Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

21. yüzyılın en deli dolu çarlarından biri olan, zamanının büyük kısmını sanal ortamda geçiren, gündüzü gecesi, aklı fikri, derdi imanı, sağı solu kim ne yapıyor olan, anı anda yaşamayı seven, kendine güveniyle tam bir dünya markası olan Ahsen Naz, bir gece can sıkıntısına sosyal medya bağımlısı olarak bir sayfada gördüğü deneyi kendi hayatına aktarır. Deney oldukça basittir: Birisine kendi telefon numaranızdan cesaret göstererek, yani fake hesaplardan ya da Instagram'dan değil, mesaj atmak. Ahsen'de, cesaret hapı yutmuş kadar çok cesaret olduğuna göre de bunu anında kafasından 11 haneyi sallayarak yapar. Aslında bu sallama işi de kendi telefon numarasının sadece son rakamını değiştirmesinden, yerine uğurlu rakamını yazmasından ibarettir. Karşısına çıkan kişi ise hiç beklemediği biri olur. Bir Mafya. Not : Çerezlik bir hikayedir. Gülmek, eğlenmek için, klişe olmamak için, kafa dağıtmak için okunması rica olunur. Muck :* 21.11.2021 14.01.2023

Kapak tasarımı : çok özel biri Bilinmeyen Numara : Aynı sokaklardan , aynı okuldan ,aynı koridorlardan geçiyoruz... Bilinmeyen Numara : Bazen göz göze geliyoruz, Bilinmeyen Numara : Kibarlık olsun diye gülümsüyorsun belki de bilmiyorum ama, Bilinmeyen Numara : Öyle güzel gülümsüyorsun ki benim kalbim eriyor be, Bilinmeyen Numara : Bazen sen önümden geçip gidiyorsun Bilinmeyen Numara : Ben senin arkandan hülyalı hülyalı seni izliyorum Bilinmeyen Numara : Herkes anladı seni sevdiğimi Bilinmeyen Numara: Bir sen anlamadın... (/)(/)(/) "Tek bir mesajdı seni bana getiren, yine tek bir mesaj alamaz seni benden..." Yayınlanma Tarihi : 22.11.2018🌙🌙 Tamamlanma Tarihi : 04.09.2019🌙🌙 Kitabımızın bir şarkısı var: Duman- Bal [Genç kız edebiyatı 24. - 12.11.2020] [Genç kız edebiyatı 16. - 18.11.2020]

Onu ilk gördüğümde oniki yaşımdaydım. O an onun esiri olmuştum. Hayatımda gördüğüm en etkileyici şeydi. O ise beni hiç görmedi. Ben sadece en yakın arkadaşının küçük kız kardeşiydim. Ben onun için görünmezdim... Onaltı yaşında yaptığım birşey birden beni görmesini sağladı. Onyedi yaşımda sırlarımı sakladı. O zamana kadar hiç konuşmadık. Tek bir kelime bile. Ta ki o güne kadar, birkaç sene sonra her şeyin değiştiği ve hastalıklı bir oyuna dönüştüğü o güne kadar... Ruhumu kanatıp parça parça elime verdiği güne kadar...

Dişlerinde dilini gezdirirken dudakları karanlık bir gülümsemeyle yavaşça kıvrıldı. "Düşündüm de, seni sevişmeye ikna etmek, sevişmekten daha keyifli olacak... "

Başkomiser Kürşad Karahisarlı. O mahallenin ağabeyi, herkesin saygı duyduğu delikanlısıydı. Karahisarlı soyadıyla nam saldığı mahallesinde hayatına birden giren Özlem ile kalbinden vurulmuşa dönmesi çokta geç olmayacaktı. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

Sancar'ın büyük bir dövüşe katılacağı gün, tanımadığı biri tarafından vücuduna kimyasal enjekte edilir. Bunun panzehiri ise yüksek dozda adrenalindir. Kardelen ise Murat'ın kız kardeşidir ve çoktan Sancar'a panzehir olmaya hazırdır. (Bu hikayede; cinsellik, boksör, kan, polis, suçlu ve çok sayıda yetişkin içerik bulunur.)

O abimin saçma arkadaşlarından çok daha fazlasıydı benim için.. o farklıydı. Peki ya ben, ben onun gözünde sadece arkadaşının kardeşi miydim ? "Seni seviyorum Ada.. bunu bize yapma beni bırakma" "Hayır hayır sen.. sen ne dediğini bilmiyorsun Ateş abi sadece kafan güzel git bir duş al kendine gel" "Ben artık herşeyin farkındayım Ada kendi hislerimin de.." Üzerime doğru gelmeye başladı kalp atışlarımın hızlandığını hissediyordum. Tam önümde durup eli ile yanağımı okşamaya başladı sıcacık elleri buz gibi tenime temas ettiğinde dünyadan tamamen soyutlanmış gibiydim. Ve cümlesini devam ettirdi. "Senin hislerinin de.."

Solunu en yakın arkadaşının varlığıyla tıka basa dolduran Dolunay, kalbinde aşka yer kalmadığına emindi. Oysa aşk en çok, yanıltmayı severdi. texting #1 (24.11.2020) mizah #1 (09.12.2020) lise #1 (10.12.2020) genelkurgu #1 (11.01.2022) aşk #1 (02.09.2022) gençkurgu #1 (03.09.2022) •Wattpad'de yayımlanan Gül Kendine isimli ilk kitaptır. Başlama tarihi: 14 Eylül 2020 Bitiş tarihi: 04 Ocak 2022