გამომძიებელი გოგონა და მისი უფროსი,ენი ჭანტურია და ირაკლი ბაგრატიონი იძიებენ საქმეს,რომელიც გაუჩინარებულ ოჯახს ეხება.

ცხოვრება ლაბირინთს გავს, არ იცი როგორია შიგნით, არ იცი რა დაბრკოლება დაგხვდება წინ, არ იცი ლაბირითის ბოლოს რა ხდება ახალი ცხოვრება იწყება თუ არის უსასრულობა სადაც თავს ვერ დაახწევთ?!

მოთხრობა არის 16 წლის ნიტა ერისთავზე რომელსაც მოულოდნელად ეწვევა ნამდვილი სიყვარული.

ზოგჯერ ასეც ხდება - შემთხვევითობამ ან უწყინარმა ხუმრობამ შეიძლება სრულიად შეცვალოს თქვენი ცხოვრება. სწორედ ამგვარად გადაიკვეთა, არაჩვეულებრივი, ნიჭიერი, მგრძნობიარე ახალგაზრდების გზები. წიგნის მოყვარულთა მიერ ამოჩემებული პატარა, მყუდრო კაფეს ირგვლივ განვითარებული დიდი სიყვარულის ამბავი, სიკეთით სავსე დრამატული მოვლენები - ასეთია წიგნი, რომელიც გულგრილს არავის დატოვებს და რომლის ავტორი ,,პალიტრა L-ის" მოწყობილი ლიტერატურული კონკურსის გამარჯვებულია.

ამელია როდრიგესი არის გოგონა, რომელსაც რთული თინეიჯერობა ჰქონდა. 15 წლის ასაკში დაკარგა მშობლები და ცხოვრება ბიძამისთან გააგრძელა. წლების განმავლობაში ცდილობდა დეპრესიისგან და კოშმარებისგან თავის დაღწევას. როცა 18 წლის გახდა, დამოუკიდებელი ცხოვრების დაწყება გადაწვიტა. მის გვერდით მყოფმა ხალხმა მას ძალა მისცა, რომ ყველაფერი თავიდან დაეწყო. მისი ცხოვრება ნორმალურად მიდიოდა, თუმცა ერთ ღამეს, კლუბში იტალიური მაფიის ბოსს გადაეყრება და დაინახავს მკვლელობას. მატეო რომანო, ძლიერი და საშიში ბოსი მას გაიტაცებს, რადგან პატარა ამელიამ დაინახა ის, რაც არ უნდა ენახა. შეძლებს ამელია მეორე ტრამვის გადალახვას?

- ზეინ ზეინ გთხოვ არ წახვიდე ზეინ გთხოვ ხელი არგამიშვა არდამტოვო ეს ხომ საშიშია ზეინ ის ნაბიჭვარი კიდევ რეებს არმოიფიქრებს ისევ მახეს დაგიდებს ზეინ გთხოვ არწახვიდე. - ჯიჯ ახლოს მივედი და ვაკოცე თან ვტიროდი - ზეინ ახლა თუ ხელს გამიდვებ ვეღარასოდეს დამინახავ და ჩვენ დავშორდებით ZAYN POV ვიცი რომ იტყუება მაგრამ სიმართლე უნდა გავიგო არმაინტერესებს რას გამიკეთებს მომკლავს თუ არა არმინტერესებს ამიტომ გადაწყვეტილება მივიღე რომ წავიდე მაგრამ ჯიჯის დატოვება არმინდა. GIGI POV - ზეინ - ჯიჯი ბოდიში მაგრამ მან ხელი გამიშვა და წავიდა მე თავს გუგატეხილად ვგრძნობდი ზეინ ეს რაგააკეთე აღარ მინტერესებს ის საქმე თუ უფრო მნიშვნელოვანია მაშინ მე ბარგს ჩავალაგებ ბარგი ჩავალაგე წერილი დავუტოვე ჩვენი სახლის კარები გავაღე უკან მოვიხედე და დავკეტე დანარჩენი წაიკითხეთ დ

- ვინ ხარ ან აქ როგორ შემოხვედი? - ელენე დარიანი, 24 წლის მწერალი. როგორ შემოვედი მეც არ ვიცი. ოღონდ დაცვას არ დაუძახო რა საქმე მაქვს. - მალე თქვი და წადი - სანაძლეო წავაგე ვთქვი რომ თქვენი მოწინააღმდეგეები მოიგებდნენ. შენი ნომერი მჭირდება, გპირდები ჟურნალისტებს არ გავაგებინებ. - იცი რამდენი გოგო მოდის აქ შენნაირი სურვილებით? - რამდენი მათგანი იყო ქართველი ან აქამდე რამდენმა მოაღწია? გაჩუმდა.

დასაწყისის ინსპირაცია აღებულია შარლოტა ბრონტეს "ჯეინ ეარი"-დან. ფოტოები არ მეკუთვნის მე.