Akşam vakitleri çeşitli sanrılar görmeye başlayan ve ailesinden izinsiz dışarı çıkan ancak evine dönmeye çalışırken bayılan genç bir kız... Gözlerini açtığında bambaşka bir evrende olacağını nereden bilebilirdi? Ve burada nasıl hayatta kalacağını... 🕊 Üzerimiz sırılsıklamdı, ama içimiz birer ateş küllesinden farksızdı... Gözleri bunun temsilcisiydi. Avuçlarını yanaklarımda hissettiğimde kirpiklerimi kapattım. Yağmurun sesine ya da soğuk havanın rüzgarına şuan aldıramazdık. Fısıldadı, her zaman kendinden emin, savaşçı ses bu sefer teslimiyetteydi. "Senin evrenin sonu olduğunu söylüyorlar," güldü ama bu sefer içimi koparan bir gülüştü. İçimizi dağlayan ama aynı zamanda yakan... "Ne kadar söylerlerse söylesin. Sen sonum olacak tek kişi; benim kıyametimsin, Kızıl."