აღიარების მეშინია,თუმცა შესამჩნევია,ჩემს ცხოვრებაში ნათელი პერიოდი დაიწყო. ბედნიერებამ კვლავ შემოაღო ჩემი ცხოვრების კარი და სიგიჟემდე მეშინია ამ კარის კვლავ დაკეტვის. ეს შიში მანადგურებს და ჭკუიდან გადავყავარ,არ მინდა ბედნიერება ხანმოკლე აღმოჩნდეს,ტკივილმა სიხარული ჩაანაცვლოს და ჩემი ცხოვრებიდან ისევ გააგდოს უნამუსოდ. ვცდილობ ცუდზე არ ვიფიქრო,მაგრამ ამისთვის საკმარისად ძლიერი არ ვარ,ჩემი განვლილი სიცოცხლე ამის საშუალებას არ მაძლევს. სიმართლე ერთია,წარსულს ვერ გაექცევი,არ გაგიშვებს,კლანჭებით გებღაუჭება და როცა მოისურვებს,მაშინ მოგაქცევს თავის მარწუხებში. -მელანი ლარსონი.

-იხტიბარს გაგიტეხ! -თავსაც გაგიტეხ! *** -არც მე ვიწვები შენი სიყვარულით.

'-თუ გაზაფხული მოვა, ჩვენ ერთმანეთს დავუბრუნდებით..! -და თუ არ მოვა?'

ალექსანდრეს და ელენეს საერთო წარული აქვთ. წარსულის შესახებ არავინ იცის, ყველაზე ახლო მეგობრებმაც კი. განვლილი დრო თითქოს ყველას დავიწყებული აქვს, ან თავს აჩვენებენ... წარსულს აჩრდილები მოჰყავს... სიყვარულზე უარს ამბობენ, მაგრამ ამ გრძნობას დრო ქაღალდის ფურცელივით მარტივად ვერ ახუნებს, თანაც წარსული თავისას იბრუნებს!

სიყვარულსა მალვა უნდა <3))

"შენ გამიღიმე, უბრალოდ გამიღიმე. მე შეგიყვარებ, უბრალოდ შეგიყვარებ"

- საბა ახვლედიანო ოცნება აგიხდა, შემიყვარდი. ბოლო სიტყვას ჩემი გულიც თან გავაყოლე. ასე ხმამაღლა არასდროს არ მიღიარებია. ხარბად მივაშტერდი ტუჩებზე და შემდეგ ძლიერად ვაკოცე.