Onu bana anlat son kez Sevgi, aşk, ihanet , üzüntü , mutluluk Umut, hayal, hırs, çaba Yalan, doğru, yanlış, gerçek İnsan...

Her şeyi olduğu gibi kabullen.

Doktor Annabelle Clarke, dönemin en ünlü ruh sağlığı merkezi Windsor Kliniği'ne kabul edildiğinde, sadece hastalarla başa çıkmak için değil, kendi içindeki karanlıkla savaşmak için de hazırlıktaydı. Kliniğin sessiz koridorlarından yükselen gizemli fısıltılar, onu içine çekeceği bir dünyanın kapısını aralıyordu. Akıl sağlığını korumak artık yeterli değildi; Annabelle, merkezin unuttuğu sırları ve gölgeleri keşfetmek zorundaydı. Aksi takdirde, bu klinikte gerçekten neler olduğunu öğrenemeden, kendi ruh sağlığını da kaybedecekti. 96 numaralı odada kalan hasta, isimsiz, tekinsiz. Yıllarca bir başına kaldığı odada dünyadan bihaberdi, ümitsiz vakaydı. Ya da sadece öyle düşünüldü. Annabelle, onu iyileştirmekte kararlıydı. Ancak bu, gerçekten istediği bir şey miydi? Wattys2018 Hikaye Ustaları Ödülü Kazananı 🏆

Pembrook dükünün vekilharcı ve kahyası olan Hunter Scoot hayatına dalmadan önce de yeterince sorunu vardı genç kızın. Eski varlıklı günlerde yaşadığını düşünen savurgan büyük babası,zengin bir yaşamı isteyen düşüncesiz kız kardeşi,ipotekli bir ev ve boş bir kiler... Günü kurtarmak için tek yapabildiği evdeki değerli eşyaları satmak ve ayakta durmaya çabalamaktı. Genç adamın düzenli ziyaretleri ve kendisini ilgilendirmeyen sorunlara burnunu sokmasının tek bir sebebi olabilirdi; alımlı kız kardeşi Lyyn... Peki bu neden genç kızı rahatsız ediyordu? Hunter güçlü kadınları her zaman takdir etmişti. Willow Hamilton'da gördüğü en güçlü kadınlardan biriydi. Gururlu ve hayatta kalmak için inatçı bir sabırla mücadele eden bu kadının aynı zamanda yüreğinde tek bir duygu kırıntısı taşımadığını öğrendiğinde iş işten geçmiş, genç adam ona çoktan aşık olmuştu. Küçümsenip reddedildiğinde arkasına dönüp bakmadan gitmeliydi ama yapamamıştı. Hala umudu vardı. Ta ki o geceye kadar... Onun kadar hesapçı,sinsi ve para için her şeyi yapabilecek bir kadın aşkını asla hak etmiyordu. O gece bu kadına aşık olan kalbini yerinden söküp atmayı diledi.Arkasını dönüp gitmeden önce yapması gereken bir şey vardı. Ona bir ders vermek...

Kurdoğlu'nun İkiz Kardeşleri Kemal ve Gediz Kurdoğlu ve tabii ki haşarı kızımız Elif Kurdoğlu'nun Hikayesi.... ''Kemal yetiş şu deli kızın peşinden ...'' Gediz bir yandan yerde kıvranan adama gülüyordu bir yandan da Kemal'e bağırıyordu. Kemal,mavi gözlerini kısıp koştu Elif'in peşinden... ''Elif bekle abicim...'' Elif o kadar hızlı koşuyordu ki ... Nefesi kesilmişti... Fırını dağıtmaya gidiyordu öyle mi şerefsizler...hemde ilk aşkının ekmek teknem,baba yadigarı dediği yeri... ''Bu sefer abi,bu sefer beni babam bile tutamaz...Öldüreceğim o herifleri...'' Elif burnundan soluyarak fırına geldiğinde babasının önüne dikilmiş adamları gördü. Üç kardeş babalarının yanına geçtiler... Kemal,Gediz ve Elif...Aynı anda kükrercesine bağırdılar... ''Biz Kurdoğlu'yuz... Babamı,ekmek teknesini yedirir miyiz ,sizin gibilere?'' Gediz çoktan gülümsemesini yüzüne takmış adamın birine geçirmişti yumruğunu..Elif birinin sırtına atlamış saçlarını yolarken en ağır ve sağlam yumruklarını atan Kemal'den bir nida koptu. ''Kurdoğlu çetesi ,5 dakikamız var...Annem yemeğe geç kalmayın dedi...'' Kahkahalar havada uçuşurken fırın çoktan birbirine girmişti bile....

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Ada Şan. 22 yaşında tek başına yaşayan, gözleri deniz mavisi, saçları kumralın en güzel tonu, beyaz tenli kız. Tuna Konak. 27 yaşında babasının hastalığından sonra genç yaşta işin başına geçmek zorunda olan esmer, geniş omuzlu, içinde kaybolunası siyah gözlere sahip adam. Fakat Ada ile Tuna hikayenin ismi kadar şanslı değiller. Onların sadece tanışması şans, gerisi kaderleriydi yazara göre. Bakalım bu çiftimiz yazara ayak uydurup kadere yenik düşecekler miydi? Yoksa maviler siyahlarda kaybolmaya devam mı edecekti?

Bir rüya gördüm, baba. Bir tarafı uçurum diğer tarafı sen. Nereye gideceğime karar vermek çok zor geldi. Karnımda o uçuruma dair küçük bir iz vardı. Ben ona aittim. O da bana... Bir sana baktım bir de uçurumun güzelliğine. Senin güvenli kollarının arasına girmek yerine ben uçuruma adım attım. Yanmayı ve ölmeyi göze aldım.

Sonunun ne olacağını bilmeden ailesinin zoruyla bir yola çıkarılan ürkek bir kızla bir küçücük bir yalanı çığ gibi büyüyen,ailesine söylediği yalanın mahçubiyetiyle ezilen bir erkeğin yolları nasıl kesişir ki? Bu hikaye kadere inanmayanları yeniden düşündürecek kadar imkansız, her kadının başına gelebilecek kadar olağan.. Lütfen dedi Emre, lütfen Zümrüt. Sen benim son şansımsın...

"Allah der ki, kimi benden çok seversen onu senden alırım. Ve ekler, onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım. Ve mevsim geçer gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar, canından saydığın yar bile bir gün el olur. Aklın şaşar dostun düşmana dönüşür. Düşman kalkar dost olur. Öyle garip bir dünya. Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur. Düşmem dersin düşersin. Şaşmam dersin şaşarsın. En garibi de budur ya; Öldüm der durur yine de yaşarsın." -Hz. Mevlana- ▬▬ Elem "Aşk acı çekmektir. Sevdiğin mutlu olsa bile başına bir şey gelebilme ihtimalinden korkmaktır. Aşık olmak sevdiğine dua'nda yer vermektir." Tufan "Aşk korkusuzluktur. Sevdiğinin uğruna dünyaları karşına alabilmektir. Aşık olmak sevdiğine bir ömür adayacak kadar cesaretli olmaktır." Iclal "Aşk hatalarıyla sevmektir. Sevdiğini olduğu gibi kabullenmek ve hayatını ona adamaktır. Aşık olmak güçlü olmayı gerektirir." Kiram "Aşk güvenmektir. Sevdiğine kırmayacağından emin olarak kalbini emanet etmektir. Aşık olmak yürek ister." © Tüm Hakları Saklıdır