığı korkaklık adına. Sonra o adam geldi aklına,sevdiği nişanlısı olan adam ..Hiç acımadan tecavüz edip canından can alan,canlı canlı bir metre çukurun altına gömüp,kapanmayacak kadar derin yaralar bırakan o adam . Peki kim di bu kadın ? O Amed'in kara topraklarında susuz kalmış,hayatın tüm acımasızlıkları tokat misali bir bir yüzüne çarpan,gece karası saçları ile sevdiği adama cehennemi yaşatan, geçtiği her yeri simsiyah gözleri ile yakan ve bir hiç uğruna diri diri toprağa gömülen Dila Ateşoğluy'du..