Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Arden 18 yaşında, lise son öğrencisidir. Ailesinin maddi durumu hiç iyi değildir. Birgün babasına iş teklifi gelir, kendisi teklifi beğenmez ve ailesinden gizli reddeder. Babası, Arden'i başka birine evlatlık olarak verir. Yüklü miktarda para alarak yurt dışına kaçarlar. Arden yeni babasından nefret eder ve sürekli kaçmaya çalışır. Ama zaman geçtikçe üvey babasına aşık olmaya başlar...

"Ülkemizde toplam 224 genç kız katledilmiştir. Bunun önüne geçmek için genç kızlara sokağa çıkma yasağı gelmiştir." Ülkeyi etkisi altına alan genç kız cinayetleri... Bunun önüne kim geçebilirdi? Yankı Keskin mı? Yoksa Ulaz Duman mı? Yada bir olup birlikte mi bu katili bulacaklardı?